فیلم/ مهمان صدای ملکوتی استاد شجریان باشید؛زیباترین غزل حضرت حافظ با صدای بهشتی محمدرضا شجریان، خسرو آواز ایران:در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است

 غزل «در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است» از حضرت حافظ، یکی از لطیف ترین و عارفانه ترین سروده های اوست؛ شعری سرشار از توکل، بی نیازی عاشقانه و یقین به کرم معشوق. حافظ در این غزل، با زبانی موجز و پرمعنا، مخاطب را به ساحت اعتماد و تسلیم می برد؛ جایی که در پیشگاه کرم مطلق، خواهش و تمنا رنگ می بازد و نیاز، بی واسطه دانسته می شود.

اجرای این غزل با صدای بهشتیِ محمدرضا شجریان، خسرو آواز ایران، جلوه ای دیگر به آن بخشیده است. شجریان با تسلط مثال زدنی بر ظرایف شعر حافظ و با بیانی سرشار از حس و وقار، روح عرفانی این غزل را جان بخشیده و آن را به تجربه ای شنیداری و معنوی بدل کرده است؛ تجربه ای که سال هاست در حافظه موسیقی ایرانی ماندگار شده است.

متن شعر

خلوت گُزیده را به تماشا چه حاجت است

چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

جانا به حاجتی که تو را هست با خدا

کآخِر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

ای پادشاهِ حُسن خدا را بسوختیم

آخِر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

اربابِ حاجتیم و زبانِ سؤال نیست

در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است

محتاج قِصه نیست گَرَت قصدِ خون ماست

چون رَخت از آن توست، به یغما چه حاجت است

جامِ جهان نماست ضمیرِ منیرِ دوست

اظهارِ احتیاج، خود آن جا چه حاجت است

آن شد که بارِ منتِ مَلّاح بردمی

گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست

اَحباب حاضرند، به اَعدا چه حاجت است

ای عاشقِ گدا چو لبِ روح بخشِ یار

می داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است

حافظ! تو خَتم کن که هنر خود عَیان شود

با مدعی نزاع و مُحاکا چه حاجت است