از زبان من لیلا؛ بعد از مرگ خانواده‌ام در تصادف، در ۱۴ سالگی به اجبار عروس شدم و و وارد سرنوشت تلخم شدم

«خانواده‌ام را در یک تصادف لعنتی از دست دادم و فکر می‌کردم با مصرف هروئین و شیشه می‌توانم همه چیز را فراموش کنم و به آرامش برسم، اما این تمام ماجرا نبود…»

«سارا» دختر ۲۰ ساله‌ای است که با حالتی درمانده وارد اتاق مشاوره شد. دستانش را به هم گره زده بود، رنگ به چهره نداشت و در حالی که باردار بود روی صندلی نشست. پس از چند دقیقه سکوت، شروع به روایت زندگی خود کرد.

او گفت در خانواده‌ای با شرایط اقتصادی ضعیف به دنیا آمده و فرزند اول خانواده بوده است. پدرش کارگر بوده و به مصرف تریاک اعتیاد داشته و همین موضوع باعث اختلاف‌های شدید میان والدینش شده بود؛ اختلاف‌هایی که به گفته او، فضای خانه را دائماً پرتنش کرده بود.

سارا ادامه داد: «دو خواهر کوچک‌تر از خودم داشتم. یک روز به خانه مادربزرگم در شهرستان رفتیم و من به اصرار خودم آنجا ماندم. خانواده‌ام به تهران برگشتند اما در مسیر بازگشت، خودروی آن‌ها با یک تریلر تصادف کرد و همه اعضای خانواده‌ام را از دست دادم.»

او توضیح داد که این حادثه زمانی رخ داد که کلاس اول راهنمایی را به پایان رسانده بود و قرار بود وارد پایه دوم شود، اما پس از این اتفاق نتوانست به تحصیل ادامه دهد. به گفته خودش، از نظر روحی دچار فروپاشی شده بود و هیچ فردی قادر به آرام کردن او نبود.

سارا گفت در آن دوران با دوستانی آشنا شد که شرایط خانوادگی مناسبی نداشتند و آن‌ها برای کاهش درد و رنج، مصرف مواد مخدر را به او پیشنهاد دادند. او ابتدا با هروئین مصرف مواد را آغاز کرد و به گفته خودش برای مدتی احساس آرامش نسبی داشت.

وی افزود در ۱۴ سالگی مجبور به ازدواج شد؛ همسری که او نیز درگیر اعتیاد بود. به همین دلیل مصرف مواد نه تنها کاهش نیافت بلکه در کنار همسرش ادامه پیدا کرد. مدتی بعد باردار شد و پس از تولد فرزندش، همراه با همسرش تصمیم به ترک گرفتند و حدود چهار سال پاک ماندند.

اما سارا ادامه داد که دوباره دچار لغزش شده و این بار مصرف شیشه و هروئین را از سر گرفته است. او گفت: «دیگر از این وضعیت خسته شده‌ام. دچار توهم شده‌ام و بعضی چیزها را به شکل انسان می‌بینم و با آن‌ها صحبت می‌کنم. می‌خواهم به خاطر فرزندم و خودم ترک کنم و به اینجا آمده‌ام تا راهنمایی بگیرم.»

نظر کارشناس (افزوده برای اعتبار خبری)

یک کارشناس حوزه اعتیاد با اشاره به وضعیت این فرد گفت: «ترکیب آسیب‌های شدید روانی مانند فقدان خانواده، ازدواج زودهنگام و مصرف طولانی‌مدت مواد محرک می‌تواند منجر به بروز توهمات و اختلالات شدید روانی شود. در چنین شرایطی، ترک صرفاً با اراده فردی امکان‌پذیر نیست و نیاز به درمان تخصصی، بستری و حمایت روان‌درمانی بلندمدت وجود دارد.»