مجلس نمایندگان در آستانه چرخش علیه ترامپ؛ زنگ خطر انتخابات میان‌دوره‌ای برای جمهوری‌خواهان/ رقابت سرنوشت ساز در 2 روز

به روایت فرارو، تازه‌ترین داده‌های منتشرشده تا یکشنبه اول نوامبر نشان می‌دهد که کفه رقابت در مجموع به سود دموکرات‌ها سنگینی می‌کند. این حزب در نظرسنجی‌های سراسری مربوط به مجلس نمایندگان از جمهوری‌خواهان پیش افتاده و در شماری از رقابت‌های حساس سنا نیز شانس قابل‌توجهی برای رقابت پیدا کرده است.

با این حال، بازپس‌گیری مجلس نمایندگان برای دموکرات‌ها محتمل‌تر از تصاحب سنا به نظر می‌رسد؛ چراکه نقشه انتخاباتی سنا همچنان به سود جمهوری‌خواهان است و نتیجه چند ایالت می‌تواند سرنوشت اکثریت این مجلس را تعیین کند.

چرا این انتخابات برای ترامپ اهمیت ویژه‌ای دارد؟

در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، همه ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود. برخلاف انتخابات ریاست‌جمهوری، در این رقابت رئیس‌جمهور انتخاب نمی‌شود؛ اما نتیجه آن مشخص می‌کند کدام حزب در دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، کنترل کنگره را در اختیار خواهد داشت.

در حال حاضر، جمهوری‌خواهان با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و متحدان مستقل آن‌ها، اکثریت سنا را در اختیار دارند. در مجلس نمایندگان نیز برتری جمهوری‌خواهان بسیار شکننده است؛ این حزب ۲۱۹ کرسی و دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی دارند. بنابراین، دموکرات‌ها برای تصاحب مجلس نمایندگان به کسب سه کرسی بیشتر نیاز دارند؛ اما برای تغییر کنترل سنا باید دست‌کم چهار کرسی خالص به دست آورند.

اهمیت این تغییر تنها به تعداد کرسی‌ها محدود نمی‌شود. کنترل مجلس نمایندگان می‌تواند مسیر تصویب بودجه، طرح‌های مالیاتی و لوایح دولت را تغییر دهد و به دموکرات‌ها امکان دهد تحقیقات و نظارت گسترده‌تری درباره عملکرد دولت ترامپ آغاز کنند.

در سنا نیز حزب دارای اکثریت، دستور کار جلسات را مدیریت می‌کند و بر روند بررسی انتصاب‌های مهم قضایی و دولتی اثر می‌گذارد. در صورت تقسیم کنترل دو مجلس میان دو حزب، دولت ترامپ برای پیشبرد بخش مهمی از برنامه‌های خود ناچار خواهد بود با مخالفان سیاسی‌اش مذاکره کند.

آخرین نظرسنجی‌ها چه تصویری از رقابت ارائه می‌کنند؟

یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها برای پیش‌بینی نتیجه انتخابات مجلس نمایندگان، نظرسنجی موسوم به «رأی عمومی کنگره» است. در این نظرسنجی از رأی‌دهندگان پرسیده می‌شود که اگر انتخابات مجلس نمایندگان همین امروز برگزار شود، به نامزد دموکرات رأی می‌دهند یا جمهوری‌خواه. این شاخص لزوماً نتیجه رقابت در تک‌تک حوزه‌ها را پیش‌بینی نمی‌کند، اما تصویری کلی از فضای سیاسی آمریکا به دست می‌دهد.

بر اساس میانگین نظرسنجی‌های منتشرشده در وب‌سایت «Call the Map»، دموکرات‌ها تا ۳۰ اکتبر با حدود ۷.۸ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیش هستند. ترکیب گسترده‌تر شاخص‌های انتخاباتی این وب‌سایت نیز در ۳۱ اکتبر، برتری حدود ۸.۴ واحد درصدی دموکرات‌ها را نشان می‌دهد.

