کدام بازیکن در زمین فوتبال فشار روانی بیشتری تحمل می کند؟ دروازه بان یا بقیه؟

به گزارش گروه  روانشناسی  رکنا، در فوتبال، هر پست مجموعه ای از وظایف و خطاهای پرهزینه خودش را دارد. دروازه بان معمولا باید مدت هایی طولانی آماده بماند، با اطلاعات محدود تصمیم بگیرد و در لحظه ای کوتاه واکنش نشان دهد. مهاجم ممکن است چند موقعیت را از دست بدهد و همچنان فرصت دیگری داشته باشد؛ مدافع باید هماهنگ با خط دفاعی حرکت کند؛ دروازه بان گاهی آخرین مانع میان حریف و گل است. این تفاوت ها می‌ توانند تجربه فشار را تغییر دهند، اما نتیجه نهایی به بازیکن، تیم، موقعیت مسابقه و تجربه بستگی دارد.

اشتباه در هر پست معنای متفاوتی دارد

یک مطالعه درباره اضطراب رقابتی در بازیکنان زن فوتبال، تفاوت هایی میان پست ها گزارش کرد: دروازه بان ها در اضطراب جسمانی امتیاز بالاتری داشتند، در حالی که مدافعان در اضطراب شناختی بالاتر بودند و دروازه بان ها اعتماد به نفس کمتری گزارش کردند اما این یافته به یک نمونه مشخص مربوط است و نباید آن را به همه لیگ ها و همه بازیکنان تعمیم داد.

پژوهش دیگری درباره بازیکنان فوتبال، تفاوت روانشناختی معناداری میان دروازه بان ها، مدافعان، هافبک ها و مهاجمان پیدا نکرد. در همان مطالعه، اضطراب جسمانی پیش از مسابقات مهم با سابقه ملی و ترس از شکست ارتباط داشت یعنی تجربه و ویژگی فردی از نام پست مهمتر است.

چرا دروازه بان می‌ تواند تنهاتر به نظر برسد؟

دروازه بان اغلب در فاصله ای از جریان اصلی بازی قرار می‌ گیرد و ممکن است دقایقی بدون تماس مستقیم با توپ بماند. با این حال، باید در تمام مدت آماده تغییر ناگهانی موقعیت باشد. این ترکیب استراحت ظاهری و آماده باش مداوم می‌ تواند چالش خاصی بسازد. پس از دریافت گل نیز واکنش او به وضوح دیده می‌ شود؛ تماشاگران ممکن است یک اشتباه را به فرد نسبت دهند، در حالی که موقعیت دفاعی کل تیم در شکل گیری آن نقش داشته است.

مهاجم هم شکل دیگری از فشار را تجربه می‌ کند: گل نزدن می‌ تواند به خودتردیدی منجر شود، به ویژه اگر عملکرد او فقط با تعداد گل سنجیده شود. مدافع نیز ممکن است زیر فشار بازی سازی از عقب، هماهنگی با هم تیمی ها و مسئولیت جلوگیری از ضدحمله قرار بگیرد. مقایسه این نقش ها نباید به رتبه بندی چه کسی بیشتر تحت فشار است، تبدیل شود.

کمک روانشناختی متناسب با نقش

برای دروازه بان، تمرین های ذهنی می‌ توانند شامل بازگشت به تمرکز پس از گل، برنامه مشخص برای ضربه شروع مجدد و شبیه سازی موقعیت های فشار باشند. برای مهاجم، هدف گذاری بر کیفیت حرکت، انتخاب موقعیت و تصمیم گیری می‌ تواند مفیدتر از تمرکز انحصاری بر گل باشد. مدافع نیز ممکن است به ارتباط تیمی و تصمیم گیری در شرایط متغیر نیاز داشته باشد.

پست دروازه بانی می‌ تواند فشارهای ویژه ای داشته باشد، اما علم از کلی گویی درباره اضطراب بیشتر همه دروازه بان ها پشتیبانی نمی‌ کند. ارزیابی باید به تجربه فرد، نقش تاکتیکی، سطح رقابت و شرایط بازی توجه کند.

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1259011
  • طرز تهیه کیک پرتقالی بی نظیر