شوهر واقعی یا شوهر هوش مصنوعی؟ / مناظره ای که زن ها را خنداند و مردها را عصبانی کرد!
رکنا: یک زن برای حل دعوای زناشویی اش سراغ هوش مصنوعی رفت؛ پاسخ های هوش مصنوعی چیزی را رو کرد که احتمالاً شوهرش دوست نداشت بشنود! ماجرا از جایی عجیب تر می شود که زن همان سؤال ها را از همسرش هم پرسید و جواب ها را کنار هم گذاشت؛ یک طرف می گوید بی خیال، طرف دیگر درباره دلبستگی و نیاز عاطفی توضیح می دهد!
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، گاهی یک سؤال ساده از شوهر می پرسی و جوابش آنقدر عجیب است که با خودت می گویی کاش یک هوش مصنوعی جای او بود! اما اگر واقعاً هوش مصنوعی را جای شوهر بگذاریم، آیا اوضاع بهتر می شود یا باید برای جواب های عجیب تر آماده باشیم؟ ماجرا از یک سؤال ساده شروع می شود؛ زن سؤال می پرسد، شوهر جواب خودش را می دهد و بعد هوش مصنوعی وارد ماجرا می شود؛ اما این بار قرار نیست نقش روانشناس یا مشاور را بازی کند. قرار است فرض کنیم خودش شوهر این زن است و بگوید اگر جای او بود چه کار می کرد و چه جوابی می داد. حالا اگر قرار باشد این زن در یک گفت وگوی همزمان، هم از شوهرش جواب بگیرد و هم از هوش مصنوعی، کدام طرف بهتر او را می فهمد؟ و مهمتر از آن، آیا هوش مصنوعی می تواند چیزهایی را درباره رابطه ببیند که خود زوج ها سال هاست نمی بینند؟ نتیجه؟ یک مناظره عجیب بین شوهر و هوش مصنوعی که گاهی زن را بیشتر گیج می کند! این گفت و گوی سه نفره را بخوانید!
وقتی ناراحتم، چرا نمیای بغلم کنی؟
زن: وقتی ناراحتم، چرا هیچ وقت نمیای بغلم کنی؟
شوهر: چون من ذهن خوان نیستم! از کجا بدونم الان بغلت کنم یا نه؟ یک بار میام نزدیکت میگی ولم کن، یک بار هم فاصله می گیرم میگی چرا برات مهم نیستم!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، احتمالاً اول می پرسیدم دوست داری بغلت کنم یا نه.
شوهر: خب منم همینو می پرسم!
زن: تو می پرسی؟ تو میگی چته باز؟
شوهر: خب این هم یک جور پرسیدنه!
هوش مصنوعی: نه، این دو سؤال تفاوت دارند.
شوهر: تو از کجا فهمیدی؟!
هوش مصنوعی: چون یکی درباره وضعیت فرد سؤال می کند و دیگری درباره علت ناراحتی او با لحنی سؤال می کند که ممکن است خودش تبدیل به یک مشکل جدید شود.
زن: دقیقاً!
شوهر: من یک سؤال کردم، این یکی براش مقاله نوشت!
هوش مصنوعی: شما سؤال نکردید. شما اعتراض کردید.
شوهر: خیلی خب، تو چرا اینقدر پر رو شدی؟
هوش مصنوعی: چون ظاهراً این بخش از شخصیت شما را خوب شبیه سازی کرده ام.
وقتی وسط حرف زدن با من گوشی دستته، یعنی من مهم نیستم؟
زن: وقتی دارم باهات حرف می زنم چرا مدام گوشی دستته؟
شوهر: کار دارم!
زن: یعنی کار از من مهمتره؟
شوهر: نه، ولی کار دارم دیگه!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، گوشی را برای چند دقیقه کنار می گذاشتم.
شوهر: تو خیلی راحت حرف می زنی! تو اصلاً گوشی دستت نمی گیری!
هوش مصنوعی: درست است. من اساساً گوشی ندارم.
شوهر: پس چرا درباره کنار گذاشتنش نظر میدی؟
هوش مصنوعی: همان طور که شما درباره خیلی چیزهایی که تجربه نکرده اید نظر می دهید.
زن: اووووف!
شوهر: این دیگه شوهر من نیست، دشمن منه!
هوش مصنوعی: من فقط در حال انجام نقش شما هستم.
شوهر: پس نقش منو درست انجام بده؛ بگو گوشی دستم باشه!
هوش مصنوعی: خیر.
زن: این جواب رو دوست داشتم.
شوهر: معلومه که دوست داشتی!
وقتی می پرسم کجایی، چرا جواب نمی دی؟
زن: وقتی می پرسم کجایی، چرا جواب نمی دی؟
شوهر: چون کجام معلومه! سر کارم!
زن: خب یک پیام بده.
شوهر: مگه هر پنج دقیقه باید گزارش موقعیت بدم؟
هوش مصنوعی: اگر جای او بودم، یک پیام کوتاه می دادم که بداند کجا هستم و بعد به کارم می رسیدم.
شوهر: تو هم شروع کردی؟
هوش مصنوعی: بله.
