محمد ساعد مراغه‌ای در سال 1259 هجری شمسی در تفلیس به دنیا آمد. پدرش شیخ احمد مراغه‌ای در این شهر به کار تجارت اشتغال داشت. محمد ساعد تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تفلیس به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در رشته علوم سیاسی به شهر سن پطرزبورگ روسیه و پس از آن دانشگاه لوزان سوئیس رفت. پس از پایان تحصیلات و بازگشت به ایران، به‌دلیل آشنایی به‌زبان‌های ترکی، عربی، روسی، آلمانی و فرانسوی در وزارت امور خارجه به‌کار پرداخت. در سال 1300 با سمت کاردار و مستشاری در سفارت ایران در آنکارا و به مدت 11 سال مشغول به کار گردید. در سال 1311 حکمران [استاندار] ارومیه شد. پس از دو سال به وزارت امور خارجه بازگشت و به ریاست اول سیاسی این وزارتخانه منصوب گردید. در سال 1316 وزیر مختار ایران در ایتالیا و در سال ۱۳۱۸ سفیرکبیر ایران در شوروی شد. محمد ساعد در سال ۱۳۲۱ در کابینه علی سهیلی به وزارت امورخارجه رسید. او این پست را در کابینه احمد قوام‌السلطنه و کابینه دوم سهیلی در اختیار داشت.

در 27 اسفند سال ۱۳۲2 پس از استعفای سهیلی، به سمت نخست‌وزیری انتخاب شد و پس از 8 ماه صدارت و در 18آبان ۱۳۲۳ استعفا کرد. ساعد در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی، نماینده مردم رضائیه [ارومیه] شد. او پس از استعفای عبدالحسین هژیر بار دیگر در 17 آبان 1327 به سمت نخست‌وزیری انتخاب شد.دوره دوم صدارت او با کناره‌گیری از قدرت در 8 فروردین سال 1329 به پایان رسید.

دو ماه بعد و دراواخر اردیبهشت سال 1329 با سمت سناتورانتصابی رضائیه به مجلس سنا رفت و پس از دو ماه نمایندگی، سفیر ایران در آنکارا شد. یکسال و نیم در این سمت انجام وظیفه کرد و در اوایل سال 1331 به تهران بازگشت و مجدداً در اسـفند 1332 به سمت نمایندگی دوره دوم مجلس سنا ازرضائیه انتخاب شد. در سال ۱۳۳6 از سمت سناتوری استعفا داد و به سفارت ایران در واتیکان منصوب گردید و در سال ۱۳4۱ از واتیکان به تهران بازگشت و یکبار دیگر با سمت نمایندگی مردم رضائیه به مجلس سنا رفت.

روزنامه اطلاعات -10 آبان 1352

خواندنی های رکنا را در اینستاگرام دنبال کنید

 

آیا این خبر مفید بود؟