سبک دکوراسیون ویکتوریایی چیست؟ راز شکوه و تجمل در خانه‌های اشرافی / اشتباهات رایج در اجرای دکوراسیون ویکتوریایی

به گزارش رکنا، سبک دکوراسیون ویکتوریایی ترکیبی از شکوه کلاسیک، مبلمان فاخر، رنگ‌های گرم و جزئیات تزئینی است که فضایی لوکس و شخصیت‌دار ایجاد می‌کند.

با انتخاب درست مبل، پارچه، نورپردازی و اکسسوری می‌توان این سبک تاریخی را با خانه‌های امروزی نیز هماهنگ کرد.

سبک دکوراسیون ویکتوریایی یک سبک مجلل و اشرافی محسوب می‌شود که در سال ۱۸۲۰ در کشور انگلستان ظهور پیدا کرد. آوازه سبک ویکتوریایی در دکوراسیون داخلی در سال‌های بعدی به دیگر نقاط جهان نیز رسید و محبوب شد. بسیاری از اشراف برای دکوراسیون عمارت‌های خود با طراحی سبک ویکتوریایی هزینه‌های گزافی می‌کردند. سبک ویکتوریایی در معماری داخلی قصرها از منظر زیبایی‌شناسی و تجمل‌گرایی بسیار مورد قبول و پرطرفدار بود.

این روزها نیز بسیاری از افراد برای خانه‌های خود این سبک را می‌پسندند. برای اینکه نحوه اجرای سبک دکوراسیون ویکتوریایی را یاد بگیرید در ادامه با ما همراه باشید.

سبک دکوراسیون ویکتوریایی چیست؟

معماری ویکتوریایی معمولا تاریک است و حس قدیمی بودن به فضا می‌دهد. اما در دنیای امروز با رواج دکوراسیون‌هایی مثل مینیمال و دکوراسیون مدرن، می‌توان طراحی داخلی ویکتوریایی را با سبک‌های دیگر ترکیب کد تا به یک تعادلی باب سلیقه ایرانی و دنیای امروز رسید. این سبک به وسیله بازرگانان به اقصی نقاط جهان برده شد و بدین ترتیب مکتب ویکتوریایی نهادینه شد.

مونا یینگ ریوز (Mona Ying Reeves)، بنیان‌گذار و طراح یک شرکت طراحی در سانفرانسیسکو، اعتقاد دارد که دکوراسیون منزل ویکتوریایی در قدیم دارای تزئینات خیلی زیاد بوده و از صنایع دستی در آن بسیار استفاده می‌شده است.

چرا سبک ویکتوریایی هنوز محبوب است؟

علت محبوبیت چیدمان منزل به سبک ویکتوریایی این است که هر وسیله، هر تابلو و هر اکسسوری در این دکوراسیون داستان منحصر به فرد خود را دارد. هر قاب یا سبک مبلمان می‌تواند رواینگر دوره‌ای از تاریخ باشد و به فضای شما شخصیت بدهد.

سبک Victorian Interior Design که به دوران سلطنت ملکه ویکتوریا بازمی‌گردد، با توجه به جزئیات زیادی که دارد فضا را از یکنواختی نجات می‌دهد و معمولا در خانه‌های لوکس، ویلاها، هتل‌ها و فضاهای پذیرایی رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مهم‌ترین ویژگی‌های سبک دکوراسیون ویکتوریایی

ویژگی بارز Victorian Style Interior شلوغی و تجملاتی بودن آن است. این شلوغی را آیتم‌های مختلف کنار هم به وجود می‌آورند که در ادامه راجع به آن‌ها صحبت کردیم.

