بررسی اوتیسم در دختران

به گزارش رکنا، بسیاری از دختران مبتلا به اوتیسم به دلیل علائم خفیف‌تر یا رفتارهای سازگاری اجتماعی، از تشخیص به‌موقع محروم می‌مانند. مطالعات گذشته نشان داده‌اند که پسران حدود چهار برابر بیشتر از دختران به اختلال طیف اوتیسم (ASD) تشخیص داده می‌شوند. این موضوع این سؤال را مطرح می‌کند که آیا عوامل ژنتیکی باعث آسیب‌پذیری بیشتر یک جنس نسبت به دیگری می‌شود یا مسئله چیز دیگری است.

متخصصان معتقدند بخشی از این تفاوت ممکن است به نحوه بروز متفاوت علائم در دختران و زنان مربوط باشد؛ تفاوتی که باعث می‌شود اوتیسم در آن‌ها کمتر تشخیص داده شود.

به گفته متخصصان، «هر کسی می‌تواند تحت تأثیر اوتیسم قرار بگیرد، اما این اختلال در افراد مختلف به شکل‌های متفاوتی ظاهر می‌شود. در دختران و زنان، به‌ویژه موارد خفیف‌تر، احتمال نادیده گرفته شدن یا تشخیص دیرهنگام بیشتر است.»

اوتیسم در دختران و زنان چگونه متفاوت دیده می‌شود؟

علائم اوتیسم لزوما در دختران و پسران متفاوت نیست اما نحوه بروز آن می‌تواند متفاوت باشد. همین موضوع باعث می‌شود اطرافیان ازجمله والدین، معلمان و پزشکان برخی نشانه‌ها را تشخیص ندهند.

پزشکان هنگام ارزیابی اوتیسم به موارد زیر توجه می کنند:

    تماس چشمی غیرمعمول

    مشکل در استفاده از حرکات ارتباطی (مثل اشاره کردن)

    دشواری در ارتباط اجتماعی

    پایبندی شدید به روال‌های ثابت

    واکنش شدید به تغییرات کوچک

    حساسیت زیاد به صدا، بافت غذا یا لباس

    رفتارهای تکراری (مثل چیدن مداوم اشیا)

    تمرکز افراطی بر یک موضوع خاص

چرا اوتیسم در دختران کمتر تشخیص داده می‌شود؟

در موارد شدیدتر، علائم واضح‌تر هستند و تشخیص آسان‌تر انجام می‌شود. اما در موارد خفیف‌تر، به‌ویژه در دختران، نشانه‌ها ممکن است کمتر قابل مشاهده باشند.

مشکل اصلی این است که ابزارهای غربالگری اوتیسم عمدتاً بر اساس مطالعات روی پسران طراحی شده‌اند و ممکن است برای شناسایی الگوهای رفتاری دختران حساسیت کافی نداشته باشند.

تفاوت در بروز رفتارها

در حالی که پسران مبتلا به اوتیسم ممکن است رفتارهای تکراری آشکارتری مانند چیدن مداوم اشیا یا علاقه شدید به موضوعات خاص نشان دهند، این رفتارها در دختران می‌تواند ظریف‌تر باشد.

برای مثال، یک دختر ممکن است به نظر برسد در حال بازی معمولی با عروسک‌هاست، اما در واقع به‌طور تکراری همان سناریو را اجرا کند یا عروسک‌ها را به شکل خاصی مرتب کند. همچنین علایق محدود آن‌ها ممکن است در قالب موضوعات «طبیعی برای سن» مانند حیوانات یا شخصیت‌های کارتونی دیده شود.

در نتیجه، رفتار پسران بیشتر توجه اطرافیان را جلب می‌کند، در حالی که نشانه‌های مشابه در دختران ممکن است نادیده گرفته شود.

«پنهان‌سازی اجتماعی» در دختران

یکی از دلایل مهم تشخیص دیرهنگام، پدیده‌ای به نام «ماسک‌زدن اجتماعی» است. بسیاری از دختران مبتلا به اوتیسم تلاش می‌کنند رفتارهای اجتماعی خود را شبیه دیگران کنند تا کمتر جلب توجه کنند.

آن‌ها ممکن است:

    رفتارهای اجتماعی دیگران را تقلید کنند

    در جمع حضور داشته باشند اما کمتر تعامل کنند

    سختی‌های ارتباطی خود را پنهان کنند

این موضوع باعث می‌شود اختلال آن‌ها کمتر دیده شود.

پیامدهای عدم تشخیص به‌موقع

حتی اگر دختران بتوانند با این شرایط کنار بیایند، عدم تشخیص به‌موقع می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد. اوتیسم ممکن است با مشکلاتی مانند:

    اختلال خواب

    مشکلات تغذیه‌ای

    صرع

    اضطراب و افسردگی

همراه باشد و در صورت عدم درمان، کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

اهمیت مداخله زودهنگام

در صورت مشاهده نگرانی درباره رشد اجتماعی کودک، مراجعه به پزشک متخصص اطفال یا متخصص سلامت روان کودک ضروری است. تشخیص زودهنگام و شروع مداخلات درمانی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی در بهبود عملکرد و کیفیت زندگی داشته باشد.

اوتیسم در دختران و زنان ممکن است به دلیل تفاوت در بروز علائم و توانایی بالاتر در سازگاری اجتماعی، کمتر و دیرتر تشخیص داده شود. با این حال، آگاهی والدین و متخصصان می‌تواند نقش مهمی در شناسایی زودهنگام و دریافت حمایت‌های لازم داشته باشد.