دلیل هله هوله خوری چیست؟
رکنا: علم میگوید شما نه به دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرکهای موجود درمحیطتان غذا میخورید اما آیا تابهحال متوجه شدهاید که وقتی این کار انجام میشود، بیشتر بدون این که به آن فکر کنید دستتان مدام به سمت بسته خوراکی میرود تا زمانی که محتویات آن تمام شود؟
به گزارش رکنا، علم میگوید شما نه به دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرکهای موجود درمحیطتان غذا میخورید.اما آیا تابهحال متوجه شدهاید که وقتی این کار انجام میشود، بیشتر بدون این که به آن فکر کنید دستتان مدام به سمت بسته خوراکی میرود تا زمانی که محتویات آن تمام شود؟
تا به حال حتما برایتان پیش آمده است که سراغ قفسه خوراکیها بروید و بگویید:«فقط یک شکلات کوچولو! یک بستنی سلفسرویس! یک بسته چیپس کوچک! یه خرده پاستیل و ....» اینطورمیشودکه هربارمقاومت شما در برابر خوردن هلههوله و خوراکیهای مختلف میشکند وکمکم وقتی روی ترازو میروید با عددهای بالاوبالاتر مواجه میشوید.اما چرا این اتفاق میافتد؟
تقصیر محیط پر از غذا هم هست!
علم میگوید شما نه به دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرکهای موجود درمحیطتان غذا میخورید اما آیا تابهحال متوجه شدهاید که وقتی این کار انجام میشود، بیشتر بدون این که به آن فکر کنید دستتان مدام به سمت بسته خوراکی میرود تا زمانی که محتویات آن تمام شود؟ یک مقاله جدید از دانشگاه«ایست انگلیا» مینویسد دلیل این موضوع را احتمالا میداند.این مقاله میگوید روند افزایشی چاقی صرفا به اراده مربوط نمیشود، بلکه نشانهای است ازاین که محیطهای پرازغذا وپاسخهای آموختهشده ما به محرکهای اشتهابرانگیز،کنترلهای طبیعی اشتهای بدن را تحتالشعاع قرار میدهند. یعنی ما هرچقدرسیرباشیم همیشه با غذایی که ظاهرش اشتهابرانگیزاست،تحریک میشود. یعنی در جهانی که درآن بهطور مداوم تبلیغات وتصاویر غذا به ما ارائه میشود، این یک مشکل است: بسیاری از خوراکیهای میانوعدهای مانند شکلات، بیسکویت وچیپس،کالری زیاد اما ارزش تغذیهای کمی دارند.
سیر هستید اما مغزتان همچنان میگوید:«به به!»
پاسخ به این سوال که چرا نمیتوانیم قید خوردن تنقلات را بزنیم این است؛ ممکن است غذایی را تا جایی بخورید که کاملا سیر شوید، اما مغزتان همچنان وقتی تصاویرآن را میبینید میگوید:«به به!» درواقع این یک سیستم پاداش در مغز است. این بخشی از مغزاست که نهتنها وقتی تصاویر غذای خوشمزه را میبینید، بلکه زمانی که غذای خوشمزهای میخورید، یا به تصاویر تحریککننده نگاه میکنید نیز فعال میشود. در نتیجه این موضوع یک عادت ناخودآگاه را تقویت میکند، غذای خوشمزه را میبینید، سپس غذای خوشمزه میخورید،که این ممکن است کنترلهای طبیعی اشتهای بدن را بیاثرکند. این یعنی نه به دلیل عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به دلیل محرکهای موجود درمحیطتان غذا میخورید.
چطور در برابر خوردن هلههوله مقاومت کنیم؟
البته گاهی اوقات ما در برابر تنقلات سعی میکنیم مقاومت کنیم که مربوط به کنترلکنندههای رفتاری دربدن میشود. یکی ازاینها ممکن است بخشی ازوجود شما باشدکه میخواهد وزن کم کند.اما یک کنترل دیگر دردرون ما وجود داردکه صرفا به محرکها پاسخ میدهد و دراقداماتی درگیرمیشود که متناسب با آن محرکها باشند؛ دراین مورد،مانند درازکردن دست بهسمت بیسکویتی که درمعرض دید قراردارد.اگر میخواهید ازپرخوری اجتناب کنید،محرکهای غذایی چقدرخطرناکاند؛ پس دشمن خود را بشناسید و خودتان را درمعرض این محرکها قرارندهید.دراین صورت [برای پرخوری] وسوسه نخواهید شد، زیراچیزی وجود نخواهد داشت که شما را وسوسه کند.
ارسال نظر