موشک های آمریکایی به خانواده محیط‌ بان هرمزگانی اصابت کردند/ سازمان‌ های محیط‌ زیستی جهان، داغ خانواده یک محیط‌بان را می‌شنوید؟

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،  خبر اول کوتاه بود؛ «صدای چندین انفجار در کیش، قشم، بوموسی و بندرعباس شنیده شد.» اما جنگ هیچ‌گاه تمام حقیقت خود را در اولین خبرها نشان نمی‌دهد؛ گاهی چند ساعت بعد، چهره واقعی آن در قاب یک خانواده داغدار نمایان می‌شود.

فردای آن روز، خبر دیگری از هرمزگان رسید؛ این‌بار نه از یک هدف نظامی، بلکه از یک پست محیط‌ زیستی و انبار علوفه. در این حمله، دو پسر و عروس یک محیط‌بان جان خود را از دست دادند؛ خانواده‌ای که شاید صبح آن روز، مانند هر روز دیگری، با امید و برنامه زندگی را آغاز کرده بودند و نمی‌دانستند آخرین روز کنار هم بودنشان است.

محیط‌بان در زمان حادثه خارج از خانه و مشغول خدمت بود و زنده ماند؛ اما بازگشت او، بازگشت به خانه‌ای بود که دیگر صدای عزیزانش از آن شنیده نمی‌شد. این فقط یک خبر جنگی نیست؛ یک زنگ هشدار برای همه نهادهای جهانی حفاظت از محیط زیست است.

سازمان‌های بین‌المللی محیط‌ زیستی، نهادهای حافظ تنوع زیستی و مدافعان محیط‌ بانان جهان؛ آیا صدای محیط‌ بانانی را می‌شنوید که در میانه جنگ، خانواده‌هایشان قربانی می‌شوند؟

محیط‌بانان در سراسر جهان وظیفه حفاظت از طبیعت را برعهده دارند؛ اما جنگ مرز نمی‌شناسد و وقتی به مناطق محیط‌ زیستی نزدیک می‌شود، فقط ساختمان‌ها و تجهیزات نظامی آسیب نمی‌بینند؛ زندگی انسان‌هایی که پاسداران طبیعت هستند نیز نابود می‌شود.

پشت واژه‌هایی مانند «اصابت»، «هدف قرار گرفت» و «بدون خسارت جانی» گاهی داستان‌هایی پنهان است که در چند خط خبر نمی‌گنجد؛ داستان مادرانی که داغدار می‌شوند، پدرانی که فرزند از دست می‌دهند و خانواده‌هایی که یک انفجار، آینده‌شان را برای همیشه تغییر می‌دهد.

هرمزگان فقط یک نقطه روی نقشه حملات نیست؛ سرزمینی است با مردمی که زندگی می‌کنند، کار می‌کنند و در کنار طبیعت این سرزمین ایستاده‌اند.

جنگ پیش از آنکه در نقشه‌های نظامی و بیانیه‌های رسمی دیده شود، در خانه‌های مردم رخ می‌دهد؛ جایی که بزرگ‌ترین خسارت، نه تخریب یک ساختمان، بلکه جای خالی انسانی است که دیگر بازنمی‌گردد.