فیلم/ قصه ماندگارترین سکانس «مادر» از زبان زنده یاد اکبر عبدی؛ اشکی که علی حاتمی را هم متاثر کرد

فیلم «مادر» به کارگردانی زنده یاد علی حاتمی، از جمله آثار ماندگار سینمای ایران به شمار می رود که در سال 1368 ساخته شد و با حضور بازیگرانی چون محمدعلی کشاورز، رقیه چهره آزاد، فریماه فرجامی، جمشید هاشم پور و اکبر عبدی، به یکی از شاهکارهای تاریخ سینمای ایران تبدیل شد. 

در میان تمام سکانس های این فیلم، نقش «غلامرضا» با بازی اکبر عبدی جایگاه ویژه ای دارد. بسیاری از مخاطبان، سکانس بوسیدن چادر مادر و بازی احساسی او را یکی از تاثیرگذارترین لحظات سینمای ایران می دانند؛ سکانسی که برای اکبر عبدی، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر را نیز به همراه داشت. 

زنده یاد اکبر عبدی در گفت و گویی درباره این صحنه ماندگار گفته بود که هنگام بازی، تلاش کرده احساس واقعی یک فرزند وابسته به مادر را به تصویر بکشد و همین موضوع باعث شد فضای پشت صحنه نیز تحت تاثیر قرار بگیرد. او معتقد بود بخش مهمی از تاثیرگذاری این سکانس، به نگاه و هدایت علی حاتمی و همچنین حضور رقیه چهره آزاد در نقش مادر بازمی گشت. 

اکبر عبدی بارها تاکید کرده بود که «مادر» تنها یک فیلم نیست، بلکه بخشی از هویت سینمای ایران است؛ اثری که نسل های مختلف با آن خاطره دارند و هنوز پس از گذشت بیش از سه دهه، دیالوگ ها و سکانس هایش در میان مردم دست به دست می شود.

فیلم «مادر» علاوه بر موفقیت های داخلی، به عنوان یکی از مهم ترین آثار علی حاتمی شناخته می شود و در فهرست بهترین فیلم های تاریخ سینمای ایران نیز جای گرفته است. بسیاری از منتقدان، نقش آفرینی اکبر عبدی در قالب «غلامرضا» را یکی از بهترین بازی های تاریخ سینمای پس از انقلاب می دانند. 

امروز و پس از درگذشت اکبر عبدی، مرور این سکانس های ماندگار بیش از گذشته برای مخاطبان یادآور هنرمندی است که با نقش های متفاوت خود، بخشی از حافظه جمعی ایرانیان شد و نامش برای همیشه در تاریخ سینمای ایران ماندگار خواهد ماند.