راز زیبایی این زنان و مردان فاش شد / مغزتان واقعاً چه چیزی را زیبا می بیند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، سال ها تصور می شد زیبایی چیزی کاملاً شخصی و وابسته به سلیقه افراد است، اما پژوهش های روان شناسی و علوم اعصاب نشان داده اند که در پشت قضاوت ما درباره زیبایی، الگوهای قابل اندازه گیری زیستی و شناختی وجود دارد.  زیبایی یک تجربه ذهنی با ریشه های زیستی است  وقتی به یک چهره نگاه می کنیم، مغز در کسری از ثانیه مجموعه ای از اطلاعات را پردازش می کند؛ از تناسب اجزای صورت گرفته تا حالت هیجانی، سن، سلامت ظاهری و حتی شباهت آن چهره به نمونه هایی که قبلاً دیده ایم. مطالعات نشان داده اند انسان ها می توانند در کمتر از چند صد میلی ثانیه درباره جذابیت یک چهره قضاوت اولیه داشته باشند. این تصمیم سریع در بخش هایی از مغز مانند قشر بینایی، قشر پیش پیشانی و سیستم پاداش عصبی شکل می گیرد اما نکته جالب این است که زیبایی نه کاملاً در چهره وجود دارد و نه کاملاً در ذهن ما ساخته می شود؛ بلکه حاصل تعامل میان ویژگی های صورت و نحوه پردازش مغز است.

مغز چگونه زیبایی را تشخیص می دهد؟

مغز انسان برای شناخت چهره ها یک سیستم تخصصی دارد. ناحیه ای در لوب گیجگاهی مغز به نام ناحیه صورت دوکی شکل (Fusiform Face Area) نقش مهمی در تشخیص چهره ها دارد. این بخش فقط به ما کمک نمی کند بفهمیم تا این فرد چه کسی است، بلکه در تحلیل ویژگی هایی مانند جذابیت، حالت احساسی و تفاوت های ظریف بین چهره ها نیز مشارکت دارد.

وقتی مغز یک چهره را جذاب ارزیابی می کند، مسیرهای مرتبط با پاداش فعال می شوند؛ همان شبکه هایی که در تجربه لذت، علاقه و انگیزه نقش دارند. به بیان ساده تر، مغز فقط نمی گوید "این چهره زیباست"، بلکه نوعی پاسخ احساسی نیز ایجاد می کند.

میانگین بودن؛ چرا چهره های معمولی گاهی زیباتر دیده می شوند؟

یکی از یافته های مهم در تحقیقات زیبایی چهره این است که چهره هایی که به میانگین جمعیت نزدیک تر هستند، اغلب جذاب تر ارزیابی می شوند. این موضوع به مفهوم چهره میانگین (Average Face) مربوط است. وقتی تصاویر تعداد زیادی چهره با هم ترکیب می شوند، نتیجه معمولاً چهره ای متعادل ایجاد می کند که بسیاری از افراد آن را جذاب تر می دانند.

یک توضیح علمی این است که مغز انسان به الگوهای منظم و قابل پیش بینی علاقه دارد. چهره های بسیار غیرمعمول ممکن است نیازمند پردازش شناختی بیشتری باشند، در حالی که چهره های متعادل سریع تر پردازش می شوند. البته این به معنی آن نیست که چهره های خاص زیبا نیستند؛ بسیاری از افراد جذابیت خود را دقیقاً از ویژگی های منحصر به فردشان می گیرند.

 تقارن؛ نشانه ای که مغز به آن حساس است

تقارن یکی از شناخته شده ترین عوامل جذابیت چهره است. انسان ها معمولاً چهره هایی را که دو نیمه آن هماهنگی بیشتری دارند، جذاب تر ارزیابی می کنند. در روانشناسی تکاملی، یک توضیح این است که تقارن می تواند نشانه ای از رشد زیستی مناسب باشد؛ زیرا عوامل محیطی مانند بیماری یا استرس شدید دوران رشد ممکن است بر رشد بدن و صورت تأثیر بگذارند.

با این حال، پژوهشگران تأکید می کنند تقارن فقط یکی از عوامل است و نمی تواند زیبایی را به تنهایی توضیح دهد. یک چهره کاملاً متقارن ممکن است حتی غیرطبیعی به نظر برسد، زیرا مقدار کمی عدم تقارن در چهره انسان طبیعی و بخشی از هویت فردی است.

جذابیت چهره1

 نشانه های سلامت؛ چرا پوست و شادابی اهمیت دارند؟

یکی از دلایل اینکه برخی چهره ها جذاب تر به نظر می رسند، وجود نشانه هایی است که مغز آن ها را با سلامت مرتبط می کند. ویژگی هایی مانند پوست یکنواخت تر، رنگ طبیعی پوست، چشمان شفاف تر و هماهنگی کلی اجزای صورت می توانند باعث شوند فرد سالم تر و در نتیجه جذاب تر دیده شود. از دیدگاه تکاملی، مغز انسان به طور ناخودآگاه به نشانه هایی حساس شده که ممکن است اطلاعاتی درباره وضعیت جسمانی فرد ارائه دهند.

