نوروز زیر آتش جنگ/ ۲۱۶ کودک کشته و ۴۳۵۰ زن زخمی / ۶۵ کودک زیر دو سال در میان مجروحان / سکوت جهان در برابر مرگ غیرنظامیان ایران + جدول

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  قرار بود این روزها بوی سنبل و سبزه در کوچه‌های ایران بپیچد. قرار بود خانواده‌ها دور سفره‌های هفت‌سین بنشینند و سالی تازه را با امید آغاز کنند. اما امسال نوروز با صدای آژیر آمبولانس‌ها، آوار بیمارستان‌ها و اشک مادرانی آغاز شد که فرزندانشان دیگر به خانه بازنگشتند.

یک ماه از آغاز جنگی می‌گذرد که در نهم اسفند ۱۴۰۴ با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران شروع شد. اکنون، در روزهایی که باید جشن و شادی نوروزی در جریان می‌بود، وزارت بهداشت ایران آماری منتشر کرده که تصویری تلخ از هزینه انسانی این جنگ ارائه می‌دهد.

بر اساس آمار رسمی تا دهم فروردین، بیش از ۲۵ هزار مجروح پس از درمان از مراکز درمانی ترخیص شده‌اند و ۵۳۳ نفر همچنان در بیمارستان‌ها بستری هستند.

در این میان، ۱۰۲۱ عمل جراحی برای نجات جان مصدومان انجام شده است؛ عددی که تنها بخشی از حجم فشاری را نشان می‌دهد که بر سیستم درمانی کشور وارد شده است.

اما اعداد وقتی به انسان‌ها تبدیل می‌شوند، دردناک‌ترند.در میان قربانیان، ۲۱۶ کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال جان باخته‌اند. هفده نفر از آن‌ها کمتر از پنج سال داشته‌اند. حتی ۶۵ کودک زیر دو سال نیز در میان مصدومان ثبت شده‌اند. مجموع مصدومان زیر ۱۸ سال به ۱۸۰۳ نفر می‌رسد.

در این جنگ، زنان نیز سهم بزرگی از قربانیان را تشکیل می‌دهند؛ ۲۴۹ زن کشته شده‌اند و ۴۳۵۰ زن زخمی شده‌اند.

اما شاید یکی از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های این آمار، مربوط به کسانی باشد که وظیفه‌شان نجات جان دیگران است.۲۴ نفر از کادر درمانی جان خود را از دست داده‌اند؛ افرادی که در ادبیات رسمی «مدافعان سلامت» نامیده می‌شوند. همچنین ۱۱۴ نفر از اعضای تیم‌های درمانی مجروح شده‌اند. در همین مدت، ۴۱ دستگاه آمبولانس آسیب دیده و ده‌ها مرکز درمانی هدف حمله یا تخریب قرار گرفته است.

بر اساس اعلام وزارت بهداشت:

۵۳ پایگاه اورژانس آسیب دیده‌اند،

۴۴ مرکز درمانی خسارت دیده‌اند،

و ۲۰۴ مرکز بهداشت نیز در جریان حملات دچار آسیب شده‌اند.

شدت حملات به حدی بوده که شش بیمارستان ناچار به تخلیه کامل شده‌اند.

بیشترین شمار قربانیان در استان تهران و هرمزگان ثبت شده است.

حمله به زیرساخت‌های درمانی و کشته شدن غیرنظامیان به‌ویژه کودکان و کادر درمان  موضوعی است که در قوانین بین‌المللی بشردوستانه، از جمله کنوانسیون‌های ژنو، به‌طور صریح مورد توجه قرار گرفته است. بیمارستان‌ها، آمبولانس‌ها و کارکنان پزشکی طبق این قوانین باید از هرگونه حمله مصون باشند.

با این حال، آنچه در آمار رسمی منتشر شده دیده می‌شود، تصویری متفاوت است، مراکز درمانی آسیب‌دیده، آمبولانس‌های هدف قرار گرفته و پزشکان و پرستارانی که هنگام انجام وظیفه جان باخته‌اند.

اکنون پرسشی که از دل این آمار بیرون می‌آید، تنها یک پرسش ملی نیست؛ پرسشی جهانی است.وقتی کودکان در میان کشته‌شدگان قرار دارند، وقتی بیمارستان‌ها تخلیه می‌شوند، وقتی آمبولانس‌ها در خط مقدم امدادرسانی آسیب می‌بینند، جامعه جهانی چه مسئولیتی دارد؟

افکار عمومی جهان، نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی با آزمونی جدی روبه‌رو هستند: آیا جان غیرنظامیان، صرف‌نظر از جغرافیا و سیاست، ارزشی برابر دارد؟

نوروز امسال برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی نه با دید و بازدید که با مراسم سوگواری آغاز شد. پشت هر عدد در این آمار، خانه‌ای خاموش، مادری داغدار یا کودکی زخمی ایستاده است.

در جهانی که خود را متعهد به حقوق بشر می‌داند، شاید مهم‌ترین مطالبه امروز همین باشد.پاسخگویی، توقف حملات علیه غیرنظامیان و حفاظت واقعی از جان انسان‌هایی که هیچ نقشی در جنگ ندارند.