سرطان فقط جسم را هدف نمی گیرد / افسردگی چه نقشی در بقا دارد؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، این پژوهش بر اساس داده های SEER-Medicare انجام شده و بیش از ۲۶۵ هزار بزرگسال مبتلا به شش سرطان شایع را بررسی کرده است. پژوهشگران متوجه شدند افسردگی اساسی با خطر بالاتر مرگ اختصاصی سرطان همراه بود. همچنین بیمارانی که در چهار هفته نخست پس از تشخیص سرطان روان درمانی دریافت کرده بودند، در این تحلیل خطر پایین تری برای مرگ اختصاصی سرطان داشتند. اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد: این نتیجه هنوز به معنای آن نیست که روان درمانی مستقیما باعث افزایش طول عمر بیماران شده است.

چرا افسردگی در سرطان ممکن است پنهان بماند؟

یکی از دشواری های تشخیص افسردگی در بیماران سرطانی این است که برخی علائم همپوشانی دارند. خستگی، اختلال تمرکز، کاهش انرژی و بی علاقگی ممکن است هم در افسردگی دیده شوند و هم در خود سرطان یا عوارض درمان.

به همین دلیل ممکن است علائم روانی در میان علائم جسمی گم شوند. از نگاه روانشناختی، تشخیص سرطان نیز فقط یک اتفاق جسمی نیست. بیمار ممکن است با ترس از مرگ، تغییر تصویر بدنی، نگرانی درباره خانواده، مسائل مالی، آینده شغلی و احساس از دست دادن کنترل مواجه شود.

روان درمانی دقیقا چه چیزی را هدف می گیرد؟

روان درمانی در این شرایط قرار نیست سرطان را درمان کند. هدف می تواند کمک به بیمار برای تنظیم هیجان، کنار آمدن با عدم قطعیت، مدیریت اضطراب، حفظ ارتباط با خانواده، تصمیم گیری و ادامه درمان پزشکی باشد.

از طرف دیگر، بیمار افسرده ممکن است درگیر بی انگیزگی و ناامیدی شود و همین وضعیت بتواند بر رفتارهای سلامت و تعامل او با نظام درمان اثر بگذارد. اما اینکه دقیقا چه مقدار از تفاوت مشاهده شده در بقا به خود روان درمانی مربوط است، از این مطالعه به تنهایی مشخص نمی شود.

یک عدد مهم که نباید فراموش شود

در این تحلیل، تنها حدود ۳ درصد از بیمارانی که افسردگی داشتند، در چهار هفته نخست پس از تشخیص سرطان روان درمانی دریافت کرده بودند. این یافته توجه را به یک موضوع مهم جلب می کند: سلامت روان نباید در درمان سرطان به موضوعی فرعی تبدیل شود.

با این حال، چون نتایج در نشست علمی ارائه شده اند، باید تا انتشار و بررسی کامل داده ها با احتیاط درباره رابطه علت و معلولی صحبت کرد.