در همین حال، میانگین خالص محبوبیت ترامپ در این مجموعه نظرسنجی‌ها حدود منفی ۲۵ واحد گزارش شده است؛ به این معنا که میزان نارضایتی از عملکرد رئیس‌جمهور به‌مراتب بیشتر از میزان رضایت است.

این وضعیت برای حزب رئیس‌جمهور در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای هشداری جدی محسوب می‌شود. در انتخابات آمریکا، حزب مخالف رئیس‌جمهور معمولاً از نارضایتی عمومی و تمایل بخشی از رأی‌دهندگان به ایجاد توازن در قدرت سود می‌برد. گزارش‌های انتخاباتی روزهای پایانی نیز از افزایش مشارکت و انگیزه رأی‌دهندگان دموکرات حکایت دارد؛ هرچند جمهوری‌خواهان امیدوارند مشارکت بیشتر رأی‌دهندگان سنتی این حزب در روز انتخابات، بخشی از فاصله موجود را جبران کند.

با این حال، نباید میانگین رأی عمومی را با پیش‌بینی قطعی تعداد کرسی‌ها یکسان دانست. رأی‌دهندگان آمریکایی در حوزه‌های انتخاباتی جداگانه و بر اساس رقابت‌های محلی رأی می‌دهند. به همین دلیل، ممکن است یک حزب در سطح ملی چند واحد درصد پیشتاز باشد، اما در برخی ایالت‌ها و حوزه‌ها همچنان شکست بخورد.

مجلس نمایندگان؛ دموکرات‌ها در موقعیت بهتری قرار دارند

تصویر رقابت در مجلس نمایندگان نسبت به سنا روشن‌تر است. دموکرات‌ها برای کسب اکثریت تنها به سه کرسی بیشتر از جمهوری‌خواهان نیاز دارند و تازه‌ترین ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که این حزب نه‌تنها در حوزه‌های رقابتی، بلکه در برخی مناطق سنتی جمهوری‌خواهان نیز موقعیت بهتری پیدا کرده است.

وب‌سایت تخصصی «Polling Forecast» در پیش‌بینی به‌روزشده خود در ۳۱ اکتبر، کسب حدود ۲۳۶ کرسی را برای دموکرات‌ها برآورد کرده است؛ رقمی که ۱۸ کرسی بیشتر از حداقل لازم برای تشکیل اکثریت است. این مدل، احتمال دستیابی دموکرات‌ها به اکثریت مجلس نمایندگان را در ۸۳ درصد شبیه‌سازی‌های خود قرار داده و دامنه احتمالی کرسی‌های این حزب را بین ۲۱۳ تا ۲۶۸ کرسی تخمین زده است.

برآورد دیگری از سوی مؤسسه «Inside Elections» که روز ۳۱ اکتبر در گزارش «Roll Call» منتشر شد، از احتمال افزایش ۲۰ تا ۳۰ کرسی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان حکایت دارد.

بر اساس این گزارش، شمار حوزه‌های رقابتی به ۸۲ حوزه رسیده که ۵۵ مورد از آن‌ها در اختیار جمهوری‌خواهان است. این وضعیت نشان می‌دهد جمهوری‌خواهان علاوه بر دفاع از کرسی‌های حساس خود، باید در مناطقی نیز رقابت کنند که تا چند ماه پیش جزو حوزه‌های نسبتاً امن این حزب به شمار می‌رفتند.

در روزهای پایانی رقابت، وضعیت تعدادی از حوزه‌ها به سود دموکرات‌ها تغییر کرده است. از جمله:

• آریزونا، حوزه ششم: این کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است، اما رقابت در آن به سود نامزد دموکرات متمایل شده است.

• کلرادو، حوزه هشتم: یکی از رقابت‌های حساس برای جمهوری‌خواهان که در روزهای پایانی به سمت دموکرات‌ها تغییر جهت داده است.