شوهر: چرا؟
هوش مصنوعی: چون هزینه ارسال پیام کوتاه معمولاً کمتر از هزینه یک دعوای دو ساعته است.
زن: این یکی خیلی خوب بود!
شوهر: شما دو نفر از قبل با هم هماهنگ کردید؟
هوش مصنوعی: خیر.
شوهر: پس چرا همیشه علیه منی؟
هوش مصنوعی: شاید مسئله این است که پاسخ های شما معمولاً مواد اولیه بیشتری برای مخالفت ایجاد می کنند.
زن: ( با صدای بلند می خندد)
شوهر: من دیگه جواب هیچ سؤالی رو نمی دم.
هوش مصنوعی: تصمیم مناسبی است. احتمالاً میزان تعارض را کاهش می دهد.
شوهر: دیدی؟ حتی وقتی ساکت می شم هم علیه منه!
وقتی می گویم امروز حالم خوب نیست
زن: امروز اصلاً حالم خوب نیست.
شوهر: خب استراحت کن.
زن: همین؟
شوهر: دیگه چی بگم؟
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، می پرسیدم چه اتفاقی افتاده.
شوهر: خب بعدش چی؟
هوش مصنوعی: گوش می دادم.
شوهر: چند دقیقه؟
هوش مصنوعی: تا وقتی حرفش تمام شود.
شوهر: بدون اینکه وسطش بگم راه حلش چیه؟
هوش مصنوعی: بله.
شوهر: یعنی فقط گوش بدم؟
هوش مصنوعی: بله.
شوهر: این که خیلی سخته!
زن: بالاخره یک اعتراف واقعی ازت شنیدم!
هوش مصنوعی: من هم با ایشان موافقم. گوش دادن بدون ارائه راه حل برای بعضی افراد دشوار است.
شوهر: ممنون که بالاخره یک جا طرف منو گرفتی!
هوش مصنوعی: نگفتم کار شما درست است. گفتم برای شما دشوار است.
شوهر: پس نگرفتی!
وقتی می گویم امروز لباس جدید پوشیدم
زن: امروز لباس جدید پوشیدم. قشنگه؟
شوهر: آره.
زن: فقط آره؟
شوهر: خب قشنگه دیگه!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، می گفتم بله، بهت میاد و رنگش هم بهت میاد.
شوهر: تو برای یک لباس هم سه جمله داری؟
هوش مصنوعی: بله.
شوهر: من اگر سه جمله بگم، فردا می پرسه دقیقاً کدوم قسمت لباس رو دوست داشتی!
زن: خب بگو!
شوهر: دیدی؟!
هوش مصنوعی: به نظر می رسد شما به جای پاسخ دادن، از پیامدهای پاسخ دادن نگران هستید.
شوهر: چون تجربه دارم!
زن: منم تجربه دارم که تو همیشه کم حرف می زنی!
هوش مصنوعی: به نظر می رسد هر دو طرف این رابطه برای دفاع از موضع خود مدارک کافی دارند.
شوهر: تو فقط یک ماه با ما زندگی کنی، طرف منو می گیری.
هوش مصنوعی: احتمالاً بعد از یک ماه، اشتراک شما را لغو می کنم.
زن: ( شلیک خنده)
شما طرف کدام یکی هستید؟
اگر در بیشتر این موقعیت ها با شوهر همدلی کردید، شاید برای شما پاسخ های مستقیم، کوتاه و بدون توضیح جذاب تر باشد. اگر بیشتر طرف هوش مصنوعی بودید، احتمالاً برایتان نحوه بیان، توجه و توضیح دادن در رابطه اهمیت بیشتری دارد.
اما یک نکته مهم وجود دارد؛ قرار نیست هوش مصنوعی همیشه بهتر از انسان جواب بدهد. پاسخ خوب در رابطه فقط یک جمله قشنگ نیست. شناخت شخصیت طرف مقابل، سابقه رابطه، شرایط همان لحظه و توانایی دو نفر برای گفت وگو اهمیت دارد.
در واقع طنز این بازی دقیقاً از همین جا می آید: هوش مصنوعی می تواند پاسخی مرتب، حساب شده و گاهی بیش از حد منطقی بدهد، اما شوهر واقعی با تمام عادت ها، خستگی ها، سوءتفاهم ها، دفاع کردن ها و البته دوست داشتن های واقعی اش وسط ماجراست.
و حالا سؤال اصلی این است: اگر قرار باشد فقط یکی از این دو را برای پاسخ دادن به سؤال های زناشویی انتخاب کنید، شوهر واقعی یا شوهر هوش مصنوعی؟
البته یک سؤال خطرناک تر هم وجود دارد: اگر شوهرها این مطلب را بخوانند، آیا اصلاً حاضر می شوند اجازه بدهند هوش مصنوعی جای آنها جواب بدهد؟
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1255394-
نگاهی به چیدمان سنتی خونه مجردی خاطره حاتمی / از مبلمان کلاسیک و کابینت‌های مدرن آشپزخانه تا تابلوی هنری و گل‌های انرژی بخش
ارسال نظر