پروا، خواننده «شاه‌ ماهی‌ ها» در ۷۶ سالگی درگذشت؛ روایت زندگی و فعالیت هنری او + علت مرگ

به گزارش رکنا، پروا از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی پیش از انقلاب بود و با اجرای آثاری مانند «شاه‌ماهی‌ها»، «خلیج» و «یادگار عشق» در میان علاقه‌مندان موسیقی ایرانی شناخته شد.

پروا که از اواخر دهه ۱۳۴۰ وارد عرصه حرفه‌ای موسیقی شد، سال‌ها در زمینه آواز ایرانی فعالیت کرد و پس از انقلاب نیز ارتباط خود را با موسیقی و آموزش آواز ادامه داد. منابع موسیقی نیز نام «پروا» را با نام اصلی معصومه شاه‌پروری ثبت کرده‌اند.

پروا که بود؟

معصومه شاه‌پروری با نام هنری «پروا» در ۱۵ خرداد ۱۳۲۸ در تهران متولد شد. علاقه او به آواز از سال‌های کودکی شکل گرفت. خودش در گفت‌وگوهایی از تأثیر فیلم‌های هندی و صدای خوانندگانی همچون روح‌انگیز، قمر، دلکش و مرضیه بر علاقه‌اش به خوانندگی گفته بود.

او برای فراگیری اصول آواز ایرانی نزد استادانی چون مهرتاش، علی عمومی، مهرعلی و استاد کریمی آموزش دید و ردیف، دستگاه‌ها و فنون آوازخوانی را فراگرفت.

آغاز فعالیت حرفه‌ای در رادیو و تلویزیون

پروا در سال ۱۳۵۴ به استخدام رادیوتلویزیون ملی ایران درآمد و در این دوره با شماری از آهنگسازان و ترانه‌سرایان سرشناس همکاری کرد.

از جمله چهره‌هایی که در مسیر هنری او حضور داشتند می‌توان به بزرگ لشکری، حسین صمدی، محمدعلی بهمنی و کریم فکور اشاره کرد.

او همچنین به اجرای دوباره برخی ترانه‌های قدیمی با تنظیم‌های تازه علاقه داشت و با هنرمندانی مانند انوشیروان روحانی، حسین منزوی، عبدالله الفت، مهدخت مخبر، کیومرث سلیم‌پور و تورج نگهبان همکاری کرد.

«شاه‌ماهی‌ها»؛ یکی از ترانه‌های ماندگار پروا

پروا در دهه ۱۳۵۰ با اجرای برخی تصنیف‌های قدیمی و همچنین ترانه «شاه‌ماهی‌ها» بیشتر شناخته شد.

او همچنین آثاری از خوانندگان قدیمی مانند روح‌بخش و قمرالملوک وزیری را با شیوه‌ای تازه اجرا کرد. از جمله آثار مورد توجه او می‌توان به «امان از این دل» اشاره کرد. اجرای پروا از برخی آثار قدیمی نیز در منابع موسیقی ثبت شده است.

«موسم گل» و همکاری با مجتبی میرزاده

یکی دیگر از آثار مهم پروا در سال‌های پیش از انقلاب، اجرای «موسم گل» بود؛ تصنیفی از سروده‌های اسماعیل نواب صفا که پروا آن را با تنظیم تازه مجتبی میرزاده اجرا کرد.

این اثر نیز بخشی از مسیر او برای بازخوانی و معرفی دوباره آثار قدیمی موسیقی ایرانی بود.

انقلاب و توقف فعالیت حرفه‌ای

با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و ممنوعیت فعالیت حرفه‌ای خوانندگان زن در ایران، مسیر فعالیت رسمی پروا نیز متوقف شد.

با این حال، او موسیقی را کنار نگذاشت و در سال‌های بعد همچنان به آموزش و فراگیری آواز ایرانی پرداخت.

بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره زندگی هنری او، پروا در مجموع حدود ۲۳ سال نزد استادانی از جمله محمدحسین سیفی‌زاده، پریسا و معصومه مهرعلی به آموزش آواز ایرانی ادامه داد.

بازگشت پروا به صحنه پس از مهاجرت

سال‌ها بعد، پروا با انتشار دو آلبوم «لشکر مژگان» و «شکست سکوت» بار دیگر فعالیت موسیقایی خود را از سر گرفت.

او همچنین در آمریکا و شهرهای مختلف اروپا کنسرت‌هایی برگزار کرد و بار دیگر با مخاطبان ایرانی دیدار داشت.

یکی از اجراهای مهم او، کنسرت در رویس هال دانشگاه لس‌آنجلس بود. در سال ۱۳۸۸ نیز پس از حدود سه دهه دوری از اجرای زنده، با یک ارکستر بزرگ به رهبری کاظم عالمی روی صحنه رفت و با استقبال تماشاگران ایرانی روبه‌رو شد.

سال‌های پایانی زندگی پروا

پروا در سال‌های پایانی زندگی در اتریش اقامت داشت. در ماه‌های اخیر نیز اخباری درباره وضعیت نامساعد جسمانی او منتشر شده بود و خانواده‌اش از بیماری وی خبر داده بودند.

اکنون با درگذشت این خواننده در ۷۶ سالگی، یکی دیگر از صداهای شناخته‌شده نسل خوانندگان موسیقی ایرانی پیش از انقلاب از میان علاقه‌مندانش رفته است.

پروا برای بسیاری از مخاطبان، با صدای خود در ترانه‌هایی مانند «شاه‌ماهی‌ها» و تلاشش برای زنده نگه داشتن بخشی از آثار قدیمی موسیقی ایرانی به یاد خواهد ماند.