فرهاد مهراد؛ صدایی که پس از سال‌ ها هنوز در خاطره‌ ها زنده است

به گزارش رکنا، ۹ شهریور، سالروز درگذشت فرهاد مهراد، یکی از ماندگارترین صداهای موسیقی معاصر ایران است؛ خواننده، آهنگساز و نوازنده‌ای که با صدای متفاوت و شیوه خاص خود در اجرای ترانه‌ها، جایگاهی ویژه در میان مخاطبان موسیقی پیدا کرد.

فرهاد مهراد در ۲۹ دی ۱۳۲۲ در تهران متولد شد و فعالیت حرفه‌ای خود را از دهه ۱۳۴۰ آغاز کرد. او در سال‌های نخست فعالیتش با گروه «بلک کتس» همکاری داشت، اما خیلی زود مسیر مستقل خود را در موسیقی پیدا کرد. صدای خش‌دار، بیان عمیق و انتخاب ترانه‌هایی با مضامین اجتماعی و انسانی، از ویژگی‌هایی بود که او را از بسیاری از خوانندگان هم‌دوره‌اش متمایز می‌کرد.

آقار ماندگار فرهاد مهراد

«مرد تنها»، «جمعه»، «شبانه»، «گنجشکک اشی‌مشی»، «بوی عیدی» و «وحدت» از جمله قطعاتی هستند که نام فرهاد را برای همیشه در تاریخ موسیقی ایران ثبت کردند. بسیاری از این آثار با شعرهایی اجتماعی، اعتراضی یا انسانی همراه بودند و صدای فرهاد را به صدایی برای بیان احساسات و دغدغه‌های یک نسل تبدیل کردند.

فعالیت فرهاد مهراد پس از انقلاب

فرهاد پس از انقلاب نیز برای سال‌هایی امکان فعالیت رسمی نداشت و با وجود محدودیت‌ها، در ادامه توانست آثاری همچون «خواب در بیداری» و «برف» را منتشر کند. در این آثار نیز توجه او به شعر و ادبیات فارسی و ترجمه‌شده ادامه داشت و قطعاتی مانند «مرغ سحر»، «کوچ بنفشه‌ها» و «برف» در کارنامه او ماندگار شدند.

درگذشت فرهاد مهراد

فرهاد مهراد در سال‌های پایانی زندگی با بیماری دست‌وپنجه نرم کرد. او برای درمان به فرانسه رفت و سرانجام ۹ شهریور ۱۳۸۱، در ۵۹سالگی در پاریس درگذشت و در گورستان تیه این شهر به خاک سپرده شد.

با گذشت سال‌ها از درگذشت فرهاد، صدای او همچنان برای بسیاری از ایرانیان یادآور خاطرات، روزهای سخت، تنهایی، عشق، اعتراض و امید است. راز ماندگاری او شاید در همین باشد؛ فرهاد صرفاً ترانه نمی‌خواند، بلکه احساس و اندیشه خود را با صدایی صمیمی و منحصربه‌فرد به مخاطب منتقل می‌کرد.

امروز، یاد فرهاد مهراد تنها یاد یک خواننده نیست؛ یاد هنرمندی است که با صدایی متفاوت، بخشی از حافظه موسیقایی چند نسل را ساخت و ترانه‌هایش همچنان شنیده می‌شوند.

یادش گرامی و صدایش ماندگار.