از بیوه سیاه تا خفاش شب / روایت خونین از قاتلان سریالی ایران را بخوانید و ببینید
حوادث رکنا: مروری بر پروندههای هولناک قاتلان سریالی ایران که با انگیزههایی چون فقر، انحرافات روانی و طمع مالی، دهها قربانی بیگناه را به قتل رساندند.
به گزارش رکنا، پروندههای قتلهای سریالی در ایران همواره از تکاندهندهترین و پیچیدهترین پروندههای جنایی بودهاند؛ پروندههایی که هر یک با شیوهای خاص، انگیزههایی متفاوت و قربانیانی بیگناه، نام خود را در تاریخ جنایی کشور ثبت کردهاند. در این گزارش به مرور چند مورد از شناختهشدهترین قاتلان سریالی ایران میپردازیم.
مهین قدیری
به عنوان نخستین قاتل سریالی زن ایران شناخته میشود. او با شگردی حسابشده، در اطراف امامزادهها و اماکن مذهبی به زنان سالخوردهای که زیورآلات همراه داشتند نزدیک میشد و با پیشنهاد رساندن آنها به خانه، اعتمادشان را جلب میکرد. قدیری پس از سوار کردن قربانیان، با دادن آبمیوه مسموم آنها را به قتل میرساند. وی در اعترافات خود انگیزهاش را بدهی مالی و تأمین هزینههای درمان دختر معلولش عنوان کرد. مهین قدیری در نهایت در سال ۱۳۸۹ اعدام شد.
غلامرضا خوشرو
معروف به «خفاش شب» از دیگر قاتلان سریالی شناختهشده ایران است که به قتل ۹ زن متهم شد. او قربانیان خود را با پوشش مسافرکش سوار خودرو میکرد و پس از سرقت طلاها و تجاوز، آنها را به قتل میرساند. لقب «خفاش شب» به دلیل فعالیتهایش در تاریکی شب و پوشیدن لباسهای مشکی به او داده شد. خوشرو پس از دستگیری، مسئولیت قتلها را نپذیرفت و مدعی شد همدستش مرتکب جنایتها شده است، اما در نهایت در سال ۱۳۷۴ در تهران اعدام شد.
کلثوم اکبری
ملقب به «بیوه سیاه» متهم است که ۱۱ مرد سالخورده را به قتل رسانده است. او با این افراد وارد روابط عاطفی شده و اغلب با آنها عقد موقت میبست. سپس پس از جلب اعتماد و تصاحب اموالشان، با ریختن داروی فشار خون در نوشیدنی، قربانیان را به قتل میرساند. پرونده این متهم همچنان در جریان است و طبق رأی اولیه دادگاه، به ۱۰ بار اعدام محکوم شده است.
حسن اورنگی
از قاتلان زنجیرهای دهههای گذشته در مشهد بود که به قتل ۱۴ زن اعتراف کرد. قربانیان او عمدتاً زنان روسپی بودند که به همراه همدستش ابتدا مورد تجاوز قرار میگرفتند و سپس به قتل میرسیدند. برخی گمانهزنیها حاکی از آن است که شمار واقعی قربانیان این باند بیش از ۶۴ نفر بوده، اما تنها ۱۴ فقره قتل در پرونده ثبت شده است. حسن اورنگی در سال ۱۳۲۴ اعدام شد.
فرید بغلانی
معروف به «قاتل دوچرخهسوار» نیز یکی از پروندههای تکاندهنده جنایی ایران را رقم زد. او در آبادان با دوچرخه در نخلستانها تردد میکرد و با وارد کردن ضربات میله آهنی به سر، ۱۵ زن و یک پسر بچه را به قتل رساند. بغلانی در اعترافاتش انگیزه خود را نفرت از زنان عنوان کرد و ریشه آن را در بدرفتاریهای مادرش در دوران کودکی دانست. وی سرانجام در سال ۱۳۸۹ در آبادان اعدام شد.
این پروندهها، علاوه بر جنبههای جنایی، همواره زنگ خطری درباره آسیبهای اجتماعی، فقر، اعتیاد، اختلالات روانی و ضعفهای نظارتی بودهاند؛ عواملی که در بسیاری از این جنایتها نقش کلیدی ایفا کردهاند.
ارسال نظر