به گزارش رکنا، حسنعلی منصور روز 17 اسفند سال 42 از شاه فرمان نخست‌وزیری گرفت و روز اول بهمن سال بعد که هنوز مدت نخست‌وزیری‌اش به یک سال نرسیده بود، هنگام رفتن به مجلس شورای ملی آماج گلوله جوان 21 ساله‌ای به‌نام محمد بخارایی، از پیروان گروه فدائیان اسلام قرار گرفت.‌

آن روز صبح محمد بخارایی همراه با رضا صفار هرندی و مرتضی نیک‌نژاد هر سه با داشتن اسلحه در میدان بهارستان، حوالی در جنوبی مجلس شورای ملی به کمین ایستاده بودند تا منصور با خودروی مخصوص نخست‌وزیری برای حضور در صحن مجلس از راه برسد و قرار شده بود هر سه شلیک کنند. ساعت 10 صبح روز پنجشنبه اول بهمن سال 43 خودروی سیاه‌رنگ نخست‌وزیری از راه رسید و جلوی در کوچک غربی مجلس توقف کرد.

هنگامی که حسنعلی منصور از خودرو پیاده شد، صدای شلیک پیاپی گلوله‌ها از دو طرف به گوش رسید و منصور نقش زمین شد. در جریان تحقیق روشن شد مرتضی نیک‌نژاد پنج تیر و محمد بخارایی دو تیر، شلیک کرده بودند که در این میان از پنج فشنگ متعلق به اسلحه مرتضی نیک‌نژاد یکی به ناودان ساختمان مجلس، یکی به ماشین اسکورت خورده و سه تیر دیگر هم هوایی شلیک شده بود.

مرتضی نیک‌نژاد در بازجویی گفته بود: تیراندازی‌ام به‌خاطر این بود که توجه مأموران از محمد بخارایی منحرف شود تا او بتواند نخست‌وزیر را هدف بگیرد. ضمناً کارشناس فنی اسلحه شناسی تشخیص داد فقط دو گلوله از اسلحه محمد بخارایی به حسنعلی منصور اصابت کرده که به‌ گردن و شکم‌اش خورده‌ است.

سرانجام سحرگاه روز چهارشنبه 26 خرداد سال 44 چهار نفر از متهمان قتل حسنعلی منصور (محمد بخارایی- صفار هرندی- مرتضی نیک‌نژاد و صادق امانی همدانی) به‌جرم مشارکت در ترور در میدان حشمتیه تهران تیرباران شدند. هرچند که دادگاه نظامی این چهار نفر را عامل اصلی قتل حسنعلی منصور معرفی کرد اما من به‌عنوان دبیر گروه حوادث روزنامه کیهان با همکاری یکی از خبرنگارانم موفق به کشف راز اصلی مرگ حسنعلی منصور شدیم و با کشف سندی پی‌بردیم این نخست‌وزیر شاه با اصابت گلوله‌های محمدبخارایی کشته نشده بلکه یک هفته پس‌ از حادثه تیراندازی، زیر دست اعضای تیم جراحی، به‌عمد یا به سهو، هنگام جراحی زخم روی پیشانی‌اش مرده است. در حالی که شلیک گلوله‌ها به دو نقطه غیرحساس بدن نخست‌وزیر اصابت کرده‌ بودند و هیچ‌یک عامل مرگ او نبوده‌اند. ادامه این ماجرا را صبح سه شنبه دنبال کنید.  برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید.

محمد بلوری، روزنامه نگار پیشکسوت

آیا این خبر مفید بود؟