فیلم/ حسرت جان‌سوز المیرا عبدی از پدرش؛ روایت تلخ آخرین درددل‌های پدر و دختری از 7 صبح تا یک ظهر؛ «کاش به‌جای این همه مهربانی، یک‌بار منو دعوا می‌کردی!»

المیرا عبدی با بیان احساسات عمیق خود می‌گوید که دوست داشته حتی برای یک بار هم که شده، پدرش او را برای اشتباهاتش دعوا کند، اما او هیچ‌وقت این کار را نکرد و همیشه با ملایمت و خوبی او را راهنمایی می‌کرد. وی به وجود یک «فاصله پدر و دختری» و خجالتی بودن خودش در برابر پدر اشاره می‌کند که مانع از صمیمیت بیشتر آن‌ها در گذشته شده بود و ای کاش این حرف‌های صمیمانه را زودتر با او در میان می‌گذاشت.

او توضیح می‌دهد که مشغله کاری زیاد اکبر عبدی یکی از دلایل این فاصله بوده است. با این حال، او از سه چهار ماه پایانی و دوران بستری بودن پدرش در بیمارستان به عنوان فرصتی برای جبران یاد می‌کند. المیرا می‌گوید در آن مدت، هر روز از ساعت 7 صبح تا زمان رسیدن پزشکان با پدرش می‌نشسته و درد دل می‌کرده است. اگرچه او معتقد است برای ایجاد این صمیمیت «دیر به فکر افتاده»، اما تاکید می‌کند که این شرایط هیچ‌چیزی از خوبی‌ها و صمیمیت پدرش کم نکرده است.