60 درصد کفاشان دست‌دوز فعالیت‌شان را متوقف کرده‌اند/ صنعتی با قدمت 8000 سال در ایران

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با اشاره به تأثیر شرایط جنگی و افزایش قیمت مواد اولیه، از رکود شدید بازار و کاهش فعالیت تولیدکنندگان صنعت کفش خبر داد و گفت: در حال حاضر تنها حدود ۴۰ درصد از تولیدکنندگان کفش دست‌دوز مشغول به کار هستند.

احمد شیعه، رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز، اظهار کرد: شرایط بحرانی ناشی از جنگ و افزایش هزینه‌های تولید، قیمت مواد اولیه را به شدت افزایش داده و همین موضوع موجب گرانی محصولات و کاهش قدرت خرید مردم شده است. به گفته وی، قیمت کالاها در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال گذشته حدود ۸۲ درصد افزایش داشته است.

وی افزود: این افزایش قیمت باعث شده بسیاری از تولیدکنندگان امکان تأمین مواد اولیه را نداشته باشند و در نتیجه بخش قابل توجهی از واحدهای تولیدی فعالیت خود را متوقف یا محدود کنند. به گفته شیعه، در حال حاضر تنها ۴۰ درصد از تولیدکنندگان کفش دست‌دوز فعال هستند، در حالی که کارخانه‌های بزرگ‌تر به دلیل برخورداری از سرمایه، توانسته‌اند تا حدی فعالیت خود را ادامه دهند، هرچند آنها نیز با افزایش هزینه‌های تولید مواجه‌اند.

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با تشبیه وضعیت این صنعت به بیماری که در آستانه کما قرار دارد، تأکید کرد: اگر حمایت‌های لازم صورت نگیرد، صنعت کفش با مشکلات جدی‌تری روبه‌رو خواهد شد.

وی  خواستار حمایت دولت از تولیدکنندگان صنعت کفش ایران شد و گفت: اعطای وام‌های کم‌بهره، تأمین مواد اولیه با قیمت مناسب و مقابله با قاچاق کالا از مهم‌ترین نیازهای این صنعت است. به گفته او، در حالی که بخش قابل توجهی از مواد اولیه پتروشیمی در داخل کشور تولید می‌شود، این مواد با قیمت بالاتری نسبت به برخی بازارهای خارجی به دست تولیدکنندگان داخلی می‌رسد و در کنار آن، قاچاق گسترده کفش‌های ورزشی نیز فشار مضاعفی بر تولید داخلی وارد کرده است.

وی قطعی برق در شهرک‌های صنعتی را یکی دیگر از چالش‌های تولید عنوان کرد و گفت: قطع برق در ساعات کاری، روند تولید را مختل کرده و ناترازی انرژی به یکی از مهم‌ترین موانع فعالیت واحدهای تولیدی تبدیل شده است.

شیعه همچنین با اشاره به شرایط جنگی کشور و پیامدهای آن بر اقتصاد، اظهار داشت: مجموعه این عوامل باعث شده تولید در سال جاری هنوز نتواند به روند عادی بازگردد و بسیاری از تولیدکنندگان تنها برای حفظ نیروی انسانی، فعالیت خود را به دو روز در هفته محدود کرده‌اند.

وی با تأکید بر اهمیت حفظ نیروی کار متخصص افزود: آموزش نیروی ماهر در صنعت کفش سال‌ها زمان می‌برد و از دست رفتن این نیروها خسارت جبران‌ناپذیری برای این صنعت خواهد بود.

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با اشاره به سابقه هشت‌هزار ساله صنعت کفش در ایران گفت: حدود ۵۰ هزار نفر در تهران و نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر در سراسر کشور در این صنعت فعالیت دارند و با احتساب صنایع وابسته و خانواده‌های آنها، جمعیت قابل توجهی از این طریق امرار معاش می‌کنند.

شیعه با اشاره به اقدامات اتحادیه برای تربیت نیروی متخصص در این صنعت گفت: اتحادیه کفاشان دست‌دوز با دانشگاه علمی‌کاربردی تفاهم‌نامه همکاری دارد و همچنین  دوره‌های آموزشی را به صورت مستقل در محل اتحادیه برگزار می‌کند. به گفته وی، آموزش‌هایی مانند طراحی قالب و برخی مهارت‌های تخصصی با هدف حفظ و انتقال دانش این حرفه به نسل جدید ارائه می‌شود.

