بچه ها ساعت دعوای زن و شوهرها را عوض می کنند؟ پژوهش ها از الگویی عجیب می گویند!

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، اما نکته جالب این است که پژوهش ها یک ساعت ثابت برای همه خانواده های دارای فرزند پیدا نکرده اند. چرا بچه ها می توانند ساعت تعارض را جابجا کنند؟در یک مطالعه روزنگار، ۶۰ والد به مدت ۷ روز زمان تعارض های میان زن و شوهر و همچنین تعارض میان والد و فرزند را در سه بازه زمانی ثبت کردند: ۱ بامداد تا ۹ صبح، ۹ صبح تا ۵ عصر و ۵ عصر تا ۱ بامداد.

پژوهشگران انتظار داشتند برخی ساعت های روز به دلیل برنامه خانواده، زمان پرتنش تری باشند. اما در نهایت فراوانی تعارض بین والدین و نیز تعارض والد و فرزند تفاوت معناداری میان این سه بازه نشان نداد. نکته جالب تر این بود که خود پژوهشگران احتمال دادند تفاوت خانواده ها در برنامه روزانه، زمان حضور اعضای خانواده کنار یکدیگر و فرصت تعامل، می تواند توضیح دهد که چرا ساعت های مشکل ساز برای خانواده ها متفاوت است.

یعنی یک خانواده ممکن است ساعت حساسش صبح باشد و خانواده دیگری شب.

وقتی همه بالاخره دور یک میز جمع می شوند

بخش مهمی از تعارض اصولا نیاز به فرصت تعامل دارد. پدر و مادری که بیشتر روز جدا از هم هستند، امکان دارد اختلاف هایشان تا زمانی که هر دو به خانه برسند، به تعویق بیفتد. در خانواده ای که کودک نیز حضور دارد، رسیدن همه اعضا به خانه می تواند موجی از تعامل های پشت سر هم ایجاد کند.

به همین دلیل، «زمان بیشتر کنار هم بودن» لزوما به معنای رابطه بدتر نیست؛ فقط فرصت بیشتری برای دیده شدن اختلاف ها ایجاد می کند. پژوهشگران مطالعه ۶۰ والد نیز دقیقا به تفاوت برنامه خانواده ها و مقدار زمانی که اعضای خانواده در کنار یکدیگر هستند به عنوان یکی از توضیح های محتمل اشاره کردند.

دعوای زن و شوهر می تواند وارد رابطه با فرزند شود

ماجرا فقط تغییر ساعت نیست. مطالعات روزنگار نشان داده اند که تعارض میان زن و شوهر و تعارض میان والد و فرزند می توانند در یک خانواده به یکدیگر سرایت کنند. در مطالعه ۶۰ والد نیز پژوهشگران همین رابطه رفت و برگشتی را بررسی کردند و شواهدی از انتقال تعارض میان رابطه زوجی و رابطه والد و فرزند به دست آمد.

در پژوهش بزرگ تری نیز که طی پنج سال و با گزارش های روزانه انجام شد، تعارض میان والدین با تعارض بعدی میان مادر و نوجوان ارتباط داشت و الگوی حل تعارض زوجین در این انتقال نقش داشت بنابراین ممکن است اتفاقی که ساعت ۸ شب میان زن و شوهر دیده می شود، چند ساعت بعد در رابطه با فرزند ادامه پیدا کند.

پس ساعت خطر خانواده های بچه دار کدام است؟

علم فعلا نمی گوید خانواده های دارای کودک حتما در ساعت مشخصی بیشتر دعوا می کنند. آنچه روشن تر است این است که هر خانواده زمان های متفاوتی برای تعامل فشرده دارد و همین موضوع می تواند زمان بروز تعارض را متفاوت کند. پژوهشگران مطالعه روزنگار حتی به مثال هایی از دعواهای صبحگاهی بر سر آماده شدن برای شروع روز و تنش های عصرگاهی درباره کارهای خانه اشاره کرده اند، اما در داده نهایی آنها تفاوت معناداری بین ساعات روز مشاهده نشد.

پس نمی توان گفت داشتن فرزند، ساعت ۷ شب را به ساعت رسمی دعوای زن و شوهرها تبدیل می کند.

سن کودک هم مهم است؟

از نظر منطقی و پژوهشی، شرایط خانواده با رشد کودک تغییر می کند و بنابراین الگوی تعامل هم می تواند تغییر کند؛ اما نمی توان از مطالعات موجود یک فرمول ساده ساخت که مثلا بگوییم کودک ۳ ساله یعنی دعوای شبانه و نوجوان یعنی دعوای صبحگاهی.

در پژوهش هایی که خانواده و فرزندان را در زندگی روزمره دنبال کرده اند، آنچه مهم تر دیده می شود موقعیت های تعاملی و اتفاقات همان روز است؛ برای نمونه، مشکلات مدرسه در همان روز با افزایش برخی تعارض ها و کاهش گرمی تعامل میان بعضی نوجوانان و والدین ارتباط داشته است. بنابراین ساعت تعارض ممکن است با تغییر برنامه زندگی کودک هم جابه جا شود.

خودسنجی؛ بعد از بچه دار شدن ساعت دعوای شما تغییر کرده است؟

یک هفته زمان شروع هر اختلاف را ثبت کنید. فقط ساعت را بنویسید و کنار آن مشخص کنید در آن لحظه کودک خانه بوده یا نه.

بعد بررسی کنید آیا تعارض ها بیشتر در زمان هایی رخ می دهند که همه اعضای خانواده همزمان کنار هم هستند یا نه.

ممکن است متوجه شوید ساعت دعوای شما نه به «شب» مربوط است و نه به «صبح»؛ بلکه به لحظه ای مربوط است که فشار و تعامل خانواده همزمان به اوج می رسند.

نگاه روانشناختی

بچه دار شدن لزوما دعوای زن و شوهرها را بیشتر یا کمتر نمی کند؛ اما می تواند نقشه زمانی رابطه را تغییر دهد. وقتی زمان حضور مشترک زن، شوهر و فرزند تغییر می کند، فرصت های تعامل و در نتیجه فرصت های تعارض نیز تغییر می کنند. از طرف دیگر، پژوهش ها نشان می دهند تعارض میان والدین و تعارض میان والد و فرزند می توانند روی یکدیگر سرریز کنند.

پس در خانواده های دارای فرزند، پیدا کردن «ساعت دعوا» شاید کافی نباشد؛ باید دید چه زمانی همه اعضای خانواده وارد یک میدان مشترک می شوند.