روایت یک مادر از عبور از خشونت خانگی و تلاش برای حفظ امنیت فرزند
حوادث رکنا: یک زن ۴۲ ساله با مراجعه به مرکز مشاوره، از تجربههای تلخ خود در دو ازدواج ناموفق، خشونت خانگی و نگرانی عمیق نسبت به سلامت روانی و جسمی فرزندش سخن گفت.
به گزارش رکنا، ناهید، زنی که سالها بار مسئولیت زندگی را به تنهایی بر دوش کشیده، در حالی وارد اتاق مشاوره شد که نشانههای فرسودگی روانی و جسمی در چهره و دستانش مشهود بود. او برای تأمین هزینه های زندگی خود و فرزندش ناچار به کار در منازل مردم بوده و در این مسیر با فشارهای شدید روانی مواجه شده است.
ازدواج نخست؛ آغاز چرخه خشونت
این زن در توضیح شرایط زندگی خود گفت: «در سنین جوانی ازدواج کردم. در سالهای ابتدایی زندگی مشترک، مشکل جدی وجود نداشت، اما پس از گرفتار شدن همسرم در اعتیاد، رفتارهای او بهتدریج تغییر کرد.»
به گفته او، اعتیاد همسر سابقش منجر به بروز خشونت خانگی، بیثباتی اقتصادی و ناامنی روانی در محیط خانواده شد. با تشدید این شرایط و بهدلیل نگرانی از پیامدهای رفتاری ناشی از مصرف مواد مخدر صنعتی، این زن تصمیم به جدایی گرفت و حضانت فرزندش را بر عهده گرفت.
ازدواج دوم؛ تکرار تجربه ناامن
ناهید ادامه داد: «پس از طلاق و در شرایط فشار اقتصادی و اجتماعی، وارد ازدواج دوم شدم. در ابتدا تصور میکردم این ازدواج میتواند تکیهگاهی برای من و دخترم باشد، اما بهمرور نشانههای خشونت و رفتارهای نگرانکننده ظاهر شد.»
او میگوید پس از مدتی متوجه تغییرات رفتاری دختر ۱۰ سالهاش شد و با مراجعه به پزشک و دریافت نظر تخصصی، نگرانیهایش جدیتر شد. همین موضوع باعث شد تصمیم بگیرد بدون تأخیر، محیط زندگی را ترک کرده و از مسیرهای قانونی و حمایتی اقدام کند.
نقطه تصمیم؛ انتخاب زندگی و حمایت
این مادر در بخش دیگری از صحبتهایش تأکید کرد: «در مقطعی دچار ناامیدی شدید شدم، اما تنها چیزی که مانع فروپاشی کامل من شد، فکر کردن به آینده دخترم بود. با راهنمایی مسئولان مدرسه، تصمیم گرفتم به جای تصمیمهای آسیبزا، از مسیر مشاوره و حمایت قانونی وارد شوم.»
تحلیل روانشناختی پرونده
زینب حمزهلویی، کارشناس ارشد روانشناسی خانواده در تحلیل این پرونده توضیح میدهد:
«در بسیاری از موارد، زنان پس از تجربه ازدواج ناموفق اول، بهدلیل فشارهای اقتصادی، اجتماعی و روانی، در معرض انتخابهای پرخطر در ازدواج دوم قرار میگیرند. این مسئله بهویژه زمانی تشدید میشود که فرد مسئولیت نگهداری از فرزند را نیز بر عهده دارد.»
او میافزاید: «انتخاب همسر، صرفاً یک تصمیم عاطفی نیست، بلکه تصمیمی چندبعدی با پیامدهای مستقیم بر سلامت روانی فرد و فرزندان است. بررسی توانمندیهای فرد مقابل در نقش همسر و والد، پیش از هر تصمیمی ضروری است.»
این کارشناس تأکید میکند:
-
خشونت خانگی، اعتیاد و بیثباتی رفتاری، زنگ خطرهای جدی در روابط خانوادگی هستند.
-
در مواجهه با چنین شرایطی، اولویت نخست باید حفظ امنیت جسمی و روانی کودک باشد.
-
استفاده از خدمات مشاوره تخصصی، مددکاری اجتماعی و مسیرهای قانونی، اقدامی پیشگیرانه و مسئولانه محسوب میشود.
در پایان، وی خاطرنشان میکند: «مادرانی که در شرایط بحرانی قرار دارند، نباید خود را تنها ببینند. دریافت حمایت حرفهای میتواند مسیر تصمیمگیری سالمتر و آیندهای امنتر برای خود و فرزندانشان فراهم کند.»
ارسال نظر