نقشه خونین برای انتقام برادر / متهم به اجیر کردن آدمکش‌ها پای میز محاکمه

به گزاش رکنا، پرونده این جنایت از خرداد سال 1403 و در پی وقوع یک درگیری مسلحانه مرگبار در غرب تهران گشوده شد. آن روز گزارش تیراندازی خونین به مرکز فوریت‌های پلیسی اعلام شد و مأموران پس از حضور در محل حادثه دریافتند درگیری میان سرنشینان دو خودروی کادیلاک و بنز رخ داده است.

بررسی‌های اولیه نشان داد در جریان این تیراندازی، دو نفر از سرنشینان خودروی بنز به نام‌های ارسلان و کیومرث بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داده‌اند و راننده خودرو به نام بهرام نیز به شدت مجروح شده است. شواهد موجود در صحنه حکایت از آن داشت که مهاجمان با برنامه‌ریزی قبلی اقدام به تعقیب و تیراندازی کرده‌اند.

کارآگاهان پلیس آگاهی با بررسی تصاویر دوربین‌های مداربسته و انجام اقدامات اطلاعاتی، یکی از متهمان اصلی به نام مهیار را شناسایی و بازداشت کردند. مهیار که از افراد دارای سابقه کیفری بود، در جریان بازجویی‌ها به مشارکت در تیراندازی اعتراف کرد و مدعی شد انگیزه این حمله، انتقام‌گیری از افرادی بوده که دو سال قبل در قتل برادر یکی از دوستانش به نام خسرو نقش داشته‌اند.

او در اظهاراتش گفت: دو سال قبل برادر خسرو به قتل رسید و اگرچه عامل اصلی بازداشت شده بود، اما خسرو اعتقاد داشت افراد دیگری نیز در آن ماجرا نقش داشته‌اند. روز حادثه تصویری از حضور ارسلان، کیومرث و بهرام در یک مراسم عروسی برای خسرو ارسال شد و پس از آن تصمیم گرفتیم برای تسویه حساب به سراغ آنها برویم.

به دنبال این اعترافات، فریبرز و شاهین نیز بازداشت شدند. همچنین فردی به نام تیمور که متهم بود تصویر محل حضور قربانیان را برای خسرو ارسال کرده، دستگیر شد اما مدعی شد عکس را صرفاً برای نشان دادن مراسم عروسی فرستاده و از نقشه حمله اطلاعی نداشته است. در ادامه خسرو نیز بازداشت شد اما هرگونه نقش در طراحی یا هدایت این جنایت را رد کرد.

پس از تکمیل تحقیقات، تیمور با قرار وثیقه آزاد شد و برای مهیار، فریبرز، شاهین و خسرو کیفرخواست صادر شد. پرونده سپس برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. با این حال، چند هفته پیش از برگزاری جلسه دادگاه، مهیار که یکی از متهمان اصلی پرونده به شمار می‌رفت، در زندان به مرگ طبیعی جان باخت.

در جلسه رسیدگی، اولیای دم دو مقتول با حضور در دادگاه خواستار قصاص عاملان قتل شدند. سپس فریبرز در جایگاه قرار گرفت و ضمن پذیرش حضور در صحنه درگیری گفت: با مقتولان اختلاف داشتیم اما هدف ما کشتن آنها نبود و تنها قصد داشتیم آنها را تنبیه کنیم.

شاهین نیز در دفاع از خود اظهار کرد: روز حادثه تیراندازی صورت گرفت اما من به سمت خودرو و لاستیک‌ها شلیک کردم و قصد آسیب رساندن به سرنشینان را نداشتم.

در ادامه خسرو به عنوان متهم دیگر پرونده در جایگاه حاضر شد و با رد اتهام اجیر کردن افراد مسلح گفت: من هیچ‌کس را برای قتل استخدام نکرده‌ام. درست است که برادرم دو سال قبل به قتل رسیده بود اما پرونده آن از مسیر قانونی در حال رسیدگی است و متهم اصلی نیز در زندان به سر می‌برد.

قاضی دادگاه در این مرحله به اظهارات مهیار در مراحل تحقیقات اشاره کرد و گفت: «مهیار پیش از فوت مدعی شده بود که این اقدام به درخواست شما انجام شده است.»

خسرو در پاسخ اظهار کرد: «از علت چنین اظهاراتی اطلاعی ندارم اما هیچ نقشی در این ماجرا نداشته‌ام و اتهامات مطرح شده را قبول ندارم.»

پس از پایان دفاعیات متهمان و استماع اظهارات اولیای دم، قضات دادگاه برای بررسی محتویات پرونده و صدور رأی وارد شور شدند.