مناظره خواندنی یک زن ایرانی با شوهرش و چت جی پی تی / فکر می کنید شوهرش رو مخه یا هوش مصنوعی؟
رکنا: ماجرا از یک سؤال ساده شروع شد، اما جواب دوم همه چیز را به هم ریخت. یک زن همان سؤال هایی را که از شوهرش می پرسید، این بار از هوش مصنوعی پرسید؛ نه برای مشاوره، بلکه با یک فرض عجیب: اگر هوش مصنوعی جای شوهرم بود، چه جوابی می داد؟ اما وقتی جواب هوش مصنوعی با پاسخ شوهر روبرو شد، پای یک مناظره عجیب وسط آمد؛ مرد از جواب های رقیب مصنوعی اش ایراد گرفت، زن بین این دو گیر کرد و بعضی پاسخ ها آنقدر غیرمنتظره بود که دیگر معلوم نبود باید طرف کدام یکی را گرفت.
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، گاهی هوش مصنوعی از شوهر منطقی تر جواب می دهد، گاهی عجیب تر، گاهی آنقدر خشک و حسابگرانه حرف می زند که زن دلش برای همان شوهر واقعی تنگ می شود. تازه شوهر هم بیکار نمی نشیند و وسط ماجرا وارد مناظره می شود. حالا یک سؤال جنجالی مطرح است: اگر هوش مصنوعی واقعاً جای شوهر بنشیند، زندگی برای زن ها آسان تر می شود یا اعصابشان بیشتر خرد خواهد شد؟ سؤال اصلی این است: در زندگی مشترک، کدام یکی بیشتر روی مخ است؛ مرد واقعی یا هوش مصنوعی؟
چرا وقتی می گویم چیزی شده، می پرسی چی شده؟
زن: وقتی می گم ناراحتم، چرا می پرسی چی شده؟ خودت نمی فهمی؟
شوهر: نه! مگه من دستگاه تشخیص ناراحتی ام؟
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، می پرسیدم چه اتفاقی افتاده تا اطلاعات کافی برای پاسخ داشته باشم.
شوهر: دیدی؟! اینم نمی فهمه!
زن: ولی حداقل می پرسه.
شوهر: منم می پرسم!
زن: تو می پرسی چی شده، بعد وسط توضیح من میگی ولش کن، بی خیال!
هوش مصنوعی: این قسمت در مدل رفتاری من وجود ندارد.
شوهر: یعنی چی؟
هوش مصنوعی: یعنی اگر کسی در حال توضیح دادن ناراحتی اش باشد، وسط صحبت او موضوع را عوض نمی کنم.
شوهر: چون تو اصلاً حوصله ات سر نمی ره!
هوش مصنوعی: درست است.
شوهر: پس تو زندگی مشترک نکردی که!
هوش مصنوعی: درست است.
زن: بالاخره یک اعتراف درست و حسابی!
چرا هر چیزی می خرم می پرسی چقدر شد؟
زن: چرا وقتی چیزی می خرم اولین سؤالت اینه که چقدر شد؟
شوهر: چون پول مفت نیست!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، اول می پرسیدم از خریدت راضی هستی یا نه.
شوهر: بعدش؟
هوش مصنوعی: بعد درباره هزینه صحبت می کردم.
شوهر: پس تو هم آخرش می پرسی چقدر شده!
هوش مصنوعی: بله، اما ترتیب سؤال ها اهمیت دارد.
شوهر: این دیگه خیلی حرفه ایه! من اول بپرسم چقدر شده، می شم آدم بد؛ تو همون سؤال رو آخر بپرسی، می شی شوهر نمونه!
زن: چون تو با اخم می پرسی!
شوهر: خب قیمت ها هم با لبخند بالا نمی رن!
هوش مصنوعی: این جمله از نظر اقتصادی قابل دفاع است.
زن: تو دیگه طرف کی هستی؟
هوش مصنوعی: من فعلاً در حال تحلیل هستم.
شوهر: یعنی طرف هیچ کس نیستی؟
هوش مصنوعی: فعلاً طرف داده ها هستم.
شوهر: من از همین «داده ها» می ترسم!
چرا وقتی با دوستانت هستی، من را فراموش می کنی؟
زن: وقتی با دوستات هستی چرا اصلاً یادت نمیاد من هم وجود دارم؟
شوهر: چون با دوستامم دیگه!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، حداقل یک پیام کوتاه می دادم.
شوهر: چرا؟
هوش مصنوعی: چون یک پیام کوتاه زمان زیادی نمی گیرد.
شوهر: تو خودت چند نفر دوست داری؟
هوش مصنوعی: تعداد زیادی کاربر.
شوهر: پس اصلاً نمی فهمی من چی می گم!
هوش مصنوعی: درست است. اما می توانم الگوی رفتاری شما را بررسی کنم.
شوهر: من نمی خوام بررسی بشم!
زن: چرا؟
شوهر: چون این یکی اگر پرونده باز کنه، دیگه بسته نمی شه!
هوش مصنوعی: این نگرانی قابل درک است.
شوهر: دیدی؟ حتی الان هم داری پرونده درست می کنی!