• پنسیلوانیا، حوزه دهم: از حوزه‌های مهمی که جمهوری‌خواهان برای حفظ آن با رقابتی جدی روبه‌رو هستند.

• تگزاس، حوزه پانزدهم: از حوزه‌هایی که برخلاف انتظار جمهوری‌خواهان، رقابت در آن دشوارتر شده است.

• فلوریدا، حوزه بیست‌وپنجم: یکی از حوزه‌هایی که در پیش‌بینی‌های جدید در محدوده رقابت نزدیک قرار گرفته است.

در مقابل، جمهوری‌خواهان همچنان در شمار قابل‌توجهی از حوزه‌ها موقعیت امن‌تری دارند. بنابراین، حتی اگر دموکرات‌ها در سطح ملی پیروز شوند، نمی‌توان انتظار داشت که همه حوزه‌های رقابتی را به دست آورند.

سنا؛ هفت ایالت سرنوشت‌ساز

رقابت برای کنترل سنا پیچیده‌تر است. جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی در اختیار دارند و دموکرات‌ها برای تصاحب اکثریت باید دست‌کم چهار کرسی خالص به دست آورند. بنابراین، پیروزی در چند ایالت رقابتی به‌تنهایی کافی نیست؛ دموکرات‌ها باید هم‌زمان از کرسی‌های خود دفاع کنند و در چند ایالت تحت کنترل جمهوری‌خواهان نیز به پیروزی برسند.

مؤسسه «Cook Political Report» در تحلیل نهایی خود در ۳۰ اکتبر، هفت رقابت را در محدوده «غیرقابل پیش‌بینی» یا «Toss-up» قرار داده است. از میان این هفت کرسی، شش کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است. این مؤسسه با توجه به شرایط سیاسی کشور و روند رقابت‌ها، دموکرات‌ها را اندکی شانس‌دارتر از جمهوری‌خواهان برای تصاحب سنا می‌داند؛ با این حال، تأکید می‌کند که نتیجه هیچ‌یک از این رقابت‌ها قطعی نیست.

هفت ایالت مهم در رقابت سنا عبارت‌اند از:

۱. آلاسکا؛ مری پلتولا در برابر دن سالیوان

مری پلتولا، نماینده سابق دموکرات، در برابر دن سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. آلاسکا در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داد، اما نظرسنجی‌های این دوره نشان می‌دهد رقابت سنا در این ایالت بسیار نزدیک شده است. پیروزی پلتولا می‌تواند یکی از مهم‌ترین شکست‌های جمهوری‌خواهان در ایالت‌های سنتی خودشان باشد.

۲. آیووا؛ جاش تورک در برابر اشلی هینسون

این کرسی پس از کناره‌گیری جونی ارنست خالی شده است. اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه، و جاش تورک، نامزد دموکرات، برای تصاحب آن رقابت می‌کنند. آیووا در سه انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به ترامپ رأی داده است، اما نارضایتی از هزینه‌های زندگی و مسائل اقتصادی، رقابت را در این ایالت نزدیک کرده است.

۳. کانزاس؛ آدام همیلتون در برابر راجر مارشال

شاید غیرمنتظره‌ترین رقابت این دوره در کانزاس شکل گرفته باشد؛ ایالتی که از سال ۱۹۳۲ تاکنون سناتور دموکرات انتخاب نکرده است. آدام همیلتون، نامزد دموکرات، در برابر راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، قرار دارد. نزدیک‌شدن این رقابت به محدوده‌ای برابر، نشانه‌ای از گسترش نقشه انتخاباتی دموکرات‌ها به مناطق محافظه‌کار است.

۴. مین؛ تروی جکسون در برابر سوزان کالینز

سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های میانه‌رو حزب خود است و سال‌ها در ایالت مین پیروز شده است. با این حال، تروی جکسون، نامزد دموکرات، این بار رقابت دشواری برای کنار زدن او پیش رو دارد. اهمیت این ایالت از آن جهت است که مین در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به دموکرات‌ها رأی داد، در حالی که سناتورش جمهوری‌خواه است.

