ام‌ اس یا روماتیسم؟ پزشکان درباره علائم مشابه هشدار می‌ دهند

به گزارش رکنا، دکتر صفی‌خانی، فوق‌تخصص روماتولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، با بیان اینکه ام‌اس و بسیاری از بیماری‌های روماتیسمی در گروه بیماری‌های خودایمنی قرار می‌گیرند، گفت: در این بیماری‌ها سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های خودی حمله می‌کند و موجب آسیب به اندام‌های مختلف می‌شود.

وی توضیح داد که بیماری‌های خودایمنی می‌توانند بخش‌های مختلف بدن از جمله مفاصل، تیروئید و حتی سیستم عصبی مرکزی را درگیر کنند. بسیاری از بیماری‌های روماتیسمی مانند لوپوس و شوگرن نیز منشأ خودایمنی دارند و به همین دلیل شباهت‌هایی میان علائم آنها و ام‌اس دیده می‌شود.

به گفته این متخصص، مهم‌ترین تفاوت میان این دو گروه بیماری، نوع علائم غالب آنهاست. در ام‌اس معمولاً علائم عصبی مانند تاری دید، اختلالات شنوایی، بی‌حسی، گزگز و خواب‌رفتگی اندام‌ها مشاهده می‌شود، در حالی که بیماری‌های روماتیسمی بیشتر با درد، خشکی، سفتی و تورم مفاصل همراه هستند.

دکتر صفی‌خانی تأکید کرد که برخی نشانه‌ها ممکن است در هر دو بیماری دیده شوند و به همین دلیل تشخیص تنها بر اساس یک علامت امکان‌پذیر نیست. وی افزود: برای تشخیص دقیق، مجموعه علائم، معاینات تخصصی و بررسی‌های تکمیلی باید در کنار یکدیگر مورد ارزیابی قرار گیرند.

این فوق‌تخصص روماتولوژی همچنین با رد این باور که بیماری‌های روماتیسمی فقط افراد سالمند را درگیر می‌کنند، گفت: بسیاری از این بیماری‌ها در جوانی یا میانسالی آغاز می‌شوند و تشخیص دیرهنگام آنها می‌تواند به مزمن شدن بیماری و بروز عوارض جدی‌تر منجر شود.

وی درباره عوامل مؤثر در بروز بیماری‌های خودایمنی اظهار کرد: ژنتیک، عوامل محیطی و سبک زندگی همگی در ایجاد این بیماری‌ها نقش دارند. در مورد ام‌اس نیز عواملی مانند مصرف دخانیات، چاقی در دوران کودکی، کمبود ویتامین D و کاهش دریافت نور خورشید از عوامل شناخته‌شده خطر محسوب می‌شوند.

دکتر صفی‌خانی در پایان خاطرنشان کرد که داشتن زمینه ژنتیکی به تنهایی به معنای ابتلا به بیماری نیست و سبک زندگی سالم می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطر بروز بیماری‌های خودایمنی داشته باشد. به گفته وی، توجه به علائم اولیه و مراجعه به‌موقع به پزشک، مهم‌ترین راه برای تشخیص زودهنگام و کنترل بهتر این بیماری‌ها است.