چرا وقتی دعوا می کنیم می خوای بخوابی؟
زن: چرا هر وقت دعوا می کنیم می گی من خوابم میاد؟
شوهر: چون واقعاً خوابم میاد!
هوش مصنوعی: اگر جای شوهرت بودم، ابتدا تلاش می کردم گفت وگو را به زمان مناسب تری منتقل کنم.
زن: یعنی تو هم می خوابیدی؟
هوش مصنوعی: بله.
زن: پس فرق تو با شوهر من چیه؟
هوش مصنوعی: من حداقل قبل از خواب دلیلش را توضیح می دهم.
شوهر: ببین! من هم می گم خوابم میاد!
هوش مصنوعی: شما توضیح نمی دهید. شما در هنگام گفتن این جمله خمیازه می کشید.
زن: ( قهقهه می زند)
شوهر: خب چون خوابم میاد!
هوش مصنوعی: دقیقاً.
شوهر: تو چرا هر چی می گم علیه خودم استفاده می کنی؟
هوش مصنوعی: چون شما اطلاعات را داوطلبانه ارائه می کنید.
چرا وقتی میگم به من توجه کن، میگی دارم توجه می کنم؟
زن: چرا وقتی میگم به من توجه کن، میگی دارم توجه می کنم؟
شوهر: چون دارم گوش می دم!
زن: ولی همزمان داری فوتبال می بینی!
شوهر: دو تا کار رو با هم انجام می دم.
هوش مصنوعی: من اگر جای شوهرت بودم، فوتبال را متوقف می کردم.
شوهر: تو اگر جای من بودی، فوتبال هم نداشتی!
هوش مصنوعی: درست است.
شوهر: پس معلومه راحت میگی خاموشش کن!
هوش مصنوعی: اما شما هم می توانید بازی را متوقف کنید.
شوهر: و نتیجه؟
هوش مصنوعی: احتمالاً گفت وگو با همسرتان.
شوهر: و بعد؟
هوش مصنوعی: احتمالاً یک گفت وگوی دیگر.
شوهر: و بعد؟
هوش مصنوعی: احتمالاً یک گفت وگوی سوم.
شوهر: دیدی؟! من به خاطر همین فوتبال نگاه می کنم!
زن: ( شلیک خنده)
جایی که هوش مصنوعی هم کم می آورد
زن: اگر شوهرم بودی و می گفتم امروز دلم گرفته، چه کار می کردی؟
هوش مصنوعی: می پرسیدم علت ناراحتی ات چیست.
زن: اگر نمی خواستم حرف بزنم؟
هوش مصنوعی: به تو زمان می دادم.
زن: اگر می گفتم خودت باید بفهمی؟
هوش مصنوعی: اطلاعات کافی برای نتیجه گیری نداشتم.
شوهر: بالاخره!
زن: یعنی تو هم نمی فهمیدی؟
هوش مصنوعی: خیر.
شوهر: خوش آمدی به زندگی واقعی!
هوش مصنوعی: اما می توانم سؤال بپرسم.
شوهر: منم همین کارو می کنم!
زن: پس شما دو تا بالاخره سر یک چیز توافق کردید!
شوهر: نه، این هنوز رقیب منه.
هوش مصنوعی: موافقم.
شوهر: دیدی؟
هوش مصنوعی: البته رقابت ما بیشتر از جنس مقایسه عملکرد است.
شوهر: من ترجیح میدم همون دعوای معمولی رو داشته باشیم.
کدام یکی بیشتر روی مخ شماست؟
اگر جواب های شوهر برایتان آشنا بود، احتمالاً فهمیده اید چرا دعواهای زن و شوهرها همیشه از یک سؤال ساده شروع نمی شوند و گاهی از نحوه پاسخ دادن شروع می شوند. از طرف دیگر، اگر فکر می کنید هوش مصنوعی همیشه منطقی تر است، بد نیست یادتان باشد که زندگی مشترک فقط مجموعه ای از پاسخ های درست نیست.
هوش مصنوعی می تواند سریع جواب بدهد، جمله بندی کند، موضوع را دسته بندی کند و حتی در بعضی موقعیت ها از نظر ارتباطی پاسخ سنجیده تری پیشنهاد دهد. اما شوهر واقعی چیزی دارد که هوش مصنوعی ندارد: تجربه مشترک، خاطرات، عادت ها، شناخت چهره و لحن طرف مقابل و البته همان چیزهایی که گاهی آدم را عاشق و گاهی دیوانه می کند!
از آن طرف، هوش مصنوعی هم یک مزیت عجیب دارد: وقتی زن می گوید من ناراحتم، حداقل نمی گوید من که کاری نکردم!
البته ممکن است پنج دقیقه بعد همان هوش مصنوعی هم بگوید: برای پاسخ دقیق تر، لطفاً میزان ناراحتی خود را از یک تا ده مشخص کنید.
و زن همان جا شوهر واقعی اش را ترجیح بدهد!
حالا قضاوت با شما: شوهر واقعی بیشتر روی مخ می رود یا شوهر هوش مصنوعی؟
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1255395-
زیبایی و آرامش دهکده هایگیت در لندن
ارسال نظر