فیلم / داستان زیباترین تاکسی ایران؛ این ماشین گالری سیار پایتخت است / در شهری که همه چیز خاکستری شده، این تاکسی رنگ زندگی دارد

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در میان انبوه خودروهای سفید، مشکی و خاکستری شهر، تاکسی سیدجواد امینی از دور هم قابل تشخیص است؛ خودرویی که بیشتر به یک گالری سیار شباهت دارد تا یک تاکسی معمولی. راننده‌ای با ۲۴ سال سابقه که طی دو سال، با حوصله و عشق، فضای داخلی خودرویش را به اثری متفاوت و چشم‌نواز تبدیل کرده است.

امینی می‌گوید ایده این کار از علاقه شخصی‌اش به دکوراسیون و چیدمان آغاز شد. او سال‌ها در اتاق و خانه خود به تزئین فضا علاقه داشت و در نهایت تصمیم گرفت همین سلیقه را به محل کارش، یعنی تاکسی، منتقل کند.

به گفته او، طراحی داخلی خودرو ترکیبی از المان‌های مذهبی، ورزشی، سینمایی و تزئینی است. از پیکسل‌ها و نمادهای مذهبی گرفته تا سنگ‌های زینتی، اسکناس‌های قدیمی و ده‌ها شیء کوچک و بزرگ که هرکدام گوشه‌ای از داستان این تاکسی را روایت می‌کنند.

امینی درباره نخستین تغییری که در خودرو ایجاد کرد، می‌گوید: «ابتدا زیر آفتاب‌گیر یک قطعه کوچک نصب کردم تا جلوی نور را بگیرد. بعد متوجه شدم آن قسمت درست مقابل چشم من و مسافر قرار دارد و ظرفیت خوبی برای طراحی دارد. از همان‌جا کار را با چند پیکسل مذهبی شروع کردم و کم‌کم این ایده به تمام فضای خودرو گسترش پیدا کرد.»

او معتقد است مهم‌ترین دستاورد این تاکسی، واکنش مسافران است. به گفته خودش، بارها افرادی با حال روحی نامناسب، خسته از بیمارستان، گرفتار مشکلات زندگی یا غرق در فکر و نگرانی سوار خودرویش شده‌اند؛ اما در پایان مسیر با لبخند و حالی بهتر پیاده شده‌اند.

این راننده خوش‌ذوق می‌گوید بسیاری از مسافران پس از پایان سفر با او دوست شده‌اند، شماره تماس رد و بدل کرده‌اند و حتی بعدها دوباره برای سوار شدن به همین تاکسی با او تماس گرفته‌اند.

امینی نام خاصی برای خودرویش انتخاب نکرده و آن را «تاکسی امینی» می‌نامد؛ هرچند برخی از مردم و کاربران فضای مجازی از آن با عنوان «تاکسی سنتی تهران» یا «زیباترین تاکسی ایران» یاد می‌کنند.

وابستگی او به خودرویش تا جایی است که دوری از آن را شبیه دوری از عضوی از بدن خود توصیف می‌کند. می‌گوید تنها زمانی که ناچار شده چند روز از ماشین فاصله بگیرد، هنگام تعمیر موتور بوده است؛ اما حتی در آن روزها هم مرتب به تعمیرگاه سر می‌زده تا نگاهی به خودرویش بیندازد.

پسر ۱۰ ساله او، یاسین، یکی از طرفداران اصلی این تاکسی است. امینی با لبخند تعریف می‌کند که پسرش یک روز در اینترنت جست‌وجو کرده و وقتی تصویر خودرو را با عنوان «قشنگ‌ترین تاکسی ایران» دیده، با افتخار این موضوع را برای دوستانش در مدرسه تعریف کرده است.

او در پاسخ به این پرسش که آیا نمونه مشابهی از این سبک طراحی در کشورهای دیگر دیده می‌شود، به اتوبوس‌ها و خودروهای تزئین‌شده هند و پاکستان اشاره می‌کند؛ اما معتقد است نظم، جزئیات و زمانی که برای طراحی تاکسی خود صرف کرده، آن را به نمونه‌ای متفاوت تبدیل کرده است. حتی به گفته او، یک استاد هندی دانشگاه تهران که مسافر این خودرو بوده نیز این موضوع را تأیید کرده است.

امینی در ادامه از علاقه خود به استفاده از تاکسی برقی سخن می‌گوید؛ اما تأکید دارد که هزینه‌های بالای خرید چنین خودروهایی، بدون حمایت ویژه سازمان تاکسیرانی، برای رانندگان امکان‌پذیر نیست.

او می‌گوید با وجود سال‌ها فعالیت در تاکسیرانی و کار در پلتفرم‌های اینترنتی، درآمد رانندگان متناسب با افزایش هزینه‌ها رشد نکرده است. به گفته او، بسیاری از رانندگان برای تأمین هزینه‌های تعمیر و نگهداری خودرو ناچار به خرید قطعات دست دوم یا پرداخت‌های قسطی هستند.

با این حال، امینی معتقد است هیچ‌کدام از هزینه‌هایی که برای تزئین خودرو پرداخت کرده، هدر نرفته است. او می‌گوید: «آن‌قدر به این ماشین علاقه دارم که احساس می‌کنم هرچه برایش هزینه کرده‌ام کم بوده و اگر امکانش را داشتم باز هم بیشتر برایش وقت و هزینه صرف می‌کردم.»

این راننده تاکسی در پایان از یکنواخت شدن چهره شهر گلایه می‌کند و می‌گوید روزگاری خیابان‌ها پر از خودروهای رنگارنگ بود؛ خودروهایی که به فضای شهر و روحیه مردم رنگ و نشاط می‌دادند. اما امروز بیشتر خودروها سفید، مشکی یا خاکستری هستند و این یکنواختی، به باور او، بخشی از شادابی شهر را از بین برده است.

او معتقد است شهرها فقط به خیابان و ساختمان نیاز ندارند؛ بلکه به رنگ، خلاقیت و چیزهایی احتیاج دارند که بتوانند لبخند را به چهره مردم برگردانند؛ حتی اگر آن چیز، یک تاکسی متفاوت در میان ترافیک روزمره شهر باشد