کشف طلای 2هزار ساله با نوشته‌ ای خوش‌ یمن؛ یافته‌ ای کم‌ نظیر در تایلند

به گزارش رکنا، باستان‌شناسان در جریان کاوش‌های اخیر خود در غرب تایلند، بقایای یک انسان به همراه دو حلقه طلای باستانی را کشف کردند که قدمت آن‌ها به حدود ۲ هزار سال پیش بازمی‌گردد.

به گفته مقام‌های اداره هنرهای زیبای تایلند، این یافته ارزشمند در محوطه باستان‌شناسی «دون یای تونگ» واقع در استان پتچابوری به دست آمده است. یکی از حلقه‌های کشف‌شده دارای نوشته‌ای حکاکی‌شده است که کارشناسان احتمال می‌دهند به خط «براهمی»، یکی از کهن‌ترین نظام‌های نوشتاری هند باستان، تعلق داشته باشد.

بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد عبارت حک‌شده روی این انگشتر معنایی نزدیک به «فردی که تحت حمایت پوشیا قرار دارد» دارد. «پوشیا» در سنت‌های نجومی هند باستان یکی از خوش‌یمن‌ترین نشانه‌های زودیاک به شمار می‌رفته است.

حلقه دوم که در کنار همان بقایای انسانی پیدا شد، از طلا ساخته شده و فاقد هرگونه نقش یا نوشته است. پژوهشگران بر این باورند که صاحب این زیورآلات احتمالاً تاجری از طبقه «وایشا» در جامعه هند باستان بوده است؛ طبقه‌ای که عمدتاً به تجارت و فعالیت‌های اقتصادی اشتغال داشت.

محوطه «دون یای تونگ» اوایل امسال و پس از آن شناسایی شد که ساکنان محلی در یک مزرعه برنج قطعاتی از طبل‌های برنزی باستانی را پیدا کردند. پس از آغاز حفاری‌های علمی، مشخص شد این منطقه یکی از مهم‌ترین محوطه‌های مربوط به اواخر عصر آهن در تایلند است.

باستان‌شناسان قدمت این محوطه را بین ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ سال برآورد کرده‌اند. از ماه فوریه تاکنون نیز هشت اسکلت انسانی، انواع زیورآلات طلایی و برنزی، سفالینه‌ها و آثار ارزشمند دیگری از این محل کشف شده است.

کارشناسان معتقدند مجموعه آثار به‌دست‌آمده نشان‌دهنده وجود یک گورستان آیینی متعلق به افراد ثروتمند یا اعضای بلندپایه جامعه آن دوران است؛ موضوعی که می‌تواند اطلاعات تازه‌ای درباره روابط فرهنگی و تجاری میان سرزمین‌های جنوب شرق آسیا و هند باستان در اختیار پژوهشگران قرار دهد.