استفاده از مبلمان بزرگ و منبت‌کاری‌شده

مبلمان دارای انحنا و منبت‌کاری شده و با جزئیات ظریف، یکی از ویژگی‌های سبک دکوراسیون ویکتوریاست. در این مبلمان ترکیب چوب قهوه‌ای با پارچه‌های زرشکی و سبز تیره رایج است و معمولا از پارچه‌های گران قیمت هم برای دوخت نشیمن و تکیه‌گاه این مبل‌ها استفاده می‌شود. به طور کلی در این سبک از مبلمان گوتیک و کلاسیک اروپایی استفاده می‌شود.

رنگ‌های تیره و گرم

رنگ‌های سبک ویکتوریایی اغلب عمیق، گرم و اشباع‌شده هستند. زرشکی، سبز زمردی، سبز جنگلی، سرمه‌ای، قهوه‌ای، بنفش تیره و طلایی از رنگ‌های رایج در این دکوراسیون محسوب می‌شوند. این رنگ‌ها معمولا در دیوارها، پرده‌ها، فرش، مبلمان یا کاغذ دیواری به کار می‌روند و فضایی صمیمی و در عین حال رسمی ایجاد می‌کنند.

برای جلوگیری از تاریک شدن محیط بهتر است رنگ‌های عمیق با کرم، بژ، شیری یا طلایی روشن ترکیب شوند. ورود نور طبیعی و استفاده صحیح از چراغ‌های دیواری نیز به حفظ تعادل رنگی کمک می‌کند.

پارچه‌های لوکس مانند مخمل و داماسک

پارچه مخمل با بافت نرم و ظاهر سنگین خود یکی از انتخاب‌های اصلی برای مبل، پرده و کوسن ویکتوریایی است. این پارچه در رنگ‌هایی مانند زرشکی، سبز تیره، آبی نفتی و بنفش جلوه‌ای بسیار مجلل پیدا می‌کند. پارچه داماسک نیز به دلیل نقوش متقارن و کلاسیک خود در روکش مبلمان، پرده و حتی دیوارپوش استفاده می‌شود.

ترکیب مخمل با حریر، منگوله، ریشه‌های تزئینی و نوارهای طلایی می‌تواند حس دکوراسیون لوکس و مبلمان کلاسیک را تقویت کند. بهتر است تمام پارچه‌های فضا طرح‌دار نباشند؛ برای مثال می‌توان مبل ساده را در کنار پرده داماسک قرار داد تا چیدمان متعادل‌تر شود.

استفاده از چوب طبیعی

چوب طبیعی نقش مهمی در ایجاد گرما و اصالت در دکوراسیون انگلیسی دوران ویکتوریا دارد. چوب‌هایی با رنگ متوسط تا تیره، مانند گردو، بلوط و ماهون، برای ساخت مبلمان، کتابخانه، میز غذاخوری، دیوارکوب و کف‌پوش مناسب‌اند. رگه‌های طبیعی چوب و کیفیت اجرای اتصالات نیز در زیبایی نتیجه نهایی تأثیر دارند.

در طراحی خانه کلاسیک، چوب تیره معمولا در کنار فلزات طلایی، پارچه‌های سنگین و رنگ‌های گرم قرار می‌گیرد. اگر محیط کوچک یا کم‌نور باشد، بهتر است مقدار چوب تیره محدود شود و در بخش‌هایی مانند میز، کنسول یا قاب آینه به کار رود.

جزئیات تزئینی فراوان

از مهم‌ترین عناصر اصلی دکوراسیون ویکتوریایی می‌توان به کنده‌کاری، نقوش گیاهی، حاشیه‌های طلایی، ظروف دکوراتیو، مجسمه‌ها، شمعدان‌ها و قاب‌های پرکار اشاره کرد. کاغذ دیواری ویکتوریایی نیز معمولا دارای طرح گل، بته، پرنده یا نقوش هندسی تکرارشونده است.

وجود جزئیات زیاد به معنای قرار دادن وسایل بدون برنامه نیست. اکسسوری ویکتوریایی باید بر اساس رنگ، جنس یا موضوع با سایر اجزای اتاق ارتباط داشته باشد. برای مثال، قاب طلایی آینه می‌تواند با پایه‌های برنجی میز و جزئیات لوستر هماهنگ شود.

