پول یک وعده مرغ، چند وعده عدسی! / غذای اقتصادی چطور به مغز کمک می‌کند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، عدسی یکی از غذاهای ساده ایرانی است که در این شرایط دوباره مورد توجه قرار می گیرد. عدس منبع پروتئین گیاهی، فیبر، فولات، آهن و مواد معدنی است و می تواند با هزینه ای معمولا کمتر از بسیاری از وعده های گوشتی، یک غذای سیرکننده فراهم کند.

اما آیا عدسی از نظر تغذیه ای جای مرغ را می گیرد؟

مرغ چه چیزی دارد که عدس ندارد؟ مرغ منبع پروتئین با کیفیت بالا است و تمام اسیدهای آمینه ضروری را فراهم می کند. همچنین ویتامین B12 و مواد مغذی دیگری دارد که منابع گیاهی مقدار قابل توجهی از آنها را ندارند. بنابراین اگر مرغ از سفره کم شود، باید به تنوع غذایی توجه بیشتری کرد. اما این به معنی بی ارزش بودن عدس نیست.

عدس چه چیزی به سفره اضافه می کند؟

عدس علاوه بر پروتئین، فیبر، فولات، آهن، پتاسیم و ترکیبات گیاهی دارد. فیبر باعث می شود وعده غذایی دیرتر هضم شود و می تواند به احساس سیری کمک کند. حبوبات همچنین به دلیل داشتن فیبر و کربوهیدرات پیچیده، معمولا نسبت به بسیاری از غذاهای بسیار تصفیه شده، پاسخ قند خون متفاوتی ایجاد می کنند.

مغز از یک کاسه عدسی چه می گیرد؟

اینجا پای روانشناسی تغذیه و تغذیه مغز به هم می رسد. مغز برای عملکرد طبیعی به انرژی و طیف وسیعی از مواد مغذی نیاز دارد و یک غذای واحد نمی تواند همه آنها را تامین کند.

عدس فولات و آهن دارد؛ دو ماده مغذی که بدن برای فرایندهای مهم سلولی و خونی به آنها نیاز دارد. آهن برای انتقال اکسیژن ضروری است و کمبود آن می تواند با خستگی و مشکلات شناختی همراه باشد. فولات نیز در فرایندهای سلولی و متابولیسم نقش دارد.

از طرف دیگر، فیبر موجود در عدس می تواند از مسیر سلامت روده نیز اهمیت داشته باشد؛ چون رژیم غذایی پرفیبر با میکروبیوم روده ارتباط دارد و پژوهش ها درباره ارتباط روده و مغز در حال گسترش است. اما نباید نتیجه بگیریم که عدسی هوش را زیاد می کند یا افسردگی را درمان می کند. چنین ادعایی از شواهد موجود فراتر می رود.

برای مغز، عدسی را چگونه کامل تر کنیم؟

عدسی را می توان با نان سبوس دار مصرف کرد تا منابع پروتئینی و غذایی متنوع تری کنار هم قرار بگیرند. اضافه کردن گوجه، فلفل دلمه ای یا کمی آب لیمو نیز به دلیل ویتامین C می تواند به جذب بهتر آهن غیرهِم موجود در حبوبات کمک کند. تخم مرغ هم می تواند یک مکمل غذایی مناسب باشد. بنابراین یک بشقاب ساده مثل: عدسی و تخم مرغ و نان سبوس دار و گوجه؛ از نظر تغذیه ای بسیار متفاوت از یک کاسه عدس خالی است.

از نظر روانشناسی چه اتفاقی می افتد؟

مشکل فقط این نیست که مرغ گران تر شده است. اگر فرد غذای ارزان را به عنوان «غذای درجه دو» تجربه کند، ممکن است احساس محرومیت و نارضایتی بیشتری داشته باشد. در حالی که تغییر نگاه از غذای فقیرانه به یک غذای اقتصادی و مغذی می تواند تجربه روانی وعده را متفاوت کند. البته این به معنی انکار فشار اقتصادی نیست. اگر خانواده ای به دلیل گرانی مجبور شده انتخاب های غذایی خود را محدود کند، احساس ناراحتی کاملا قابل درک است.

با پول یک وعده مرغ چند وعده عدسی؟

عدد ثابت نمی توان داد؛ قیمت مواد غذایی و اندازه وعده ها دائما تغییر می کند. اما اصل مهم این است که قیمت را به «هزینه هر وعده» تبدیل کنیم، نه اینکه فقط قیمت یک کیلو مرغ را با یک کیلو عدس مقایسه کنیم.  گاهی غذایی که از نظر قیمت ساده تر است، با ترکیب درست می تواند یک وعده کامل تر و سیرکننده تر بسازد.

خودسنجی

اگر این روزها بیشتر سراغ غذاهای اقتصادی می روید، از خودتان بپرسید: آیا غذای ارزان من پروتئین دارد؟ آیا در آن حبوبات، سبزیجات یا غلات کامل وجود دارد؟ آیا فقط به دلیل ارزان بودن یک غذا، آن را بی ارزش می دانم؟

و مهم تر از همه: آیا دارم هزینه غذا را با ارزش تغذیه ای آن اشتباه می گیرم؟