«پروانه» و ردپای «جزیره شاتر» در جشنواره فجر

به گزارش رکنا،نشست خبری فیلم سینمایی «پروانه» به کارگردانی محمد برزویی پور، از آثار حاضر در چهل وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، عصر دوشنبه ۱۳ بهمن ماه با اجرای حمیدرضا مدقق در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

در این نشست، محمد برزویی پور کارگردان، نهال مصلحی سرمایه گذار، بهکام مصلحی مجری طرح، کیوان شعبانی مدیر فیلمبرداری و شایان فصیح زاده طراح متن حضور داشتند.

برزویی پور در ابتدای نشست با تسلیت به خانواده های داغدار حوادث اخیر گفت: پیش از هر چیز دوست دارم به خانواده هایی که عزیزان خود را از دست داده اند تسلیت بگویم. «پروانه» حاصل ۱۷ سال تلاش من در سینماست و حدود پنج سال زمان برد تا به مرحله تولید برسد.

وی ادامه داد: از ابتدا می دانستیم که این قصه و متن چندان عامه پسند نیست، اما هدفمان ساخت یک اثر متفاوت بود. بسیاری از فیلم اولی ها سراغ سوژه هایی می روند که مخاطب بیشتری داشته باشد تا مسیر ساخت آثار بعدی برایشان هموار شود، اما من همیشه به کارهای سخت علاقه داشته ام و از نتیجه این فیلم راضی هستم.

نهال مصلحی نیز با اشاره به وقایع اخیر گفت: این اتفاقات را تسلیت می گویم و امیدوارم به خاطر حضورمان در اینجا مورد قضاوت قرار نگیریم. ما به واسطه شغل مان اینجا هستیم. برای من فروش گیشه در اولویت نبود و فاخر بودن اثر اهمیت بیشتری داشت.

شایان فصیح زاده، طراح متن، با عرض تسلیت بیان کرد: بخشی از اتفاقات فیلم ریشه در واقعیت دارد، اما تمرکز اصلی ما بر فضای ذهنی شخصیتی است که با اسکیزوفرنی دست وپنجه نرم می کند.

وی افزود: «پروانه» نخستین فیلم محمد برزویی پور است و کسی پشت این پروژه نبود. من و او بعد از چندین سال، با بودجه شخصی و به صورت کاملاً مستقل فیلم را ساختیم و متأسفانه با این شرایط و اتفاقات هم زمان شدیم؛ به همین دلیل فکر می کنم شایسته قضاوت نیستیم.

فصیح زاده درباره شباهت فیلم با «جزیره شاتر» توضیح داد: هنگام تماشای «شاتر آیلند» تحت تأثیر آن قرار گرفته بودم و سعی کردم در «پروانه» مرز میان خیال و واقعیت در ذهن کاراکتر تا حد امکان کمرنگ شود.

برزویی پور نیز در این باره گفت: چند سال پیش درباره فضای این فیلم صحبت کرده بودیم و بعدها به ترکیب نهایی گروه رسیدیم. اصولاً ساختار چنین فیلم هایی شباهت هایی با یکدیگر دارد و طبیعی است که متن ها به هم نزدیک شوند.

نهال مصلحی در ادامه اظهار کرد: هر کسی که به داستان های جنایی علاقه مند باشد، می تواند با این فیلم ارتباط بگیرد. پایان بندی فیلم نیز به گونه ای است که مخاطب انتظارش را ندارد.

کیوان شعبانی، مدیر فیلمبرداری، با تسلیت به بازماندگان حوادث اخیر گفت: حال همه ما خوب نیست، اما اینجا خانه ماست و نمی توانیم آن را رها کنیم. این فیلم علاوه بر اینکه یک فیلم اولی است، نخستین تجربه من به عنوان فیلمبردار سینما محسوب می شود. پیش از این همکاری هایی با کارگردان داشتیم و این پروژه حاصل همان تجربه هاست.

وی درباره فیلمبرداری اثر توضیح داد: در گفتگو با کارگردان به این نتیجه رسیدیم که جهان کاراکتر، جهانی رنگی نیست. تمایلی نداشتیم فیلم درگیر حرکت های اغراق آمیز یا رنگ و لعاب خاص شود و تلاش کردم فیلمبرداری کاملاً در خدمت قصه و ذهنیت کارگردان باشد.

برزویی پور با اشاره به فضای فیلم گفت: «پروانه» در بخشی از داستان جنایی است و از جایی به بعد وارد فضای روانشناسانه می شود. از ابتدا می دانستیم این فیلم برای مخاطب عام ساخته نشده است.

وی در پاسخ به پرسشی درباره بازی برخی بازیگران اظهار کرد: به نظر من بازی ها خوب بود؛ چه آناهیتا درگاهی، چه هومن برق نورد و چه مهدی پاکدل، همگی اجرای قابل قبولی داشتند.

این کارگردان درباره حرکت دوربین نیز گفت: روایت فیلم از زاویه نگاه کاراکتر اصلی شکل می گیرد و دوربین کاملاً در خدمت نگاه او و محتوای اثر حرکت می کند.

شعبانی در پایان عنوان کرد: اگر فیلم حس کلافه کننده ای منتقل می کند، فکر می کنم در کارمان موفق بوده ایم. دوربین نیز همان سردرگمی شخصیت را تجربه می کند؛ در ابتدا ناظر است و به تدریج به آشفتگی می رسد تا هرچه بیشتر به کاراکتر نزدیک شود