لوسترهای کریستالی و نورپردازی کلاسیک

لوستر ویکتوریایی یکی از نقاط کانونی فضای پذیرایی و غذاخوری است. لوسترهای کریستالی، برنزی یا برنجی با شاخه‌های متعدد و فرم‌های کلاسیک، شکوه بیشتری به سقف می‌دهند. چراغ‌های دیواری، آباژورهای پارچه‌ای و چراغ‌های رومیزی نیز برای ایجاد نور لایه‌ای کاربرد دارند.

در این سبک استفاده از نور گرم مناسب‌تر از نور سفید و بسیار سرد است. نور گرم باعث می‌شود بافت چوب، پارچه مخمل و جزئیات طلایی زیباتر دیده شوند. برای نتیجه بهتر، نور عمومی، نور موضعی و نور تزئینی باید هم‌زمان در طراحی در نظر گرفته شوند.

شومینه و گچ‌بری‌های سقف

شومینه کلاسیک از شاخص‌ترین عناصر سبک ویکتوریایی در معماری داخلی است. قاب سنگی یا چوبی شومینه معمولا با کنده‌کاری، ستون‌های کوچک، آینه، ساعت رومیزی و شمعدان تزئین می‌شود. حتی در خانه‌هایی که امکان ساخت شومینه واقعی وجود ندارد، می‌توان از مدل‌های برقی یا قاب‌های دکوراتیو استفاده کرد.

گچ‌بری سقف، ابزارهای دور دیوار، قاب‌بندی و مدالیون مرکزی لوستر نیز به کامل شدن فضا کمک می‌کنند. بهتر است اندازه و میزان پیچیدگی گچ‌بری با ارتفاع سقف هماهنگ باشد؛ سقف کوتاه به تزئینات ظریف‌تر و ساده‌تری نیاز دارد.

رنگ‌های مناسب در دکوراسیون ویکتوریایی

رنگ‌های سبک ویکتوریایی معمولا تیره، عمیق و برگرفته از طیف‌هایی مانند زرشکی، قهوه‌ای، سبز مخملی و سرمه‌ای هستند. دیوارها، پرده‌ها یا مبلمان در این سبک می‌توانند با رنگ‌های تیره پوشانده شوند؛ اما برای جلوگیری از دلگیر شدن محیط باید میان رنگ‌های قوی و طیف‌های روشن تعادل برقرار کرد. بهترین رنگ‌ها در دکوراسیون ویکتوریایی رنگ‌هایی هستند که حس گرما، قدمت و شکوه را منتقل کنند.

رنگ‌های اصلی

زرشکی، سبز زمردی، سبز زیتونی تیره، سرمه‌ای، آبی نفتی، بنفش بادمجانی و قهوه‌ای شکلاتی از رنگ‌های اصلی این سبک‌اند. طلایی، برنزی و مسی نیز به‌ عنوان رنگ‌های تزئینی در قاب‌ها، پایه مبلمان، لوستر و اکسسوری‌ها استفاده می‌شوند.

برای رنگ‌های زمینه می‌توان از کرم، بژ، خاکستری گرم و شیری کمک گرفت. این طیف‌ها اجازه می‌دهند رنگ‌های تیره بهتر دیده شوند و در عین حال فضای خانه بسته و کم‌نور به نظر نرسد.

بهترین ترکیب رنگ‌ها

ترکیب سبز زمردی با چوب گردویی و طلایی، انتخابی اصیل و باشکوه است. زرشکی در کنار کرم و برنز نیز فضایی گرم و رسمی ایجاد می‌کند. برای محیطی آرام‌تر می‌توان سرمه‌ای را با بژ، چوب متوسط و جزئیات طلایی ترکیب کرد.

