۶ اقدام حیاتی بعد از غرق‌ شدگی؛ این اشتباهات را هرگز انجام ندهید

به گزارش رکنا، غرق‌شدگی می‌تواند در مدت کوتاهی باعث اختلال شدید تنفس و کاهش سطح هوشیاری شود و به همین دلیل، واکنش سریع و درست اطرافیان اهمیت حیاتی دارد. خارج کردن ایمن فرد از آب، بررسی هوشیاری و تنفس، تماس فوری با اورژانس و آغاز عملیات احیای قلبی‌ریوی در صورت نیاز، از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌تواند شانس نجات قربانی را افزایش دهد.

غرق‌شدگی یکی از حوادثی است که در آن زمان نقش بسیار مهمی دارد. فردی که از آب خارج می‌شود ممکن است کاملاً بیهوش باشد، تنفس طبیعی نداشته باشد یا دچار اختلال شدید تنفسی شده باشد. در چنین شرایطی، انجام اقدامات اولیه به ترتیب درست می‌تواند بسیار تعیین‌کننده باشد.

تنفس مصنوعی

۶ مرحله مهم برای نجات قربانی غرق‌شدگی

مرحله اقدام اصلی نکته مهم
۱ ایمن‌سازی محیط و نجات از آب جان امدادگر نباید به خطر بیفتد
۲ بررسی هوشیاری واکنش فرد را بررسی کنید
۳ تماس با اورژانس درخواست کمک پزشکی را به تأخیر نیندازید
۴ بررسی راه هوایی و تنفس وضعیت تنفس را سریع ارزیابی کنید
۵ آغاز تنفس نجات‌بخش و احیا در صورت نیاز در صورت نداشتن تنفس طبیعی، احیا را شروع کنید
۶ ادامه مراقبت تا رسیدن نیروهای امدادی فرد حتی پس از بهبود ظاهری باید ارزیابی پزشکی شود

مرحله اول؛ ابتدا جان خودتان را به خطر نیندازید

اولین اصل در نجات فرد غرق‌شده، ایمنی امدادگر است.

اگر فرد در آب دست‌وپا می‌زند، نزدیک شدن بدون مهارت شنا و نجات غریق می‌تواند باعث شود فرد گرفتار، امدادگر را نیز به زیر آب بکشد.

در صورت امکان، از وسایل شناور برای کمک استفاده کنید یا فرد را از یک نقطه امن به سمت خود بکشید. اگر آموزش نجات غریق ندیده‌اید، وارد آب نشوید و از افراد آموزش‌دیده کمک بگیرید.

مرحله دوم؛ هوشیاری قربانی را بررسی کنید

پس از خارج کردن فرد از آب و قرار دادن او در محل امن، وضعیت هوشیاری را بررسی کنید.

اگر فرد پاسخ نمی‌دهد یا سطح هوشیاری او به‌شدت کاهش یافته است، وضعیت را یک اورژانس پزشکی در نظر بگیرید و برای دریافت کمک حرفه‌ای اقدام کنید. در منابع آموزشی نجات غریق نیز بررسی سطح هوشیاری و وضعیت تنفس از ارزیابی‌های اولیه قربانی غرق‌شدگی محسوب می‌شود.

مرحله سوم؛ فوراً با اورژانس تماس بگیرید

در صورت بیهوشی، اختلال جدی در تنفس یا توقف تنفس، باید هرچه سریع‌تر با اورژانس تماس گرفته شود.

اگر فرد دیگری در محل حضور دارد، از او بخواهید با اورژانس تماس بگیرد تا شما بتوانید رسیدگی اولیه را آغاز کنید.

زمان را برای اقداماتی که ضرورت ندارند از دست ندهید.

مرحله چهارم؛ راه هوایی و تنفس را بررسی کنید

پس از خارج کردن فرد از آب، راه هوایی و وضعیت تنفس او را بررسی کنید.

اگر فرد تنفس طبیعی ندارد یا تنفس او غیرطبیعی است، باید مطابق آموزش‌های کمک‌های اولیه برای احیا اقدام شود.

در غرق‌شدگی، مشکل اصلی کمبود اکسیژن است؛ بنابراین رسیدگی سریع به وضعیت تنفس اهمیت ویژه‌ای دارد. منابع آموزشی نجات غریق نیز ارزیابی راه هوایی، تنفس و ضربان نبض را در ارزیابی اولیه قربانیان مورد تأکید قرار می‌دهند.

مرحله پنجم؛ در صورت نیاز احیای قلبی‌ریوی را آغاز کنید

اگر فرد بیهوش است و تنفس طبیعی ندارد، احیای قلبی‌ریوی باید هرچه سریع‌تر آغاز شود؛ البته بهتر است این کار توسط فردی انجام شود که آموزش لازم را دیده است.

در آموزش‌های مربوط به غرق‌شدگی، برای فرد فاقد تنفس و ضربان قلب، عملیات احیا شامل فشارهای قفسه سینه و تنفس‌های نجات‌بخش است. در منابع آموزشی نجات غریق، نسبت ۳۰ فشار قفسه سینه به ۲ تنفس برای عملیات احیای یک‌نفره ذکر شده است.