نسبت ها در صورت؛ آیا یک فرمول ریاضی برای زیبایی وجود دارد؟

در فرهنگ عمومی زیاد درباره نسبت طلایی یا فرمول های ریاضی زیبایی صورت صحبت شده است اما علم امروز نشان می دهد که جذابیت چهره بسیار پیچیده تر از یک عدد یا نسبت ثابت است. اگرچه برخی نسبت های هندسی می توانند بر برداشت زیبایی تأثیر بگذارند، اما پژوهش ها نشان داده اند که هماهنگی کلی چهره، حالت احساسی و ویژگی های فردی اهمیت بیشتری دارند. یعنی زیبایی انسان را نمی توان با یک خط کش اندازه گرفت.

تأثیر فرهنگ؛ چرا معیارهای زیبایی در دنیا متفاوت اند؟

اگرچه برخی ویژگی های جذابیت در فرهنگ های مختلف مشترک هستند، اما فرهنگ نقش بسیار مهمی در تعریف زیبایی دارد. برای مثال، مدل مو، رنگ پوست، آرایش، فرم بدن و حتی ویژگی های خاص صورت در جوامع مختلف ارزش های متفاوتی دارند. مغز انسان نه فقط با زیست شناسی، بلکه با تجربه های اجتماعی آموزش می بیند. چیزی که بارها در محیط فرهنگی به عنوان زیبا معرفی شود، می تواند روی ترجیح های فرد اثر بگذارد.

اثر آشنایی؛ چرا چهره های آشنا جذاب تر می شوند؟

یکی از مهمترین عوامل در جذابیت، آشنایی است. پدیده ای به نام اثر مواجهه صرف (Mere Exposure Effect) نشان می دهد که انسان ها معمولاً چیزهایی را که بیشتر دیده اند، مثبت تر ارزیابی می کنند.به همین دلیل ممکن است فردی در اولین ملاقات معمولی به نظر برسد، اما پس از شناخت بیشتر جذاب تر شود. این موضوع توضیح می دهد چرا در زندگی واقعی، جذابیت افراد اغلب با گذشت زمان تغییر می کند.

 شخصیت چگونه زیبایی چهره را تغییر می دهد؟

یکی از جالب ترین یافته های روانشناسی این است که برداشت ما از چهره جدا از رفتار فرد نیست. وقتی کسی را مهربان، باهوش، شوخ طبع یا قابل اعتماد می شناسیم، ممکن است همان چهره را زیباتر ارزیابی کنیم. این پدیده نشان می دهد زیبایی انسانی فقط تصویری که چشم دریافت می کند نیست؛ بلکه داستانی است که ذهن درباره آن فرد می سازد.

untitled

آیا زیبایی کاملاً ذهنی است؟

پاسخ علمی این است: هم بله و هم خیر. بله، زیرا تجربه زیبایی تحت تأثیر فرهنگ، خاطرات، شخصیت و ترجیحات فردی قرار دارد. خیر، زیرا پژوهش ها نشان داده اند برخی ویژگی ها مانند تقارن، سلامت ظاهری، هماهنگی اجزا و برخی الگوهای چهره در بسیاری از افراد و فرهنگ ها جذاب تر ارزیابی می شوند. زیبایی یک نقطه ثابت نیست؛ یک تعامل میان چهره، مغز و تجربه انسانی است.

 زیبایی چیزی است که مغز می سازد، اما از هیچ نمی سازد

وقتی می گوییم فلان شخص زیباست، در واقع نتیجه همکاری پیچیده ای میان چشم، مغز، تجربه، فرهنگ و زیست شناسی را بیان می کنیم. یک چهره جذاب معمولاً ترکیبی از هماهنگی، سلامت ظاهری، حالت مثبت و ویژگی های منحصر به فرد است. اما آنچه یک انسان را واقعاً در ذهن ما زیبا می کند، اغلب فراتر از شکل صورت اوست. زیبایی در چهره آغاز می شود، اما در ذهن ما کامل می شود.

منابع علمی

Rhodes, G. (2006). The Evolutionary Psychology of Facial Beauty. Annual Review of Psychology, 57, 199–226.

DOI: 10.1146/annurev.psych.57.102904.190208

Little, A. C., Jones, B. C., & DeBruine, L. M. (2011). Facial attractiveness: evolutionary based research. Philosophical Transactions of the Royal Society B.

DOI: 10.1098/rstb.2010.0404

Langlois, J. H., et al. (2000). Maxims or myths of beauty? A meta-analytic and theoretical review. Psychological Bulletin, 126(3), 390–423.

DOI: 10.1037/0033-2909.126.3.390

Zajonc, R. B. (1968). Attitudinal effects of mere exposure. Journal of Personality and Social Psychology.

Winston, J. S., et al. (2007). Brain systems for assessing facial attractiveness. Neuropsychologia.

پایان خبر / رکنا / کدخبر 1246517
  • فیلم/ خلاقیت محسن ابراهیم زاده در لوکیشین جشن تولد/ تصاویری از جشن تولد متفاوت محسن ابراهیم زاده در فرودگاه و داخل یک هواپیمای سبک