در خانه‌های کوچک، استفاده از کرم یا شیری به‌عنوان رنگ غالب و به‌کارگیری زرشکی، سبز یا آبی نفتی در کوسن، مبل تک‌نفره و پرده نتیجه متعادل‌تری دارد. انتخاب یک رنگ اصلی، یک رنگ مکمل و یک رنگ فلزی، از آشفتگی بصری جلوگیری می‌کند.

رنگ‌هایی که نباید استفاده شوند

در این سبک قانون مطلقی برای حذف رنگ‌ها وجود ندارد؛ اما رنگ‌های نئونی، فسفری و بسیار درخشان معمولا با فضای تاریخی و رسمی آن هماهنگ نیستند. سفید سرد، خاکستری صنعتی و پاستلی‌های بسیار کم‌رنگ نیز اگر بدون چوب، نقش یا رنگ مکمل استفاده شوند، ممکن است هویت ویکتوریایی فضا را کاهش دهند.

استفاده همزمان از چند رنگ تیره و قوی نیز می‌تواند محیط را سنگین کند. بنابراین بهتر است تعداد رنگ‌ها محدود باشد و میان سطوح ساده و طرح‌دار تعادل ایجاد شود.

مبلمان مناسب سبک ویکتوریایی

مبلمان در چیدمان منزل به سبک ویکتوریایی فقط وسیله‌ای کاربردی نیست، بلکه بخش مهمی از هویت بصری خانه محسوب می‌شود. فرم منحنی، چوب تراش‌خورده، پارچه نفیس و جزئیات تزئینی از ویژگی‌های مشترک این مبلمان هستند. انتخاب تعداد و اندازه قطعات باید با متراژ فضا هماهنگ باشد.

برای اجرای ایده دکوراسیون پذیرایی به سبک ویکتوریایی می‌توان از مبل‌های دسته‌چوبی، مدل‌های پشت‌بلند، مبل چسترفیلد یا کاناپه‌هایی با فرم منحنی استفاده کرد. روکش مخمل ساده، پارچه داماسک یا پارچه گل‌دار کلاسیک انتخاب مناسبی است.

لازم نیست تمام قطعات یک ست کاملا مشابه باشند. یک کاناپه اصلی می‌تواند با دو صندلی آنتیک یا مبل تک‌نفره متفاوت ترکیب شود؛ به شرط آنکه رنگ چوب، جنس پارچه یا جزئیات تزئینی میان آن‌ها هماهنگی ایجاد کند.

    با توجه به تجربه تیم سوفا مبل، اجرای موفق سبک ویکتوریایی فقط به انتخاب یک مبل لوکس محدود نمی‌شود؛ بلکه هماهنگی میان فرم مبلمان، رنگ پارچه، نورپردازی و جزئیات دکور است که یک فضای اصیل و ماندگار خلق می‌کند.

میز جلو مبلی

میز جلو مبلی ویکتوریایی معمولا از چوب تیره ساخته می‌شود و پایه‌های منحنی یا منبت‌کاری‌شده دارد. مدل‌های بیضی، مستطیلی و میزهایی با صفحه سنگ طبیعی نیز برای این سبک مناسب‌اند. قرار دادن یک سینی فلزی، کتاب قدیمی یا گلدان ظریف روی میز، ظاهر آن را کامل می‌کند.

میز جلو مبلی نباید آن‌قدر بزرگ باشد که فاصله استاندارد با مبل را از بین ببرد. در فضای محدود می‌توان از میز ظریف‌تر یا چند میز عسلی هماهنگ استفاده کرد.

سرویس خواب

سرویس خواب ویکتوریایی معمولا دارای تاج بلند، قاب چوبی پرکار و پایه‌های تزئینی است. تخت‌هایی با تاج پارچه‌ای لمسه‌دوزی‌شده نیز می‌توانند حس لوکس این سبک را منتقل کنند. میزهای کنار تخت، دراور و آینه باید از نظر رنگ و فرم با تخت هماهنگ باشند.

