اجماع علمی درباره ریزپلاستیک ها در سال 2025 به نقطه عطف رسید
رکنا: در سال 2025، درک علمی درباره ریزپلاستیکها دستخوش تغییر اساسی شد؛ تغییری که در پی انباشت شواهد، پژوهشگران را از نگاه به این ذرات بهعنوان یک مزاحمت صرف زیستمحیطی به سمت شناسایی آنها بهعنوان یک تهدید بالقوه جهانی برای سلامت بشر سوق داد.
به گزارش گروه ترجمه رکنا به نقل از واشنگتن پست، برای سالها، ریزپلاستیکها ــ ذرات بسیار کوچکی که بر اثر تجزیه پلاستیکهای بزرگتر به وجود میآیند ــ عمدتاً به دلیل اثراتشان بر اقیانوسها، حیاتوحش و خاک مورد مطالعه قرار میگرفتند. اما تا سال ۲۰۲۵، مجموعهای رو به گسترش از تحقیقات نشان داد که این ذرات نهتنها بهطور گسترده در محیط زیست پراکندهاند، بلکه وارد بدن انسان شده و در اندامهای حیاتی تجمع مییابند.
مطالعات منتشرشده در سال گذشته، وجود ریزپلاستیکها را در خون انسان، ریهها و بهطور نگرانکنندهای در بافت مغز شناسایی کردند. این یافتهها فرضیات پیشین مبنی بر ناتوانی این ذرات در عبور از سدهای زیستی را به چالش کشید و نگرانیها درباره پیامدهای بلندمدت آنها بر سلامت را تشدید کرد. پژوهشگران همچنین ارتباطهایی میان مواجهه با ریزپلاستیکها و مجموعهای از بیماریهای مزمن، از جمله بیماریهای قلبیـعروقی، اختلالات متابولیک و واکنشهای التهابی گزارش کردند.
تاثیر منفی تجزیه پلاستیکها بر آب و هوا
یکی دیگر از تحولات کلیدی، شناسایی این موضوع بود که ریزپلاستیکها نهتنها بهعنوان ذرات فیزیکی بلکه بهعنوان ناقلان شیمیایی نیز خطرآفرین هستند. دانشمندان دریافتند که با تجزیه پلاستیکها، ترکیبهای پیچیدهای از مواد شیمیایی سمی وارد آب و هوا میشود که میتواند آثار مخرب آنها بر اکوسیستمها و سلامت انسان را تشدید کند.
پژوهشهای سال ۲۰۲۵ همچنین درک دانشمندان از نحوه جابهجایی ریزپلاستیکها در جو و زنجیرههای غذایی را گسترش داد. شواهد نشان داد که ریزپلاستیکهای معلق در هوا میتوانند مسافتهای طولانی را طی کرده و در مناطق دورافتاده تهنشین شوند، در حالی که ریزپلاستیکهای دریایی در طول زنجیره غذایی انباشته شده و میزان مواجهه حیوانات و انسانها را افزایش میدهند.
این یافتهها به شکلگیری اجماعی گستردهتر در جامعه علمی انجامید مبنی بر اینکه ریزپلاستیکها یک مشکل ساختاری و سیستماتیک هستند که با الگوهای تولید و مصرف مدرن گره خوردهاند. در نتیجه، پژوهشگران بهطور فزایندهای خواستار پاسخهای فوری سیاستی، مقرراتگذاری سختگیرانهتر بر تولید پلاستیک و تسریع در توسعه جایگزینهایی برای پلاستیکهای متعارف شدند.
تا پایان سال ۲۰۲۵، ریزپلاستیکها دیگر بهعنوان یک مسئله حاشیهای زیستمحیطی تلقی نمیشدند. در عوض، آنها بهطور گسترده بهعنوان چالشی پیچیده و روبهگسترش در تلاقی سلامت عمومی، حفاظت از محیط زیست و سیاستگذاری اقتصادی شناخته شدند؛ تغییری که اکنون در حال شکلدهی به اولویتهای پژوهشی جهانی و مباحثات سیاسی است.
ارسال نظر