راز قتل هولناک در چادر مسافرتی / متهمان پس از سوزاندن جسد یکدیگر را متهم کردند

به گزاش رکنا، اواسط سال 1402 مردی با مراجعه به پلیس از ناپدید شدن پسر 35 ساله اش به نام مهیار خبر داد.

وی در اظهاراتش گفت: مهیار را از کودکی به فرزندخواندگی گرفتیم و بزرگ کردیم. او پس از ازدواج صاحب فرزند شد اما از حدود دو سال قبل به دلیل برخی اختلافات، ارتباط ما کمتر شد. چند ماه قبل برای دیدن او به خانه اش رفتم اما همسرش مدعی شد که مهیار به ترکیه رفته است. در ادامه نیز فردی ناشناس با من تماس گرفت و خود را قاچاقبر انسان معرفی کرد و گفت مهیار را به ترکیه منتقل کرده است، اما به این موضوع مشکوک شدم.

پس از این شکایت، تحقیقات پلیسی برای یافتن ردی از مهیار آغاز شد. چند روز بعد پدر مهیار بار دیگر به پلیس مراجعه کرد و با ارائه چند عکس و فیلم گفت: این تصاویر از شماره ای ناشناس برایم ارسال شده و نشان می دهد عروس من با یکی از دوستان همسرش در ارتباط بوده است.

با این سرنخ، زن جوان و مردی که در تصاویر دیده می شد بازداشت شدند. هر دو در بازجویی های اولیه منکر اطلاع از سرنوشت مهیار شدند اما در ادامه، مرد بازداشت شده به قتل اعتراف کرد و مدعی شد این جنایت با درخواست همسر مقتول انجام شده است.

او در اظهاراتش گفت: من از دوستان مهیار بودم و با خانواده اش رفت و آمد داشتم. در جریان اختلافات خانوادگی آنها قرار گرفته بودم. همسر مهیار از من خواست او را به قتل برسانم تا پس از آن با یکدیگر ازدواج کنیم.

متهم ادامه داد: روز حادثه به بهانه رفتن به پیک نیک، مهیار را به جاده کن بردیم. داخل چادر مسافرتی با میله آهنی ضربه ای به سرش زدم و او را کشتم. سپس با کمک همسرش روی جسد بنزین ریختیم و آن را در همان چادر به آتش کشیدیم.

همسر مقتول نیز در مراحل تحقیقات اولیه اظهارات مرد متهم را تایید کرده و گفته بود: پس از قتل، این مرد به خانه ما آمد و مدتی با هم زندگی می کردیم اما از ترس اینکه آسیبی به من و فرزندم برساند، موضوع را به پلیس گزارش نکردم.

در ادامه تحقیقات مشخص شد جسد مهیار چند روز پس از جنایت کشف شده بود اما به دلیل سوختگی شدید، هویت وی شناسایی نشده و به عنوان جسد مجهول الهویه دفن شده است. با این حال پزشکی قانونی علت مرگ را اصابت جسم سخت به جمجمه اعلام کرده بود.

پس از تکمیل تحقیقات، برای مرد جوان به اتهام مباشرت در قتل عمد و برای زن جوان به اتهام معاونت در قتل، همچنین برای هر دو متهم به اتهام جنایت بر میت، کیفرخواست صادر و پرونده برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.

در جلسه رسیدگی، مرد متهم با تغییر اظهارات قبلی خود مدعی شد که قاتل اصلی همسر مقتول بوده است.

او در دفاع از خود گفت: روز حادثه در خانه مهیار بودیم که میان ما درگیری رخ داد. مهیار هیکل درشتی داشت و مرا روی زمین انداخت و در حال خفه کردنم بود که همسرش با میله آهنی به سر او ضربه زد. پس از آن، زن از من خواست فرزندش را از مهدکودک بیاوریم. سپس بنزین تهیه کرد و به سمت کن رفتیم. آنجا جسد را داخل چادر قرار دادیم و او روی جسد بنزین ریخت و آن را آتش زد.

قاضی دادگاه با اشاره به اعترافات قبلی متهم از او پرسید: چگونه در مراحل بازجویی به قتل با ذکر جزئیات اعتراف کرده بودی اما اکنون مدعی هستی زن مقتول عامل جنایت بوده است؟

متهم پاسخ داد: زن مقتول از من خواست قتل را برعهده بگیرم و وعده داد از خانواده مهیار رضایت بگیرد اما بعدا متوجه شدم چنین کاری نکرده و زندگی ام را نابود کرده است. به همین دلیل تصمیم گرفتم حقیقت را بگویم. مهیار و همسرش در زمینه جعل مدارک فعالیت داشتند و بارها به آنها هشدار داده بودم. روز حادثه نیز بر سر همین موضوع با مهیار درگیر شدم و هیچ رابطه عاطفی میان من و همسرش وجود نداشت.

در ادامه، همسر مقتول نیز در جایگاه حاضر شد و روایت متفاوتی ارائه کرد.

او گفت: روز حادثه برای آوردن فرزندم از خانه خارج شده بودم. زمانی که بازگشتم، متوجه شدم شوهرم به قتل رسیده است. پس از آن، این مرد مرا تهدید کرد که اگر همکاری نکنم، برای من و فرزندم نیز اتفاق مشابهی رخ خواهد داد. در تمام مدتی که بازداشت نشده بودیم، از ترس جان خود و فرزندم سکوت کرده بودم.

در پایان جلسه، قضات دادگاه برای صدور رای وارد شور شدند.