روان خند/ هنر به تعویق انداختن کار! / شوخی با روانشناسی
رکنا: مراجع: دکتر، من برای شروع نوشتن مقاله کاملا آماده ام.
درمانگر: عالی است. پس مقاله را شروع کرده اید؟
مراجع: نه، ولی میز کارم را مرتب کرده ام، لپ تاپ را به روزرسانی کرده ام، برای خودم یک لیوان مخصوص خریده ام، موسیقی تمرکز پیدا کرده ام و حتی یک برنامه مدیریت زمان نصب کرده ام.
درمانگر: پس چه چیزی مانده؟
مراجع: فقط نوشتن مقاله!
درمانگر: و چرا شروع نمی کنید؟
مراجع: چون هنوز نمی دانم بهترین زمان شروع چه موقع است. نمی خواهم یک کار مهم را در شرایط نامناسب آغاز کنم.
درمانگر: شرایط مناسب یعنی چه؟
مراجع: خواب کافی، نور مناسب، سکوت، قهوه، انگیزه، آرامش ذهنی و البته یک حس درونی که بگوید الان وقتشه!
درمانگر: اگر آن حس نیاید چه؟
مراجع: احتمالا باید درباره مقاومت درونی ام بیشتر مطالعه کنم.
درمانگر: یعنی به جای نوشتن مقاله، درباره ننوشتن مقاله تحقیق می کنید؟
مراجع: دقیقا! اتفاقا یک پادکست هم درباره اهمال کاری پیدا کرده ام که باید گوش بدهم.
درمانگر: چه زمانی؟
مراجع: بعد از اینکه برنامه فردا را تنظیم کردم.
درمانگر: و برنامه فردا را چه زمانی تنظیم می کنید؟
مراجع: بعد از اینکه مطمئن شوم امروز را درست مدیریت کرده ام!
درمانگر: پس شما مشغول انجام کار نیستید؛ دارید برای انجام دادن آن آماده می شوید.
مراجع: خب، آمادگی هم بخشی از موفقیت است.
درمانگر: بله، اما وقتی آمادگی جای عمل را بگیرد، خودش به شکل شیکی از فرار تبدیل می شود.
مراجع: یعنی پیشنهاد شما این است که بدون آمادگی شروع کنم؟
درمانگر: پیشنهاد من این است که فقط پنج دقیقه بنویسید؛ حتی اگر بد، ناقص یا نامرتب باشد.
مراجع: پنج دقیقه؟ بدون برنامه ریزی؟
درمانگر: بله.
مراجع: دکتر، فکر کنم باید یک جلسه جداگانه برای بررسی این پیشنهاد برگزار کنیم!
نقطه پایان:
بعضی ها آن قدر برای شروع زندگی آماده می شوند که وقتی بالاخره آماده شدند، وقت زندگی کردن تمام شده است!
-
آرامش شب در غرب وحشی / ردد2
ارسال نظر