شوک علمی درباره نوزادان؛ مغز آنها از بدو تولد دنیا را دسته بندی می کند
رکنا: دو مطالعه جدید نشان میدهد که نوزادان میتوانند برخی تصاویر را دستهبندی کنند و تغییرات ریتم موسیقی را تشخیص دهند. برای بیش از یک قرن، روانشناسان بر این باور بودند که تجربه نوزادان، همانطور که ویلیام جیمز، روانشناس و فیلسوف مشهور، آن را توصیف کرده بود، «یک آشفتگی پرشور و شلوغ» است. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که نوزادان با ابزارهای عصبی بهطور شگفتآوری پیچیده به دنیا میآیند که میتوانند جهان بصری را به دستهبندیهای مشخص تقسیم کنند و ضربآهنگ یک موسیقی را تشخیص دهند.
به گزارش گروه ترجمه رکنا، به نقل از ساینس نیوز، در اولین مطالعه از دو مطالعه جدید، عصبشناسان موفق شدند کار نادری انجام دهند: انجام تصویربرداری عملکردی MRI (fMRI) بر بیش از ۱۰۰ نوزاد دو ماهه هوشیار برای بررسی چگونگی دستهبندی اشیای بصری در مغز آنها. تصویربرداری fMRI نیازمند تقریباً ثابت ماندن است که انجام آن بر روی نوزادان بهشدت دشوار است. در حالی که نوزادان در دستگاهها قرار داشتند، تصاویری از حیوانات، غذا، وسایل خانگی و دیگر اشیای آشنا بالای سرشان نمایش داده شد، چیزی شبیه «IMAX برای نوزادان»، به گفته کلایونا اودهرتی، عصبشناس رشد در دانشگاه استنفورد که این تحقیق را در کالج ترینیتی دوبلین انجام داده است.
اسکات جانسون، روانشناس رشد در دانشگاه UCLA که در این مطالعه دخالتی نداشت، گفت: «MRI حتی در شرایط ایدهآل که شرکتکنندگان بتوانند طبق دستورالعملها ثابت بمانند دشوار است. نوزادان نمیتوانند دستورالعمل را دنبال کنند، بنابراین این پژوهشگران باید صبر فرشتگان را داشته باشند.»
تصویربرداری نشان داد که منطقهای از مغز به نام قشر بینایی شکمی، مسئول شناسایی آنچه میبینیم، از همان الگوی پاسخدهی مشابه بزرگسالان برخوردار است، اودهرتی و همکارانش در تاریخ ۲ فوریه در مجله Nature Neuroscience گزارش کردند. در هر دو گروه، فعالیت قشر بینایی شکمی برای دستههای مختلف اشیا متمایز است و این یافتهها دیدگاه سنتی که مغز به تدریج یاد میگیرد چگونه بین دستهها تمایز قائل شود را به چالش میکشد.
مایکل فرانک، روانشناس شناختی در دانشگاه استنفورد که در تحقیق دخالتی نداشت، گفت: «این یافتهها علیه توسعه تدریجی و پایین به بالای نمایههای دستهبندی بصری است.» او افزود که مطالعه یک پرسش تحریکآمیز را مطرح میکند: آیا این ساختار نتیجه یادگیری سریع در هشت هفته نخست بعد از تولد است یا ذاتی است؟
یک مطالعه دوم نشان میدهد که نوزادان حتی در مراحل اولیه رشد، قابلیت شناختی دیگری نیز دارند. کمتر از ۴۸ ساعت پس از تولد، مغز نوزادان در حال خواب قادر است الگوهای ریتمیک موسیقی را دنبال کرده و پیشبینی کند، پژوهشگران در تاریخ ۵ فوریه در PLOS Biology گزارش کردند.
پژوهشگران در مجارستان قطعات پیانویی باخ را برای تقریباً ۵۰ نوزاد تازه متولد شده پخش کردند و همزمان فعالیت مغزی آنها را با استفاده از EEG (الکتروانسفالوگرافی) ثبت کردند. علاوه بر ضبطهای اصلی، نسخههای تغییر یافتهای از هر قطعه نیز پخش شد که گاهی ریتم یا ملودی را دچار اختلال میکرد. تیم تحقیق با استفاده از مدل محاسباتی، به دنبال الگوهای «شگفتی عصبی» در دادهها بود که نشان میدهد نوزادان ساختار موسیقی را یاد گرفته و انتظارشان شکسته شده است.
نتایج نشان داد که ریتم تغییر یافته باعث ایجاد شگفتی عصبی شد، در حالی که ملودی بهمریخته توسط مغز نوزادان نادیده گرفته شد. مغز نوزادان میتواند ضربآهنگ را دنبال کند، اما ملودی را نه.
این موضوع منطقی به نظر میرسد. روبرتا بیانکو، عصبشناس و رهبر این مطالعه که اکنون در دانشگاه پیزا ایتالیا است، گفت: «در رحم، ویژگیهای ریتمیک از قبل در محیط شنیداری نوزاد غالب هستند. شما ضربان قلب مادر، راه رفتن مادر و اطلاعات ریتمیک دیگر را دریافت میکنید.» با این حال، مایع آمنیوتیک، صداهای دقیق ملودی را خفه میکند، بنابراین جنینها کمتر در معرض الگوهای ملودی قرار میگیرند.
ارین هانون، روانشناس در دانشگاه نوادا، لاسوگاس، که در مطالعه دخالتی نداشت، گفت: «توانایی ردیابی دورهای موسیقی لزوماً به معنای درک غنی از ضربآهنگ یا متر موسیقی نیست. مطالعات بسیاری نشان میدهند که کودکان مدت زیادی طول میکشد تا در رقص یا حرکت هماهنگ با موسیقی مهارت پیدا کنند یا بتوانند درست با درام یا مترونوم موسیقی را تطبیق دهند.»
در هر دو مطالعه، تمرکز بر فعالیت مغز است، اما پیامدهای آن برای شناخت یا رفتار اولیه نوزادان هنوز نامشخص است. حوزه علوم عصبی نوزادان هنوز مسیر طولانی برای کشف دارد.
ارسال نظر