وی افزود: بسیاری از استادکارانی که امروز مسئول آموزش هستند، تحصیلات دانشگاهی ندارند اما از تجربه و دانش فنی ارزشمندی برخوردارند و حفظ این سرمایه انسانی برای آینده صنعت کفش ضروری است.

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با اشاره به پیشرفت‌های این صنعت در دو دهه گذشته اظهار کرد: طی ۲۰ سال اخیر، صنعت کفش دست‌دوز از نظر طراحی، قالب، کیفیت و تنوع محصولات رشد قابل توجهی داشته و بسیاری از واحدهای کوچک تولیدی با حضور در نمایشگاه‌ها و سرمایه‌گذاری در طراحی و قالب‌سازی، توانسته‌اند محصولات متنوع‌تری به بازار عرضه کنند.

شیعه درباره تأمین مواد اولیه نیز گفت: حدود ۵۰ درصد مواد اولیه مورد استفاده در صنعت کفش وارداتی و ۵۰ درصد تولید داخل است، اما بخش زیادی از مواد اولیه مورد نیاز برای تولید اقلام داخلی نیز از خارج کشور تأمین می‌شود. وی توضیح داد: اگرچه ایران در تولید چرم و محصولات پتروشیمی ظرفیت مناسبی دارد، اما مواد شیمیایی مورد نیاز برای فرآوری چرم، رنگ‌ها و بخشی از مواد اولیه صنایع وابسته همچنان وارداتی است.

وی با بیان اینکه تولید یک جفت کفش به استفاده از حدود ۵۲ قلم کالا نیاز دارد، افزود: این صنعت ارزش افزوده بالایی دارد و در صورت حمایت دولت، ظرفیت رقابت با تولیدکنندگان بزرگ دنیا را خواهد داشت.

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با اشاره به توان صادراتی این صنعت اظهار کرد: در حال حاضر سالانه بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون دلار صادرات کفش از کشور انجام می‌شود که بخش عمده آن مربوط به تولیدات کارخانه‌ای، صندل و محصولات مبتنی بر مواد پتروشیمی است. البته بخشی از کفش‌های دست‌دوز نیز به‌صورت سفارشی به کشورهایی مانند اسپانیا و ایتالیا صادر می‌شود.

وی با اشاره به پراکندگی مراکز تولید کفش در کشور گفت: تهران به دلیل جمعیت و تعداد واحدهای تولیدی، مهم‌ترین مرکز تولید کفش دست‌دوز است و پس از آن شهرهایی مانند تبریز، مشهد، اصفهان، همدان، زنجان، ایروان و بهارستان از قطب‌های مهم این صنعت به شمار می‌روند. به گفته او، تولیدکنندگان در تهران عمدتاً در محدوده باغ سپهسالار، بازار تهران، کوچه سیدولی و پاچنار متمرکز هستند.

شیعه با اشاره به آمار اعضای اتحادیه گفت: اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران حدود چهار هزار عضو دارای پروانه کسب دارد که بخش عمده آنها تولیدکننده هستند. به گفته وی، این اتحادیه از نظر تعداد اعضا، بزرگ‌ترین اتحادیه فعال در حوزه کفش در تهران محسوب می‌شود.

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز با تأکید بر اینکه توسعه صادرات، مهم‌ترین راهکار نجات صنعت کفش است، گفت: اتحادیه در حال رایزنی و بازاریابی برای یافتن بازارهای جدید صادراتی است تا بتواند مسیر فروش محصولات ایرانی را در بازارهای خارجی گسترش دهد.

وی افزود: در حال حاضر بخشی از تولیدات کفش ایران به کشورهایی مانند عراق و افغانستان صادر می‌شود، اما صادرات به برخی بازارهای منطقه از جمله عمان و امارات که در گذشته از مقاصد صادراتی تولیدکنندگان ایرانی بودند، متوقف شده است.

شیعه با بیان اینکه هموار شدن مسیر صادرات می‌تواند بخش بزرگی از مشکلات این صنعت را برطرف کند، اظهار کرد: اگر بتوانیم موانع صادرات را برطرف کرده و دسترسی به بازارهای خارجی را تسهیل کنیم، امکان نجات این صنف و افزایش تولید فراهم خواهد شد.

وی در پایان تأکید کرد: مشکل اصلی صنعت کفش دست‌دوز در شرایط فعلی، محدود بودن بازارهای صادراتی است و در صورت باز شدن مسیر صادرات، این صنعت ظرفیت بالایی برای رشد، اشتغال‌زایی و افزایش تولید خواهد داشت.