آیا درمان بی خوابی می تواند افکار مرگ خودخواسته را کاهش دهد؟
رکنا: بی خوابی معمولاً با خستگی، کاهش تمرکز و افت عملکرد روزانه شناخته می شود؛ اما ارتباط آن با سلامت روان ممکن است عمیق تر باشد. پژوهش های سال های اخیر نشان داده اند که مشکلات خواب با افسردگی، پریشانی روانی و افکار خودکشی ارتباط دارند.
این مطالعه نتایج ۱۹ کارآزمایی تصادفی با مجموع ۴۹۷۴ شرکت کننده را بررسی کرد. مداخله اصلی، درمان شناختی رفتاری بی خوابی بود؛ روشی ساختاریافته که با استفاده از تکنیک هایی مانند تنظیم عادت های خواب، کنترل محرک ها و تغییر باورهای ناکارآمد درباره خواب، به درمان بی خوابی می پردازد.
در مقایسه با گروه های کنترل، نتایج نشان داد: شدت افکار خودکشی بلافاصله پس از درمان، به طور متوسط حدود ۲۳ درصد کمتر بود. نشانه های بی خوابی نیز کاهش یافتند. شدت نشانه های افسردگی پس از مداخله به طور متوسط بهبود پیدا کرد. در ارزیابی های پیگیری، تفاوت میان گروه درمان و گروه کنترل درباره افکار خودکشی دیگر روشن و معنادار نبود.
پژوهشگران شواهد مربوط به کاهش کوتاه مدت شدت افکار خودکشی را با اطمینان بالا ارزیابی کردند؛ اما درباره ماندگاری این اثر، اطمینان شواهد پایین تر بود
چرا خواب می تواند با افکار خودکشی ارتباط داشته باشد؟
بی خوابی به تنهایی علت قطعی افکار خودکشی نیست. بااین حال، اختلال خواب ممکن است در کنار عوامل دیگری مانند افسردگی، احساس ناامیدی، تنهایی و دشواری تنظیم هیجان، وضعیت روانی فرد را پیچیده تر کند.
کمبود خواب می تواند تمرکز، کنترل تکانه ها، تحمل فشار روانی و توانایی حل مسئله را مختل کند. در چنین شرایطی، کنارآمدن با مشکلات روزمره ممکن است دشوارتر شود.
از سوی دیگر، ارتباط میان بی خوابی و افکار خودکشی دوطرفه و پیچیده است: مشکلات روانی ممکن است خواب را مختل کنند و اختلال خواب نیز می تواند به تشدید پریشانی کمک کند بنابراین درمان خواب می تواند یکی از بخش های مراقبت جامع سلامت روان باشد، اما توضیح کاملی برای همه موارد افکار خودکشی ارائه نمی دهد.
درمان شناختی رفتاری بی خوابی چیست؟
این روش که با نام CBT-I شناخته می شود، با توصیه عمومی به زودتر خوابیدن یا کنارگذاشتن تلفن همراه تفاوت دارد. برنامه درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد: تنظیم زمان خواب و بیداری ، کاهش ارتباط میان تختخواب و بیداری طولانی یا نگرانی ، بررسی و اصلاح باورهای اضطراب آور درباره خواب ، تنظیم زمان حضور در تخت بر اساس الگوی خواب و آموزش مهارت هایی برای کاهش برانگیختگی ذهنی و رفتاری.
این درمان معمولاً ساختاریافته است و می تواند به شکل حضوری یا در برخی شرایط به صورت دیجیتال ارائه شود. برنامه مناسب باید با وضعیت جسمانی و روانی فرد هماهنگ باشد.
محدودیت مهم
یکی از مهمترین نکات این پژوهش آن است که کاهش شدت افکار خودکشی را نباید معادل کاهش اثبات شده اقدام به خودکشی یا مرگ ناشی از خودکشی دانست.
در ۹ مطالعه ای که اطلاعات مربوط به رفتارهای خودکشی را گزارش کردند، دو اقدام به خودکشی در گروه دریافت کننده درمان شناختی رفتاری بی خوابی و هیچ موردی در گروه های کنترل ثبت شد. تعداد رخدادها بسیار کم بود و برای نتیجه گیری درباره افزایش یا کاهش خطر اقدام به خودکشی کافی نیست. هیچ مرگ ناشی از خودکشی در این مطالعات گزارش نشد.
همچنین افراد دارای خطر بسیار بالای خودکشی یا اقدام اخیر، عموماً از شرکت در کارآزمایی ها کنار گذاشته شده بودند. بنابراین، نتایج را نمی توان مستقیماً به افرادی که در معرض خطر فوری قرار دارند تعمیم داد.
توصیه برای مخاطب
اگر بی خوابی مداوم با افت خلق، اضطراب یا ناامیدی همراه شده است، بهتر است آن را صرفاً یک عادت نامناسب تلقی نکنید. ارزیابی حرفه ای می تواند به شناسایی مشکلات خواب و وضعیت روانی هم زمان کمک کند.
در صورت وجود افکار خودکشی، ارزیابی مستقیم و دریافت حمایت تخصصی اهمیت دارد؛ نباید برای مشاهده نتیجه درمان بی خوابی منتظر ماند. اگر خطر فوری وجود دارد، فرد باید با خدمات اورژانسی محل زندگی خود یا یک مرکز بحران تماس بگیرد و در صورت امکان تنها نماند.
این فراتحلیل شواهد معتبری ارائه می کند که درمان شناختی رفتاری بی خوابی می تواند شدت افکار خودکشی را در کوتاه مدت کاهش دهد. بااین حال، اثر بلندمدت آن هنوز روشن نیست و این درمان به تنهایی جایگزین مراقبت اختصاصی برای خطر خودکشی نمی شود.
پیام کاربردی برای متخصصان سلامت روان روشن است: خواب باید بخشی از ارزیابی جامع بیمار باشد، به ویژه زمانی که بی خوابی همراه با افسردگی، پریشانی شدید یا افکار خودکشی است.
-
فیلم / بازداشت پدر و مدیر مدرسه سوگند صیادی 16 ساله بعد از مراسم خاکسپاری + اتهامات پدر و خانم مدیر از زبان دادستان کرمانشاه / فعلا قتل
ارسال نظر