اگر دستگاه شوک خودکار خارجی در دسترس است، باید مطابق دستور دستگاه و آموزش‌های آن استفاده شود.

یک نکته بسیار مهم

برای خارج کردن آب از ریه، فرد را وارونه نکنید و تلاش نکنید با فشار دادن شکم یا قفسه سینه آب را از بدن او خارج کنید.

این اقدامات می‌تواند شروع مراقبت‌های مؤثر را به تأخیر بیندازد. تمرکز اصلی باید روی تأمین تنفس و گردش خون و دریافت کمک پزشکی باشد.

مرحله ششم؛ حتی پس از بهبود ظاهری، فرد را رها نکنید

یکی از اشتباهات رایج این است که اگر فرد پس از خارج شدن از آب دوباره هوشیار شد، حادثه را تمام‌شده بدانیم.

قربانی غرق‌شدگی ممکن است همچنان دچار مشکلات تنفسی یا عوارض ناشی از کمبود اکسیژن باشد. بنابراین فرد باید تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرد، به‌خصوص اگر سرفه، تنگی نفس، خواب‌آلودگی، گیجی یا اختلال تنفس داشته باشد.

اگر فرد غرق‌شده تنفس دارد چه کنیم؟

اگر فرد هوشیار نیست اما تنفس طبیعی دارد، باید او را در وضعیت مناسب و ایمن قرار داد، راه هوایی را زیر نظر داشت و تا رسیدن نیروهای امدادی وضعیتش را کنترل کرد.

اگر استفراغ رخ داد، باید مراقب باز ماندن راه هوایی بود و مطابق اصول کمک‌های اولیه عمل کرد.

در صورت احتمال آسیب سر، گردن یا ستون فقرات، جابه‌جایی فرد باید با احتیاط انجام شود و حمایت از سر و گردن مورد توجه قرار گیرد. منابع آموزشی نجات غریق نیز در موارد احتمال آسیب ستون فقرات، بر احتیاط در باز کردن راه هوایی و جابه‌جایی تأکید دارند.

شنا

علائم هشدار پس از غرق‌شدگی

برخی علائم می‌توانند نشان‌دهنده نیاز به ارزیابی فوری پزشکی باشند:

  • تنگی نفس یا تنفس غیرطبیعی
  • سرفه مداوم
  • کاهش سطح هوشیاری
  • گیجی یا خواب‌آلودگی غیرعادی
  • کبودی لب‌ها یا پوست
  • ضعف شدید
  • استفراغ مکرر
  • درد یا فشار در قفسه سینه

وجود هر یک از این علائم پس از حادثه، اهمیت ارزیابی پزشکی را بیشتر می‌کند.

مهم‌ترین اشتباهات هنگام نجات فرد غرق‌شده

کار اشتباه چرا خطرناک است؟
ورود فرد غیرماهر به آب احتمال غرق شدن امدادگر
تأخیر در تماس با اورژانس از دست رفتن زمان حیاتی
تلاش برای خارج کردن آب از ریه تأخیر در اقدامات اصلی احیا
رها کردن فرد پس از بهبود ظاهری احتمال بروز عوارض تنفسی
جابه‌جایی خشن قربانی احتمال تشدید آسیب‌های احتمالی
انجام احیا بدون توجه به ایمنی محیط خطر برای امدادگر و مصدوم

چرا غرق‌شدگی یک اورژانس جدی است؟

در فرایند غرق‌شدگی، فرد برای مدتی قادر به تنفس طبیعی نیست و ممکن است با کاهش سطح هوشیاری، بیهوشی و در مراحل شدیدتر با توقف تنفس و قلب مواجه شود. منابع آموزشی نجات غریق، غرق‌شدگی را وضعیتی مرتبط با اختلال روند طبیعی تنفس و کاهش اکسیژن می‌دانند.

به همین دلیل، اقدام سریع و صحیح اهمیت زیادی دارد و نباید منتظر ماند تا وضعیت قربانی خودبه‌خود بهتر شود.

جمع‌بندی

در حادثه غرق‌شدگی، مهم‌ترین اقدامات عبارت‌اند از ایمن کردن محیط، خارج کردن فرد از آب بدون به خطر انداختن جان امدادگر، بررسی هوشیاری و تنفس، تماس فوری با اورژانس و آغاز احیای قلبی‌ریوی در صورت نیاز.

اگر فرد پس از نجات دوباره هوشیار شد نیز بهتر است وضعیت او جدی گرفته شود و در صورت وجود هرگونه علامت تنفسی یا کاهش هوشیاری، ارزیابی پزشکی انجام شود.

آموزش کمک‌های اولیه و احیای قلبی‌ریوی می‌تواند در چنین حوادثی تفاوت مهمی ایجاد کند؛ اما در هر شرایطی، دریافت کمک حرفه‌ای باید در اولویت باشد.

پایان خبر / رکنا / کدخبر 1245040
  • فیلم/ امیرحسین فتحی و کیمیا تاج زاده دوباره به هم رسیدند /9 سال در ارتباط بودیم، خواست خدا بود که بهم برگشتیم