جنگنده جی-10 یا سوخو سو-35 / کدام یک برای ایران بهتر است؟ + مقایسه 2 خرید جدید نیروی هوایی ایران

به گزارش رکنا، تصمیم گیری درباره انتخاب بین جنگنده های چینی جی-10 و سوخو-35 روسی برای نیروی هوایی ایران به مجموعه ای از عوامل از جمله الزامات استراتژیک، موقعیت جغرافیایی و تهدیدات پیش رو بستگی دارد. در ادامه، این موارد به طور دقیق تر بررسی می شود:

اولویت های استراتژیک و نیازهای تاکتیکی ایران

جی-10:

این جنگنده برای انجام مأموریت های نزدیک و میان برد در منطقه مناسب است. به دلیل هزینه کمتر، امکان خرید تعداد بیشتری از آن برای ایران مهیاست. همچنین، برای حفاظت از مناطق حساس کشور نظیر خلیج فارس و مرزهای غربی، گزینه کارآمدی به شمار می رود. توانایی مانورپذیری بالای این هواپیما آن را به یکی از بهترین گزینه ها برای نبردهای هوایی نزدیک تبدیل کرده است.

سوخو-35:

این مدل برای انجام مأموریت های استراتژیک و عملیات های بلندمدت مناسب است. این جنگنده به ویژه در مقابله با حملات موشکی دوربرد و همچنین اهداف زمینی در عمق خاک دشمن عملکرد بسیار خوبی دارد. برد طولانی سوخو-35 برای گسترش برتری هوایی در مناطق کلیدی نظیر خلیج فارس و دریای عمان نقشی حیاتی ایفا می کند.

تناسب با جغرافیای ایران

جی-10:

عملیات در مناطقی با فرودگاه های محدود یا کوهستانی با جی-10 ساده تر است. به دلیل ابعاد کوچک و وزن کمتری که دارد، می تواند از باندهای کوتاه نیز بهره ببرد و در مناطق دورافتاده عملیاتی شود.

سوخو-35:

این جنگنده برای پروازهای طولانی مدت و اجرای مأموریت های دفاعی در مرزهای ترکیبی یا آب های آزاد طراحی شده است. برد عملیاتی بیشتر سوخو-35، پوشش کاملی برای سرزمین های وسیع ایران ممکن می سازد.

امکانات تسلیحاتی و فناوری های موجود

جی-10:

این هواپیما دارای تکنولوژی پیشرفته چینی است، اما در برخی موارد ممکن است از نظر تسلیحات نسبت به سوخو-35 در سطح پایین تری قرار بگیرد. نقطه مثبت آن، آمادگی چین برای انتقال فناوری و عرضه تجهیزات بیشتر به ایران است.

سوخو-35:

این جنگنده به تسلیحات پیشرفته تر و موشک های دوربرد مجهز شده است. با این حال، ممکن است روسیه مایل به ارائه کامل فناوری ساخت آن نباشد، که می تواند ایران را در زمینه تعمیرات و گسترش تسلیحات به روسیه وابسته کند.

ملاحظات مالی و توان خرید

جی-10:

این مدل از نظر هزینه مقرون به صرفه تر است و امکان خرید تعداد بیشتری از آن برای جایگزینی هواپیماهای قدیمی و ترمیم شکاف توان هوایی ایران وجود دارد.

سوخو-35:

به دلیل قیمت بیشتر این جنگنده، خرید آن به تعداد زیاد ممکن است فشار مالی زیادی به ایران تحمیل کند. این جنگنده بیشتر برای مأموریت های استراتژیک و با تعداد محدود گزینه مطلوبی خواهد بود.

تحریم ها و فشارهای خارجی

جی-10:

چین معمولاً در برابر فشارهای غرب در روابط نظامی با ایران انعطاف بیشتری دارد و می تواند پشتیبانی فناورانه و تجهیزات نظامی لازم را به کشورمان ارائه دهد.

سوخو-35:

هرچند روسیه ممکن است تحت فشار غرب در برخی موارد حمایت های خود را محدود کند، اما روابط نظامی نزدیک تهران و مسکو این نگرانی را کم رنگ تر می کند و احتمال استمرار همکاری ها وجود دارد.

نتیجه گیری نهایی

چنانچه ایران به دنبال یک جنگنده ارزان تر و قابلیت انجام مأموریت های کوتاه و متوسط باشد، جی-10 گزینه ای کارآمد و منطقی است. این مدل همچنین امکان دستیابی به فناوری ها و تقویت قابلیت های تولید داخلی در بلندمدت را فراهم می آورد.

با این حال، اگر نیاز اصلی ایران برتری هوایی در مناطق دوربرد و مأموریت های استراتژیک قرار دارد، سوخو-35 انتخابی ایده آل است. این جنگنده می تواند توان عملیاتی نیروی هوایی کشور را به طور قابل توجهی افزایش دهد و قدرت دفاعی ایران را در برابر تهدیدات پیشرفته تقویت کند.