«نشسته پدری بر سر خاک پسر»؛ نوحه مجید بنی‌فاطمه در رثای حضرت علی‌اکبر (ع)

شب هشتم ماه محرم در فرهنگ عزاداری شیعیان به نام حضرت علی‌اکبر (ع)، فرزند رشید و جوان امام حسین (ع)، شناخته می‌شود. به همین مناسبت، مداحان اهل بیت (ع) نوحه‌ها و مرثیه‌هایی را در وصف رشادت، مظلومیت و شهادت این جوان هاشمی اجرا می‌کنند.

نوحه «نشسته پدری بر سر خاک پسر» با نوای حاج سید مجید بنی‌فاطمه یکی از آثار ماندگار سال‌های اخیر در این زمینه به شمار می‌رود. این اثر که در هیئت ریحانة الحسین (س) اجرا شده، با زبانی احساسی و روایتی تأثیرگذار، لحظات جانسوز حضور امام حسین (ع) بر بالین فرزندش را به تصویر می‌کشد.

شعر این نوحه بر محور گفت‌وگوی عاطفی پدری داغدار با فرزند جوانش شکل گرفته است؛ پدری که در میان اندوه و مصیبت، از علی‌اکبر (ع) می‌خواهد بار دیگر برخیزد و با او سخن بگوید. مضامینی همچون دلتنگی، فراق، عشق پدر و فرزند و یاد حضرت زهرا (س)، فضای این اثر را سرشار از حزن و اندوه کرده است.

حاج سید مجید بنی‌فاطمه از مداحان شناخته‌شده کشور است که طی سال‌های فعالیت خود با اجرای مرثیه‌ها و نوحه‌های ماندگار، جایگاه ویژه‌ای در میان عزاداران اهل بیت (ع) پیدا کرده است. سبک خاص اجرا، انتخاب اشعار عمیق و انتقال احساسات عاشورایی از ویژگی‌های برجسته آثار او به شمار می‌رود.

نوحه «نشسته پدری بر سر خاک پسر» نیز به دلیل محتوای احساسی و روایت تأثیرگذار خود، در سال‌های اخیر به یکی از مرثیه‌های محبوب شب هشتم محرم تبدیل شده و در بسیاری از هیئت‌ها و مراسم عزاداری بازخوانی می‌شود.

این اثر علاوه بر بیان مصائب حضرت علی‌اکبر (ع)، جلوه‌ای از عشق، ایثار و مظلومیت خاندان امام حسین (ع) را به تصویر می‌کشد و هر سال با فرارسیدن محرم، بار دیگر در میان عاشقان اهل بیت (ع) طنین‌انداز می‌شود.

نشسته پدری بر سر خاک پسر
گرفته به برش سینه چاک پسر

ز بغضی لبالب به وسعت صحرا
که می رسد بر مشام او عطر مادرش زهرا

ای آرامش من بشنو خواهش من برخیز و بیا تا نزدیک دل خیمه ها

تا به خیم آمد خبر تو بی کس و مضطر شد پدر تو قاتل من شد زخم سر تو علی

یا علی اکبر یا علی اکبر

ببین مادر تو مو پریشان بکند
خدا داغ تو را بر من آسان بکند

دوباره به این نیمه جان بگو بابا
دوباره برخیز و رو به رویم اذان بگو بابا

دستت چاره سازه چشم نیمه بازت آوای حجازت از یادم نرفته علی
یاد جمال شبه رسولت یاد خصال مثل بتولت حق کند از این خسته قبولت علی

فدای تو پدر جان ناقابل من شده قاتل تو خنده قاتل من

پدر جان بمان پناه رب و الناس خدا برایت نگه بدارت عموی من عباس

چشم نا امیدت گیسوی سپیدت این قد خمیده ات من را از تو شرمنده کرد

تشنه تر از صحرا شده کامم وعده ما باشد به قیامت عزیز زهرا سرت سلامت پدر