واقعیت مجازی به کمک کودکان سرطانی آمد / آن ها دیگر اضطراب نمی کشند

به گزارش رکنا، کودکانی که هنگام نخستین جلسات شیمی درمانی از واقعیت مجازی استفاده کردند، در مقایسه با مراقبت معمول، کاهش بیشتری در اضطراب نشان دادند. در برخی مراحل نیز تهوع و استفراغ کمتر گزارش شد. در این پژوهش چه اتفاقی افتاد؟ کودکان ۶ تا ۱۲ ساله ای که نخستین شیمی درمانی خود را دریافت می کردند، به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه مراقبت معمول را دریافت کرد. گروه دیگر در کنار همان مراقبت ها از تجربه واقعیت مجازی فراگیر استفاده کرد. پژوهشگران وضعیت کودکان را در دو جلسه اول شیمی درمانی دنبال کردند و اضطراب و همچنین تهوع و استفراغ را بررسی کردند. نتیجه کلی به نفع استفاده از واقعیت مجازی بود.

چرا واقعیت مجازی ممکن است اضطراب را کم کند؟

یکی از توضیح های احتمالی به توجه مربوط است. وقتی کودک در تخت بیمارستان نشسته، توجه او ممکن است دائما روی اتفاقات اطراف، علائم جسمانی و احتمال درد یا تهوع متمرکز شود.  یک محیط مجازی جذاب می تواند بخشی از این توجه را به تجربه دیگری منتقل کند. اما این فقط یک توضیح احتمالی است. مطالعه ثابت نکرده است که دقیقا چه سازوکار روان شناختی یا عصبی باعث کاهش اضطراب شده است.

حواس پرتی همیشه سطحی نیست

دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و استاد دانشگاه  می گوید: گاهی واژه حواس پرتی باعث می شود مداخله را کم اهمیت تصور کنیم. در حالی که در یک موقعیت پزشکی کوتاه مدت، هدایت توجه کودک می تواند تجربه اضطراب و انتظار برای اتفاق ناخوشایند را تغییر دهد.

او اضافه می کند: اگر کودک تمام مدت منتظر درد، تهوع یا اتفاق بد باشد، بدن و ذهن او در حالت آماده باش قرار می گیرند. یک تجربه جذاب و ایمن ممکن است برای مدتی این تمرکز شدید روی تهدید را کاهش دهد.

آیا واقعیت مجازی باعث می شود کودک دیگر از شیمی درمانی نترسد؟

این پژوهش چنین نتیجه ای ندارد. واقعیت مجازی یک ابزار کمکی است، نه روشی برای حذف تمام اضطراب مربوط به بیماری سرطان یا درمان آن. کودک ممکن است درباره بیماری، درد، تغییر ظاهر، جدایی از مدرسه یا آینده نگران باشد و این مسائل با یک هدست حل نمی شوند.

تهوع هم فقط یک مسئله جسمانی نیست

تهوع شیمی درمانی دلایل زیستی مشخصی دارد، اما انتظار و اضطراب نیز می توانند تجربه آن را پیچیده تر کنند.بعضی بیماران حتی پیش از شروع جلسه درمان و تنها با ورود به محیط بیمارستان احساس تهوع پیدا می کنند.در مطالعه جدید، واقعیت مجازی در برخی زمان ها با کاهش تهوع یا استفراغ نیز همراه بود.اما نباید از این موضوع نتیجه گرفت که VR جای داروهای ضد تهوع را می گیرد.

دکتر مریم سامانی می گوید:در درمان های پزشکی، کودک ممکن است احساس کند تقریبا تمام تصمیم ها توسط بزرگسالان گرفته می شود. اگر استفاده از واقعیت مجازی با حق انتخاب کودک همراه باشد، همین احساس کنترل می تواند از نظر روان شناختی ارزشمند باشد.

او تاکید می کند:نباید هدست را هم تبدیل به یک اجبار دیگر کنیم. بعضی کودکان ممکن است از آن لذت ببرند و بعضی نه. ترجیح کودک باید جدی گرفته شود.

آیا می توان این روش را در همه بیمارستان ها اجرا کرد؟

هنوز زود است که چنین نتیجه ای بگیریم.پژوهش در یک مرکز انجام شده و فقط جلسات ابتدایی شیمی درمانی را دنبال کرده است.نمی دانیم اثر استفاده مداوم از این روش در ماه های بعد چگونه خواهد بود.همچنین کودکان و خانواده ها می دانستند که از واقعیت مجازی استفاده می کنند و این موضوع می تواند بر تجربه و گزارش آنها اثر بگذارد.

یافته اصلی چیست؟

یافته مستقیم پژوهش این است:واقعیت مجازی فراگیر، در کنار مراقبت معمول، در این گروه از کودکان با کاهش بیشتر اضطراب در نخستین جلسات شیمی درمانی همراه بود.همچنین نشانه های امیدوار کننده ای برای کاهش برخی مشکلات تهوع و استفراغ دیده شد.

واقعیت مجازی قرار نیست سرطان را درمان کند و جای دارو یا مراقبت پزشکی را بگیرد.اما شاید بتواند تجربه درمان را برای کودک کمی قابل تحمل تر کند.

به گفته دکتر مریم سامانی: در پزشکی کودک فقط درمان بیماری اهمیت ندارد؛ تجربه ای که کودک از درمان پیدا می کند نیز مهم است. اگر ابزار ساده ای بتواند بخشی از ترس و فشار یک جلسه دشوار را کمتر کند، ارزش بررسی جدی دارد.