۵. میشیگان؛ عبدال السید در برابر مایک راجرز

رقابت عبدال السید، نامزد دموکرات، و مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه، یکی دیگر از میدان‌های مهم انتخابات سناست. میشیگان از ایالت‌های تعیین‌کننده در انتخابات ریاست‌جمهوری به شمار می‌رود و نتیجه رقابت در آن می‌تواند تحت تأثیر میزان مشارکت در شهرهای بزرگ، آرای مستقل‌ها و اختلافات درون‌حزبی قرار بگیرد. اختلافات میان السید و برخی رقبای سابقش در انتخابات مقدماتی نیز به یکی از نگرانی‌های دموکرات‌ها تبدیل شده است.

۶. اوهایو؛ شرود براون در برابر جان هستد

شرود براون، سناتور سابق دموکرات، برای بازپس‌گیری کرسی خود با جان هستد، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. این رقابت اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا اوهایو در سال‌های اخیر به یکی از پایگاه‌های مهم جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. پیروزی براون می‌تواند نشانه‌ای از تغییر فضای سیاسی در ایالت‌های صنعتی و کارگری باشد.

۷. تگزاس؛ جیمز تالاریکو در برابر کن پکستون

تگزاس یکی از مهم‌ترین میدان‌های نبرد انتخاباتی است. جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، در برابر کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه، قرار دارد. تگزاس از سال ۱۹۹۴ تاکنون در هیچ رقابت سراسری به یک نامزد دموکرات رأی نداده است؛ بنابراین، حتی نزدیک‌شدن رقابت به نتیجه‌ای برابر نیز برای دموکرات‌ها تحولی مهم محسوب می‌شود.

این هفت ایالت در تحلیل واشنگتن‌پست و مؤسسه کوک، به‌عنوان میدان‌های اصلی تعیین‌کننده اکثریت سنا معرفی شده‌اند. نکته مهم آن است که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ در شش مورد از این هفت ایالت پیروز شده بود؛ با این حال، کاهش محبوبیت او و شرایط اقتصادی باعث شده است نامزدهای جمهوری‌خواه نتوانند به‌سادگی از مزیت حزبی خود در این ایالت‌ها استفاده کنند.

کدام ایالت‌ها بیشترین احتمال تغییر گرایش سیاسی را دارند؟

در میان هفت ایالت یادشده، کانزاس، آیووا و آلاسکا از جمله رقابت‌هایی هستند که ممکن است نتیجه‌ای برخلاف سابقه سیاسی این ایالت‌ها رقم بزنند. در کانزاس، نزدیک‌شدن نامزد دموکرات به سناتور جمهوری‌خواه اتفاقی کم‌سابقه است. در آیووا نیز رقابت در شرایطی نزدیک شده که این ایالت در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به‌طور محسوسی به سمت جمهوری‌خواهان متمایل بوده است.

تگزاس و اوهایو نیز از نظر سیاسی و نمادین اهمیت زیادی دارند. دموکرات‌ها در صورت پیروزی در هر یک از این ایالت‌ها، نه‌تنها یک کرسی سنا به دست می‌آورند، بلکه نشان می‌دهند موج نارضایتی از دولت ترامپ توانسته به ایالت‌هایی نفوذ کند که جمهوری‌خواهان معمولاً در آن‌ها دست بالا را دارند.

در مقابل، مین و میشیگان از جمله ایالت‌هایی هستند که نتیجه رقابت در آن‌ها بیش از هر چیز به ویژگی‌های نامزدها و شرایط محلی وابسته است. سوزان کالینز در مین از سابقه انتخاباتی و تصویر یک جمهوری‌خواه میانه‌رو برخوردار است؛ در میشیگان نیز اختلافات داخلی دموکرات‌ها می‌تواند بر نتیجه نهایی اثر بگذارد.

