عامل شلیک مرگبار در فرودگاه امام (ره) در آستانه مجازات قصاص/ خانواده مهندس حسین بنایی: گذشت نمی‌کنیم + عکس و جزییات

به گزارش اختصاصی خبرنگار جنایی، یک سال پیش وقوع تیراندازی مرگبار در یکی از ساختمان‌های فرودگاه امام خمینی (ره) به مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ گزارش شد. با اعلام این خبر، تیمی از کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ به همراه بازپرس ویژه قتل راهی محل حادثه شدند.

بررسی‌های اولیه نشان داد مهندس جوان بخش مخابرات بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داده است. در تحقیقات میدانی مشخص شد عامل تیراندازی یکی از کارکنان شرکت پیمانکار مستقر در فرودگاه بوده که با کارفرمای خود بر سر افزایش حقوق اختلاف داشته است.

یکی از کارمندان شرکت که شاهد ماجرا بود، در تحقیقات گفت: «متهم چندین بار از کارفرمایش درخواست افزایش حقوق کرده بود اما هر بار با مخالفت روبه‌رو می‌شد. روز حادثه نیز برای مطرح کردن دوباره این موضوع به اتاق کارفرما رفت. دقایقی بعد بین آنها مشاجره لفظی شکل گرفت و ناگهان متهم اسلحه کمری‌اش را بیرون کشید تا کارفرما را تهدید کند، اما در میان شلوغی گلوله‌ای شلیک شد که به قفسه سینه مهندس جوانی که پشت میز کارش مشغول انجام وظیفه بود، اصابت کرد.»

پس از این حادثه، مأموران پلیس تحقیقات گسترده‌ای را آغاز کردند و موفق شدند متهم را شناسایی و بازداشت کنند. او در همان تحقیقات اولیه به تیراندازی اعتراف کرد اما مدعی شد قصد کشتن کسی را نداشته و هدفش تنها ترساندن کارفرمایش بوده است.

با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی، نماینده دادستان با تشریح ابعاد پرونده برای متهم درخواست مجازات قانونی کرد و اولیای دم نیز با رد هرگونه درخواست سازش، خواستار قصاص نفس شدند.

متهم در دفاع از خود گفت: «حدود ۱۶ سال در فرودگاه کار می‌کردم و هیچ اختلافی با مقتول نداشتم. حتی تازه فهمیده بودم همسرش باردار است. آن روز اسلحه را فقط برای ترساندن کارفرمایم همراه آورده بودم. هنگام مشاجره ناگهان گلوله شلیک شد، ابتدا به مانیتور برخورد کرد و سپس به سینه همکارم اصابت کرد. اسلحه را هم از طریق یک صفحه در فضای مجازی خریده بودم. بعد از حادثه ترسیدم و به سمت جاده ساوه رفتم اما در نهایت خودم را به کلانتری ۱۶ پرند معرفی کردم.»

او همچنین با ابراز پشیمانی گفت: «اعتیاد ندارم، حتی سیگار هم نمی‌کشم. متأهل هستم و دو دختر خردسال دارم. قصد کشتن هیچ‌کس را نداشتم و از خانواده مقتول عذرخواهی می‌کنم.»

با این حال، شاهدان حاضر در صحنه روایت دیگری از حادثه ارائه کردند و ادعای متهم را رد کردند. یکی از شاهدان در دادگاه گفت: «متهم وسط سالن ایستاد، اسلحه را بیرون کشید و با خنده گفت "سلام به همه". سپس یک گلوله شلیک کرد. وقتی خواستم او را متوقف کنم، گلوله دوم را شلیک کرد که به همکارمان اصابت کرد. اینکه می‌گوید تیر به صورت اتفاقی شلیک شده، صحت ندارد.»

در پایان، قضات دادگاه با توجه به محتویات پرونده، اظهارات شاهدان و گزارش‌های کارشناسی، متهم را به قصاص نفس از بابت قتل و پنج سال حبس به اتهام حمل و نگهداری سلاح محکوم کردند.

متهم نسبت به رأی صادره اعتراض کرد و بار دیگر مدعی شد که شلیک به صورت غیرعمدی انجام شده است، اما قضات دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده، رأی دادگاه کیفری را تأیید کردند.

بنابر این گزارش، پرونده پس از تأیید حکم، برای اجرای قصاص به اجرای احکام دادسرای جنایی تهران ارجاع شده است. این در حالی است که اولیای دم تاکنون رضایتی برای گذشت اعلام نکرده‌اند و  در گفت‌وگو با خبرنگار جنایی رکنا، اعلام کردند که همچنان بر اجرای حکم قصاص نفس اصرار دارند.