خبر ویژه :

پرونده کدخبر: 386368 ارسال پرینت 319

حوادث رکنا: اگر یک‌ بار زیرآوار گرفتار شده باشید، متوجه می‌شوید که ۴٨ ساعت درون یک چاه ماندن چه حس و حالی دارد.

 سقوط در چاهی در انتهای بولوار وکیل‌آباد گزارش شد. وقتی به محل رسیدیم، مشخص شد چاه روی یک مقنی ریزش کرده است. پرس‌و‌جوها نشان داد فرد گرفتار یک مقنی قدیمی و باتجربه است. معمولا در مشهد سه نوع چاه داریم، چاه‌های شنی که وجود هوا بین شن‌ها می‌تواند به فرد کمک کند ساعت‌ها تنفس داشته باشد. نوع دیگر چاه‌های خاکی است که دارای گازکربنیک شدید، و قرار گرفتن زیر آوار این چاه‌ها برابر با مرگ است. نوع سوم هم چاه‌های خاکی و شنی است که تنها در ساعات اولیه به نجات فرد گرفتار امید هست. وقتی وضعیت چاه را بررسی کردیم، مشخص شد که نوع چاه شنی است و اگر فرد نحوه تنفس منقطع را بداند، می‌توانیم او را زنده بیرون بیاوریم. عملیات با احتیاط تمام آغاز شد. عمق چاه حدود ۴٠متر تخمین زده می‌شد. اطلاعات افراد محلی نشان داد این فرد از حدود ۴٨ ساعت قبل درون چاه است و به قصد لای‌روبی چاه مجاور درون این چاه رفته است و هم‌زمان هر دو چاه ریزش کرده‌اند. همکاران او تمام تلاش خود را کرده‌اند که او را بیرون بیاورند اما ٢۴ ساعت تلاش آن‌ها بی‌نتیجه می‌ماند و در نهایت موضوع را به آتش‌نشانی اطلاع می‌دهند. با حضور در محل، تنها یک راه برای نجات وجود داشت، تخلیه شن‌ها با سطل. با کمک دیگر همکاران و پس از رعایت نکات ایمنی به منظور پیشگیری از ریزش دوباره، نوبتی درون چاه رفتیم و سطل‌سطل شن‌ها را بیرون کشیدیم. در پایان عملیات، مشخص شد حدود شش تن شن از دل این چاه بیرون کشیده‌ایم. هرچه پایین‌تر می‌رفتیم، نفس‌کشیدن برای ما هم سخت می‌شد تا جایی که شیفت‌های ١۵ دقیقه‌ای به شیفت‌های پنج‌دقیقه‌ای تبدیل شده بود و حتی کمتر. مطمئن بودم این مقنی جان باخته است. ۴٨ ساعت مدفون شدن در دل زمین شوخی نیست. وقتی به نقطه‌ای که فرد مقنی آنجا حضور داشت رسیدیم، مشخص شد او در حال حفر کانالی میان دو چاه بوده که گرفتار ریزش شده است. اگرچه دو روز از گرفتار شدن او می‌گذشت، از آنجایی که نحوه نفس کشیدن در چاه شنی را می‌دانست، او را زنده بیرون کشیدیم.

با تلاش ما این فرد زنده بیرون کشیده شد، بارها در عملیات‌هایی به‌مراتب کوچک‌تر از این نتوانسته بودیم فرد را نجات دهیم. من موفقیت در این عملیات را از دعای این مقنی گرفتار در دل چاه و کمک گرفتن از خدا می‌دانم وگرنه ما که باشیم که بدون برداریم؟ لطف خدا بتوانیم آجری را از روی آجری

راوی: حسین جاودانی آتش‌نشان بازنشسته مشهدی

سهیل دیبا



اخبار مرتبط

خبرهای تصادفی

ارسال نظر

هم اکنون دیگران می خوانند