روان خند/ هنر به تعویق انداختن کار! / شوخی با روانشناسی

رکنا: مراجع: دکتر، من برای شروع نوشتن مقاله کاملا آماده ام.

درمانگر: عالی است. پس مقاله را شروع کرده اید؟

مراجع: نه، ولی میز کارم را مرتب کرده ام، لپ تاپ را به روزرسانی کرده ام، برای خودم یک لیوان مخصوص خریده ام، موسیقی تمرکز پیدا کرده ام و حتی یک برنامه مدیریت زمان نصب کرده ام.

درمانگر: پس چه چیزی مانده؟

مراجع: فقط نوشتن مقاله!

درمانگر: و چرا شروع نمی کنید؟

مراجع: چون هنوز نمی دانم بهترین زمان شروع چه موقع است. نمی خواهم یک کار مهم را در شرایط نامناسب آغاز کنم.

درمانگر: شرایط مناسب یعنی چه؟

مراجع: خواب کافی، نور مناسب، سکوت، قهوه، انگیزه، آرامش ذهنی و البته یک حس درونی که بگوید الان وقتشه!

درمانگر: اگر آن حس نیاید چه؟

مراجع: احتمالا باید درباره مقاومت درونی ام بیشتر مطالعه کنم.

درمانگر: یعنی به جای نوشتن مقاله، درباره ننوشتن مقاله تحقیق می کنید؟

مراجع: دقیقا! اتفاقا یک پادکست هم درباره اهمال کاری پیدا کرده ام که باید گوش بدهم.

درمانگر: چه زمانی؟

مراجع: بعد از اینکه برنامه فردا را تنظیم کردم.

درمانگر: و برنامه فردا را چه زمانی تنظیم می کنید؟

مراجع: بعد از اینکه مطمئن شوم امروز را درست مدیریت کرده ام!

درمانگر: پس شما مشغول انجام کار نیستید؛ دارید برای انجام دادن آن آماده می شوید.

مراجع: خب، آمادگی هم بخشی از موفقیت است.

درمانگر: بله، اما وقتی آمادگی جای عمل را بگیرد، خودش به شکل شیکی از فرار تبدیل می شود.

مراجع: یعنی پیشنهاد شما این است که بدون آمادگی شروع کنم؟

درمانگر: پیشنهاد من این است که فقط پنج دقیقه بنویسید؛ حتی اگر بد، ناقص یا نامرتب باشد.

مراجع: پنج دقیقه؟ بدون برنامه ریزی؟

درمانگر: بله.

مراجع: دکتر، فکر کنم باید یک جلسه جداگانه برای بررسی این پیشنهاد برگزار کنیم!

نقطه پایان:

بعضی ها آن قدر برای شروع زندگی آماده می شوند که وقتی بالاخره آماده شدند، وقت زندگی کردن تمام شده است!

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1264989