کارولینای شمالی نیز باید در محاسبات کلی دیده شود؛ هرچند این ایالت در طبقه‌بندی هفت‌گانه مؤسسه کوک در گروه رقابت‌های کاملاً مساوی قرار نگرفته و دموکرات‌ها روی کاغذ موقعیت بهتری دارند. روی کوپر، فرماندار سابق دموکرات، در برابر مایکل واتلی، نامزد جمهوری‌خواه، قرار گرفته است. پیروزی کوپر می‌تواند مسیر دموکرات‌ها برای رسیدن به اکثریت سنا را کوتاه‌تر کند و حتی در صورت شکست این حزب در چند ایالت دیگر، فرصتی مهم برای آن باقی بگذارد.

سه سناریوی اصلی پس از انتخابات

سناریوی اول؛ دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را می‌گیرند، جمهوری‌خواهان سنا را حفظ می‌کنند

این سناریو یکی از محتمل‌ترین نتایج بر اساس ارزیابی‌های محافظه‌کارانه‌تر است. در این وضعیت، دموکرات‌ها با کسب چند کرسی بیشتر، کنترل مجلس نمایندگان را به دست می‌گیرند؛ اما جمهوری‌خواهان با حفظ دست‌کم بخشی از کرسی‌های حساس سنا، اکثریت خود را حفظ می‌کنند.

در چنین شرایطی، ترامپ با مجلسی روبه‌رو خواهد شد که مخالفانش در آن قدرت تعیین دستور کار و آغاز تحقیقات درباره عملکرد دولت را دارند؛ با این حال، جمهوری‌خواهان همچنان می‌توانند در سنا از بسیاری از برنامه‌های دولت دفاع کنند. چنین ترکیبی احتمال بن‌بست سیاسی در واشنگتن را افزایش می‌دهد.

سناریوی دوم؛ دموکرات‌ها هر دو مجلس را تصاحب می‌کنند

این سناریو به معنای شکست سیاسی بزرگی برای ترامپ خواهد بود. دموکرات‌ها نه‌تنها مجلس نمایندگان را پس می‌گیرند، بلکه با کسب چهار کرسی خالص یا بیشتر در سنا، اکثریت آن مجلس را نیز به دست می‌آورند.

در این شرایط، دولت ترامپ با کنگره‌ای روبه‌رو می‌شود که هر دو مجلس آن در اختیار مخالفان سیاسی‌اش قرار دارد. تصویب لوایح مهم، بودجه و برنامه‌های سیاسی دولت دشوارتر خواهد شد و احتمال افزایش تحقیقات پارلمانی درباره عملکرد کاخ سفید وجود دارد.

با این حال، حتی در صورت پیروزی در هر دو مجلس، دموکرات‌ها برای پیشبرد بسیاری از طرح‌های خود به اکثریت‌های ویژه و همکاری جمهوری‌خواهان نیاز خواهند داشت.

سناریوی سوم؛ جمهوری‌خواهان هر دو مجلس را حفظ می‌کنند

این سناریو به معنای ناکامی دموکرات‌ها در تبدیل برتری خود در نظرسنجی‌های ملی به پیروزی در حوزه‌های انتخاباتی و ایالت‌های حساس خواهد بود.

اگر مشارکت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه در روز انتخابات افزایش پیدا کند، بخشی از رأی‌دهندگان مردد به نامزدهای این حزب بازگردند و نظرسنجی‌ها میزان حمایت از جمهوری‌خواهان را کمتر از واقع برآورد کرده باشند، حفظ کنترل هر دو مجلس برای این حزب همچنان امکان‌پذیر خواهد بود.

در این صورت، ترامپ می‌تواند با پشتوانه اکثریت کنگره، بخش مهمی از برنامه‌های خود را دنبال کند و نتیجه انتخابات را به‌عنوان تأییدی بر سیاست‌های دولتش معرفی کند. با این حال، فاصله موجود در نظرسنجی‌های ملی و تغییر جهت ارزیابی‌ها در بسیاری از حوزه‌ها، تحقق این سناریو را دشوارتر کرده است.