مرز مصونیت نمایندگان مجلس

اصل ۸۶ قانون اساسی تاکید می کند که نمایندگان مجلس هنگام انجام وظایف نمایندگی، در بیان دیدگاه ها و آرای خود آزاد هستند. بر همین اساس، آنان را نمی توان به دلیل سخنانی که در مجلس مطرح کرده اند یا آرایی که در جایگاه نمایندگی داده اند، مورد تعقیب یا توقیف قرار داد. بنابراین، حمایت قانونی عمدتا ناظر بر مواضع، اظهارات و تصمیم هایی است که در چارچوب مسئولیت پارلمانی اتخاذ می شود.

ماده ۷۵ آیین نامه داخلی مجلس نیز همین موضوع را توضیح داده است. بر اساس این ماده، نطق های نمایندگان، مباحث مربوط به دستور جلسات، اظهارنظر در کمیسیون ها، بیان دیدگاه بر مبنای اصل ۸۴ قانون اساسی و دیگر وظایف نظارتی و قانونی، در شمار وظایف نمایندگی قرار می گیرد. در نتیجه، اظهار نظر در صحن مجلس یا رای دادن درباره یک طرح و لایحه، به خودی خود نمی تواند مبنای تعقیب یا توقیف نماینده باشد.

با این حال، اصل ۸۶ به معنای آن نیست که نماینده مجلس در هر شرایطی از پیگرد قضایی مصون باشد. این اصل تنها مواردی را شامل می شود که تعقیب یا توقیف، مستقیما به اظهارنظر یا رای نماینده در جریان انجام وظایف پارلمانی مربوط باشد.

قانون درباره جرائم خارج از وظایف نمایندگی چه می گوید؟

قانون نظارت بر رفتار نمایندگان نیز میان عملکرد پارلمانی و رفتار مجرمانه خارج از این چارچوب تفاوت گذاشته است. ماده ۱۰ این قانون، آزادی نمایندگان در اظهارنظر و رای دادن هنگام انجام وظایف نمایندگی را به رسمیت می شناسد. در مقابل، ماده ۲ رسیدگی به گزارش های مربوط به اقدامات خلاف امنیت ملی و دیگر رفتارهای مجرمانه را از جنبه انتظامی در صلاحیت هیات نظارت بر رفتار نمایندگان قرار داده است.

در همین قانون تصریح شده است که رسیدگی کیفری به رفتار نماینده، مانع بررسی تخلف او از جنبه شئون نمایندگی نخواهد بود. بنابراین، عضویت در مجلس به تنهایی مانع تشکیل پرونده کیفری یا اجرای مجازات نیست

اگر نماینده خارج از مسئولیت پارلمانی خود مرتکب جرم عمومی شود، عنوان نمایندگی نمی تواند به معنای برخورداری از مصونیت کامل تلقی شود. همچنین چنانچه جرمی پیش از آغاز دوره نمایندگی رخ داده باشد و در دادگاه به اثبات برسد، اصل اجرای مجازات درباره آن منتفی نخواهد بود.

البته تشخیص اینکه یک رفتار در محدوده وظایف نمایندگی انجام شده یا خارج از آن قرار دارد، موضوعی حقوقی است و باید در روند قانونی بررسی شود. این موضوع می تواند هم در فرایند قضایی و هم در سازوکارهای پیش بینی شده برای هیات نظارت بر رفتار نمایندگان مورد ارزیابی قرار گیرد. اداره کل حقوقی قوه قضاییه نیز در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۶۸۷، موضوع تفکیک جرائم مرتبط با وظایف نمایندگی از جرائم خارج از این حوزه را بررسی کرده است.

هیات نظارت بر رفتار نمایندگان چه اختیاری دارد؟

هیات نظارت بر رفتار نمایندگان، مرجع قضایی محسوب نمی شود. وظیفه این هیات، بررسی برخی تخلفات و رفتارهای نمایندگان و اعمال ضمانت اجراهای انتظامی است. این ضمانت اجراها می تواند از تذکر و دریافت تعهد آغاز شود و تا کسر حقوق، ایجاد محدودیت در برخی مسئولیت های پارلمانی و اعلام تخلف در صحن مجلس ادامه پیدا کند.

هرگاه رفتار مورد بررسی، وصف کیفری داشته باشد، قانون مسیر ارجاع پرونده به مرجع قضایی را نیز مشخص کرده است. همچنین بر اساس ماده ۱۱ اصلاحی قانون نظارت بر رفتار نمایندگان، قوه قضاییه موظف است برای رسیدگی به موضوعات ارجاع شده، شعبه ویژه ای تعیین کند و پرونده ها را خارج از نوبت مورد رسیدگی قرار دهد.

در عین حال، اقداماتی مانند اظهارنظر و اعلام موضع درباره مسائل داخلی و خارجی، انجام مسئولیت های قانونی، رای دادن، کسب اطلاعات، قانون گذاری، تحقیق و تفحص، سوال، استیضاح و رای اعتماد یا عدم اعتماد، در صورتی که در چارچوب قانون انجام شوند، از شمول مجازات های انتظامی موضوع این قانون خارج هستند.

آیا زندانی شدن نماینده مجلس امکان پذیر است؟

پاسخ این پرسش مثبت است، اما اجرای مجازات نباید به دلیل اقداماتی باشد که قانون اساسی آنها را در محدوده وظایف نمایندگی قرار داده است. اگر موضوع فقط به اظهارنظر در مجلس، رای نماینده یا انجام یکی از مسئولیت های قانونی او مربوط باشد، اصل ۸۶ قانون اساسی، تعقیب و توقیف را به این دلیل ممنوع می کند.

اما در صورت مطرح بودن یک اتهام کیفری مستقل و خارج از وظایف نمایندگی، عنوان نمایندگی موجب مصونیت مطلق نخواهد شد. پس از طی مراحل قانونی و صدور حکم قطعی، اصل اجرای مجازات درباره نماینده مجلس نیز منتفی نیست.

در نتیجه، مصونیت نماینده مجلس، مصونیتی وابسته به انجام وظیفه است، نه مصونیتی شخصی و همیشگی

پایان خبر / رکنا / کدخبر 1253109
  • فیلم / ضرب‌ و شتم یک دانش‌آموز پایه اول در نخستین روزهای بازگشایی مدارس