نقدی بر تصمیم توقف پخش سریال «بدنام»

قاعدتاً رویه مناسب این بود که رئیس محترم سازمان قسمت‌های بیشتری از مجموعه را مشاهده می‌کرد و سپس در صورت لزوم از دادستان کمک می‌خواست. با شناختی که از «حامد عنقا» و کارنامه روشن او در تلویزیون و نمایش خانگی وجود دارد، قطعاً او به هجو و مذمت چنین کاراکتری خواهد پرداخت و پرده از نفاق او برخواهد داشت.

در آموزه‌های وحیانی، نبوی و روایی ما، ریا و ریاکاری بارها کلیدواژه قرار گرفته است و پرواضح است که ریاکاری در میان مسلمانان قابل سرزنش است و می‌تواند در درام به خلق شخصیت‌های پیچیده و متظاهر بیانجامد. در شرایط کنونی، صدها محتوا با وجود چنین شخصیت‌هایی در تلوبیون و پلتفرم‌ها موجود است و اصولاً یکی از تیپ‌های ثابت در درام‌های دینی و مذهبی، وجود شخصیت‌های ریاکار است که اوج آن در تقابل خوارج با امام علی (ع) نمود یافته است.

این پرسش مطرح است که آیا استمداد از قوه قضاییه پس از آن صورت گرفته که مدیر پلتفرم از توقف پخش خودداری کرده، یا آنکه رئیس محترم مستقیماً از اهرم قهریه بهره برده است؟ اهمیت مطلب در آن است که در فضای مفاهمه و گفتگو، قاعدتاً مدیران سکوها از دستور مراجع نظارتی تبعیت می‌کنند و نمایش را به تعویق می‌اندازند.

با تفکر در این واقعه، رابطه معناداری بین یک شخصیت ریاکار با ظاهر مذهبی در میان سریال‌های متعدد، با مصاف مردانه مدافعان میهن و مردم در پشت جبهه با «تمامی کفر» دیده نمی‌شود. امروز ستون پنجم دشمن و جاسوسانی که کمر به ترور شخصیت‌های نظامی، سیاسی و علمی کشور بسته‌اند، جایگاهی برای انقلابی‌نماهای ریاکار دارد و انعکاس این واقعیت در آثار هنری، فراتر از یک جرم یا دلیل برای توقف پخش است.