معماریِ ادراک ؛ هنر تبدیلِ پیروزیِ میدانی به پیروزیِ نرمِ اجتماعی

در جنگ‌های مدرن، پایان درگیری نظامی به معنای پایان جنگ نیست؛ بلکه گذار به فاز خطرناک‌ جنگ روایت‌ها است. دشمن آگاهانه تلاش دارد با عملیات روانی، پیروزی میدانی ما را در اذهان عمومی خنثی و حتی به شکست بدل کند. اما خطر بزرگ‌تر، در روایت نادرست از پیروزی است که می‌تواند با تاثیرگذاری بر ادراک جامعه، زمینه را برای گسست و شکاف داخلی فراهم کند.بنابراین چالش راهبردی امروز در نحوه مدیریت افکار عمومی و عبور از منافع گروهی و سیاسی نهفته است. اگر روایت پیروزی، قربانی خواست یا منافع گروهی شود، پیروزی ملی هرگز در باور جمعی نهادینه نخواهد شد. همچنین باید بپذیریم پیروزی با منطق صفر و صدی و شعاری قابل تعریف نیست. اگر  پیروزی با این منطق برای مردم ترسیم شود، انتظاراتی کاذب می‌سازد که در نهایت، علیرغم تمام موفقیت‌های تاکتیکی، جامعه را دچار یأس و احساس شکست خواهد کرد.واقعیتِ جنگ ترکیبی این است که توفیق در میدان جنگ، تا زمانی که به احساس امنیت و امید به آینده در سطح جامعه ترجمه نشود، ناقص است. باید مراقب بود با روایت‌های غلط، زمینه برای گسست اجتماعی فراهم نشود. رسالت اصلی نهادهای تاثیرگذار در این مرحله، همسو کردن افکار عمومی با واقعیت‌های میدانی است تا پیروزی در میدان نظامی، به پیروزی نرم اجتماعی تبدیل شود.