عکس ها / محیط بان مه ولاتی با دوربین ساده عکس برتر مسابقه ملی حیات وحش را ثبت کرد / بارها درخواست یک دوربین حرفه ای کردیم + گفتگو

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، مهدی علی نیا، محیط‌بان شهرستان مه‌ولات در استان خراسان رضوی، با اشاره به فعالیت‌های خود در منطقه به رکنا گفت: از سال ۱۳۸۷ وارد مجموعه محیط زیست شدم و حدود ۱۸ سال است که به عنوان محیط‌بان در منطقه شکار ممنوع نوبهار خدمت می‌کنم. وی افزود: این منطقه با وسعت حدود ۱۷۰ هزار هکتار، بزرگ‌ترین منطقه شکار ممنوع استان و یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های حیات‌وحش کشور به شمار می‌رود که گونه‌های متنوعی از جانوران در آن زیست می‌کنند.

وی ادامه داد: در کنار وظایف محیط‌بانی، به عکاسی از حیات‌وحش نیز علاقه دارم و در جریان گشت‌زنی‌ها با یک دوربین ساده از تنوع زیستی منطقه تصویربرداری می‌کنم. این تصاویر را در جشنواره‌ها و مسابقات مختلف نیز ارسال کرده‌ام و در برخی از آنها موفق به کسب رتبه شده‌ام.

این محیط‌بان مه‌ولاتی درباره مسابقه ملی عکاسی حیات‌وحش اظهار کرد: این مسابقه به همت انجمن علمی علوم و مهندسی محیط زیست دانشگاه ملایر و به مناسبت روز جهانی گونه‌های در معرض خطر برگزار شد. از طریق پیام‌رسان ایتا از برگزاری این مسابقه مطلع شدم و سه عکس از یک گونه برای شرکت در رقابت ارسال کردم.

علی‌نیا تصریح کرد: عکس‌های ارسالی مربوط به «گرزه مار» بود؛ گونه‌ای که در مناطق کویری و بیابانی منطقه نوبهار زیست می‌کند و نقش مهمی در کنترل جمعیت جوندگان دارد. یکی از این تصاویر، لحظه شکار یک مارمولک توسط گرزه مار در میان ماسه‌های بادی را ثبت کرده بود که همان اثر توانست رتبه دوم مسابقات را به دست آورد.

وی در توضیح زیستگاه این گونه افزود: منطقه نوبهار زیستگاه گونه‌های متعددی از خزندگان از جمله مار جعفری و مار پلنگی است و در کنار آن گونه‌های شاخصی مانند آهو و هوبره نیز در این پهنه حفاظتی مشاهده می‌شود.

این محیط‌بان با اشاره به شرایط کاری و امکانات محدود خود تصریح کرد: در زمان گشت‌زنی‌ها از یک دوربین ساده و بدون تجهیزات حرفه‌ای استفاده می‌کنم و با وجود محدودیت‌ها تلاش دارم بهترین لحظات حیات‌وحش را ثبت کنم. در سال‌های گذشته نیز در جشنواره‌های مختلف از جمله جشنواره خورشید هشتم در سطح کشور موفق به کسب تقدیر شده‌ام.

علی‌نیا در ادامه گفت: بسیاری از شرکت‌کنندگان در این مسابقات از تجهیزات حرفه‌ای برخوردار بودند، اما من با یک دوربین ساده و بر اساس تجربه میدانی و حضور در طبیعت تلاش می‌کنم تصاویر قابل قبولی ثبت کنم.

وی با تاکید بر علاقه خود به طبیعت اظهار کرد: بارها درخواست کرده‌ام که یک دوربین حرفه‌ای در اختیار شهرستان قرار گیرد تا بتوانم بهتر از حیات‌وحش منطقه مستندسازی کنم و این ظرفیت طبیعی را بهتر به ثبت برسانم.

این محیط‌بان در پایان گفت: محیط‌بانی شغلی سخت و شبانه‌روزی است و تنها با عشق و علاقه به طبیعت می‌توان در آن دوام آورد. اگر این علاقه وجود نداشته باشد، کار در شرایط سخت کوه، کویر و بیابان امکان‌پذیر نخواهد بود.