چرا برخی کودکان زیاد عذرخواهی می کند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  عذرخواهی زیاد کودک زمانی نیاز به توجه دارد که از موقعیت های واقعی اشتباه فراتر برود و به احساسات، نیازها و حضور او برسد. مسئولیت پذیری یعنی کودک بتواند آسیب رفتارش را بفهمد و برای جبران تلاش کند. اما کودکی که برای ناراحت بودن یا کمک خواستن هم احساس تقصیر می کند، ممکن است بیش از اصلاح رفتار، درگیر راضی نگه داشتن دیگران باشد. از روی تعداد عذرخواهی ها نمی توان تشخیص داد؛ باید دید کودک چه زمانی و با چه نگرانی ای این کلمه را به زبان می آورد.

ببخشید گفتن برای پایان دادن به تنش

گاهی کودک پیش از آنکه بفهمد چه اتفاقی افتاده، عذرخواهی می کند تا اخم، سکوت یا صدای بلند بزرگ تر تمام شود. در چنین موقعیتی، پرسش اصلی این است که آیا فرصت توضیح دادن دارد؟ آیا مخالفت محترمانه او شنیده می شود؟ آیا ناراحتی والد به شکلی بیان می شود که کودک احساس نکند مسئول ترمیم تمام رابطه است؟

واکنش های خانواده را بدون مقصرسازی بررسی کنید. حتی والد دلسوز هم ممکن است در روزهای خسته کننده با جمله هایی مثل باز هم ناراحتم کردی، بار سنگینی بر دوش کودک بگذارد. بهتر است درباره رفتار مشخص حرف زده شود: پرتاب کردن وسیله خطرناک است؛ باید آن را جمع کنیم. این جمله، مسئولیت را روشن می کند و شخصیت کودک را زیر سوال نمی برد.

حق داشتن احساس، نیاز به عذرخواهی ندارد

اگر کودک برای گریه کردن عذرخواهی کرد، می توان به او توضیح داد که ناراحت شدن اشتباه نیست. اگر کسی را زده است، لازم است رفتار متوقف و آسیب جبران شود؛ اما خود خشم، جرم نیست. این تفکیک به کودک کمک می کند به جای پنهان کردن احساس، شیوه بیان آن را یاد بگیرد.

عذرخواهی سالم باید راه را به سوی جبران باز کند. کودکی که می داند با یک اشتباه محبت خانواده را از دست نمی دهد، فرصت بیشتری برای پذیرفتن مسئولیت دارد. هدف تربیت، کودکی نیست که مدام شرمنده باشد؛ کودکی است که بتواند بگوید چه کرده، چه احساسی داشته و دفعه بعد چه راه دیگری دارد.