حدادعادل: روزی که فرزندم به شهادت رسید، لباس معلمی به تن داشت

به گزارش رکنا،غلامعلی حدادعادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در همایش جایزه ملی شهید باهنر اظهار داشت: من افتخار می‌کنم که در خانواده‌ام، همه معلم هستند: خودم، همسرم، فرزندانم، و فرزند شهیدم. ایشان روزی که به شهادت رسیدند، در لباس کار مدرسه به شهادت رسیدند؛ یعنی آماده رفتن به مدرسه و سر کار بودند و به عنوان یک معلم به شهادت رسیدند.

وی افزود: اهمیت آموزش و پرورش تا حدی است که هیچ اصلاح و تحولی بدون اینکه از آموزش و پرورش آغاز شود، به نتیجه نمی‌رسد و پایدار نمی‌ماند. کار ماندگار برای اصلاح یک کشور و یک جامعه، کار در مدرسه و در آموزش و پرورش است.

حدادعادل با اشاره به تفاوت آموزش و پرورش با سایر وزارتخانه‌ها گفت: فرق آموزش و پرورش با بقیه وزارتخانه‌ها این است که نتیجه کار آموزش و پرورش بالفعل نیست؛ یعنی فوری نیست و به آینده تعلق دارد. به همین جهت، فقط کسانی که آینده‌نگر باشند و بصیرت داشته باشند اهمیت آموزش و پرورش را تصدیق می‌کنند. اما آن‌هایی که فقط به اینجا و اکنون فکر می‌کنند برایشان آموزش و پرورش مهم نیست.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی ادامه داد: وقتی مدرسه‌ها تعطیل می‌شود، هیچ اتفاقی در کشور نمی‌افتد؛ اما اگر یک نصف روز در توزیع بنزین اختلالی رخ بدهد، فریاد همه به آسمان بلند می‌شود. اگر از 9 ماه سال تحصیلی، 6 ماهش به دلیل کرونا و ناترازی و آلودگی و جنگ و چه و چه مدرسه تعطیل شود، گویی که هیچ اتفاقی در کشور نیفتاده است.

وی با اشاره به توجه رئیس‌جمهور به آموزش و پرورش گفت: من از اهتمام آقای پزشکیان، رئیس‌جمهور محترم، به آموزش و پرورش همیشه تقدیر می‌کنم و به ایشان می‌گویم که این مقدار وقتی که شما صرف می‌کنید، سابقه نداشته است؛ رؤسای جمهور این‌قدر به آموزش و پرورش توجه داشته باشند.

حدادعادل در ادامه خاطرنشان کرد: اما همیشه از ایشان خواهش کرده‌ام که درست است شما نهضت مدرسه‌سازی را به راه انداخته‌اید و کار بسیار خوبی هم هست و ما همه از خدا می‌خواهیم که دانش‌آموزان سراسر کشور در بهترین مدرسه‌ها درس بخوانند، ولی خواهش من از رئیس‌جمهور همیشه این بوده که به تربیت معلم بیشتر توجه کنند.

وی تأکید کرد: سرمایه‌گذاری و صرف وقت اگر در تربیت معلم شود، بازدهی بیشتری دارد و این سخن به این معنا نیست که حالا نهضت مدرسه‌سازی را تعطیل کنند؛ این خودش راه می‌افتد، باید به فکر تربیت معلم بود.

حدادعادل در ادامه با تأکید بر اهمیت مهارت معلمی گفت: در هر رشته‌ای، مهارت آن رشته مهم است، اما مهارت‌های معلمی چندان مهم تلقی نمی‌شود. فرزند بیمار خود را نزد پزشک ماهر می‌بریم؛ آیا به همان اندازه که عموم مردم نسبت به حاذق بودن و ماهر بودن یک طبیب حساس هستند، نسبت به ماهر بودن یک معلم هم حساس هستند؟

وی افزود: همان‌طور که بچه‌مان را به هر پزشکی نمی‌سپاریم، به هر معلمی هم نباید بسپاریم. ولی آیا این حساسیت را داریم؟ ممکن است ما حساسیت داشته باشیم، اما آیا این رعایت می‌شود؟

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به وضعیت تربیت معلم در کشور اظهار داشت: در کشور ما چند درصد از معلمان، درس معلمی نخوانده‌اند و دانشگاه تربیت معلم یا دانشگاه فرهنگیان را طی نکرده‌اند؟ این خیلی بد است برای یک کشور که یک‌وقت به جایی برسد که کسانی که در جای دیگری کار گیرشان نیامده، بخواهند معلم شوند.