زن سوم یا زن همسایه کدام قاتل مرد تهرانی هستند ؟! / در دادگاه همدیگر را محکوم می کنند + جزییات یک پرونده پیچیده

به گزارش رکنا، رسیدگی به این پرونده از سال ۱۳۹۸ و پس از تماس یکی از همسایه‌ها با پلیس آغاز شد. مرد تماس‌گیرنده به مأموران گفت پیرمردی را دیده که با سر و صورتی خون‌آلود از خانه خارج شده، چند قدم دویده و سپس بر اثر شدت خونریزی روی زمین افتاده است. مرد سالخورده به بیمارستان منتقل شد اما جان باخت.

پس از انتقال جسد به پزشکی قانونی، فرزندان مقتول از همسر سوم پدرشان به نام مریم شکایت کردند. آنها مدعی بودند پدرشان پیش از مرگ به اطرافیان گفته همسرش و پسر او عامل این حمله بوده‌اند. مریم این ادعا را رد کرد و مدعی شد شوهرش به دلیل مشکلات روحی اقدام به خودزنی کرده است، اما پزشکی قانونی این ادعا را نپذیرفت و اعلام کرد مقتول قربانی قتل شده و ضربات از سوی فردی آشنا و در حالی که او غافلگیر بوده، وارد شده است.

در ادامه تحقیقات، پلیس به اختلاف‌های شدید مقتول با زن همسایه‌ای به نام مینا رسید. به این ترتیب، هر دو زن بازداشت شدند. مینا در مراحل اولیه بازجویی به قتل اعتراف کرد و گفت به دلیل رفتارهای آزاردهنده پیرمرد و اختلاف‌های مداوم با او کینه داشته است. او همچنین مدعی شد مریم که از تصمیم همسرش برای واگذاری اموال به دامادش ناراضی بوده، نقشه قتل را طراحی کرده و او نیز با وسیله‌ای تیز ضربه‌ای به گردن مقتول وارد کرده است. به گفته وی، پیرمرد پس از مجروح شدن از خانه خارج شد و ساعتی بعد جان باخت.

پس از تکمیل تحقیقات، برای هر دو متهم کیفرخواست صادر شد. در نخستین جلسه دادگاه، اولیای دم درخواست قصاص کردند، اما هر دو زن اعترافات و اظهارات قبلی خود را پس گرفتند. مینا گفت اعترافاتش تحت فشار روحی بوده و مریم را عامل اصلی قتل معرفی کرد. مریم نیز هرگونه نقش در قتل را انکار و ادعا کرد مینا از باز بودن در خانه سوءاستفاده کرده و به تنهایی مرتکب جنایت شده است.

در همان رسیدگی، چند شاهد در دادگاه شهادت دادند که مقتول پیش از مرگ، همسرش را به عنوان ضارب معرفی کرده است. با وجود این، دادگاه مینا را به قصاص و مریم را به ۱۵ سال حبس محکوم کرد، اما این رأی با اعتراض طرفین در دیوان عالی کشور نقض شد. قضات دیوان، دلایل موجود را برای صدور حکم قصاص کافی ندانستند و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض فرستادند.

در رسیدگی دوم نیز هر دو متهم قتل را انکار کردند و با مشخص نشدن قاتل اصلی، دادگاه آنها را به پرداخت دیه محکوم کرد تا خون مقتول هدر نرود. این حکم نیز با اعتراض اولیای دم و دادستان مواجه شد و دیوان عالی کشور با اشاره به انگیزه مالی، تناقض‌گویی‌های مریم و همچنین شهادت شاهدانی که گفته بودند مقتول پیش از مرگ همسرش را عامل حمله معرفی کرده، رأی را بار دیگر نقض و پرونده را برای سومین بار به دادگاه کیفری یک استان تهران بازگرداند.

در تازه‌ترین جلسه رسیدگی که در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد، هر دو متهم از زندان به دادگاه منتقل شدند و وکیل اولیای دم نیز برای آنها درخواست اشد مجازات کرد.

در این جلسه، مینا که با اتهام مباشرت در قتل عمدی محاکمه می‌شد، با رد اتهامش گفت: «روز حادثه دو سگم را برای گردش به حیاط برده بودم که متوجه سروصدا از خانه همسایه شدم. از پنجره اتاق خواب نگاهی انداختم و فقط حدود دو ثانیه دیدم مریم و پسرش با مقتول درگیر هستند. اتاق تاریک بود و جزئیات را ندیدم. همان لحظه تعادلم را از دست دادم و داخل حیاط افتادم. با صدای افتادن من، مریم و پسرش هراسان از خانه بیرون آمدند. در که باز شد، سگ‌هایم فرار کردند و وقتی برگشتم، پیرمرد را غرق در خون دیدم.»

او درباره آثار خون کشف‌شده در منزلش نیز گفت: «خون را من به خانه نبردم. خون روی راه‌پله‌ها ریخته بود و هنگام رفت‌وآمد، ناخواسته با کفش از روی آن عبور کردم و آثار خون به داخل خانه منتقل شد.»

در ادامه، مریم نیز در جایگاه حاضر شد و ضمن رد اتهام، مدعی شد همسرش رفتار مناسبی نداشته و بارها او را کتک زده است. وی گفت: «شوهرم نسبت به مینا نظر داشت و همین موضوع باعث اختلاف‌های خانوادگی شده بود.»

او درباره روز حادثه نیز مدعی شد: «برای بیرون گذاشتن زباله از خانه خارج شدم که مینا را پشت در دیدم. او گفت می‌خواهد شوهرم را بکشد و حتی پیش از آن هم چند بار چنین تهدیدی کرده بود. از من خواست کمکش کنم اما قبول نکردم و از ترسم به خانه پسرم رفتم. بعداً مینا با دستان خون‌آلود به آنجا آمد و گفت این کار را انجام داده است.»

مریم همچنین انگیزه احتمالی مینا را اختلاف بر سر سگ‌ها و رفتارهای مقتول نسبت به او عنوان کرد.

در پایان جلسه، پس از دفاعیات متهمان و وکلای آنها، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.