در اتاق خواب به سبک ویکتوریایی می‌توان از روتختی مخمل یا طرح‌دار، پرده بلند، آباژور کلاسیک و کاغذ دیواری گل‌دار استفاده کرد. برای ایجاد آرامش بهتر است رنگ‌های بسیار تیره تنها در بخشی از اتاق به کار روند.

میز غذاخوری

میز غذاخوری چوبی با پایه‌های تراش‌خورده و صندلی‌های روکش‌دار، انتخابی مناسب برای این دکوراسیون است. میزهای بیضی و مستطیلی بیشترین هماهنگی را با فضای رسمی سبک دارند. پارچه صندلی‌ها می‌تواند ساده یا دارای طرح داماسک باشد.

یک لوستر شاخه‌ای بالای میز، فرش کلاسیک در زیر آن و بوفه یا کنسول چوبی در کنار دیوار، ترکیب اتاق غذاخوری را تکمیل می‌کند. ابعاد میز باید متناسب با تعداد افراد و فضای رفت‌وآمد انتخاب شود.

اکسسوری‌های ضروری در دکوراسیون ویکتوریایی

اکسسوری‌ها در این سبک نقش مهمی دارند، اما باید هدفمند انتخاب شوند. بهتر است وسایل تزئینی بر اساس یک پالت رنگی و داستان مشخص کنار یکدیگر قرار گیرند تا محیط شبیه انبار اشیای قدیمی به نظر نرسد.

پرده

پرده ویکتوریایی معمولا بلند، چند لایه و از پارچه‌هایی مانند مخمل، داماسک یا حریر دوخته می‌شود. والان، منگوله و شرابه از جزئیات رایج آن هستند. در خانه‌های امروزی می‌توان مدل ساده‌تری شامل یک لایه حریر و دو پنل مخمل در طرفین پنجره انتخاب کرد.

فرش

فرش‌هایی با نقوش سنتی، گل‌دار و رنگ‌های گرم با این سبک هماهنگ‌اند. قرمز تیره، سرمه‌ای، کرم و سبز در فرش می‌توانند رنگ مبلمان و پرده را به یکدیگر مرتبط کنند. اندازه فرش باید به شکلی باشد که حداقل پایه‌های جلویی مبلمان روی آن قرار بگیرند.

آینه

آینه و کنسول طلایی با قاب منبت‌کاری‌شده یکی از شناخته‌شده‌ترین اکسسوری‌های این سبک است. آینه را می‌توان بالای شومینه، کنسول یا روی دیوار اصلی پذیرایی نصب کرد. استفاده درست از آینه علاوه بر جنبه تزئینی، نور را منعکس کرده و فضا را بزرگ‌تر نشان می‌دهد.

تابلو

نقاشی‌های طبیعت، پرتره، منظره و آثار کلاسیک برای دکور ویکتوریایی مناسب‌اند. قاب‌های چوبی یا طلایی پرکار، حتی برای تصاویر ساده نیز جلوه‌ای تاریخی ایجاد می‌کنند. بهتر است تابلوها بر اساس اندازه دیوار و با فاصله‌ای منظم چیده شوند.

ساعت ایستاده

ساعت ایستاده چوبی، حس اصالت و وقار را به پذیرایی، راهرو یا اتاق کار اضافه می‌کند. این ساعت معمولا به‌تنهایی یک عنصر شاخص است؛ بنابراین اطراف آن نباید با تعداد زیادی وسیله کوچک شلوغ شود. در فضاهای کوچک می‌توان از ساعت دیواری کلاسیک استفاده کرد.

گلدان و مجسمه

گلدان‌های چینی، ظروف آبی‌وسفید، مجسمه‌های برنزی، شمعدان و جعبه‌های تزئینی از اکسسوری‌های مناسب‌اند. گل‌های طبیعی نیز می‌توانند از سنگینی رنگ‌ها کم کنند. برای جلوگیری از بی‌نظمی، بهتر است وسایل کوچک به‌صورت گروه‌های سه‌تایی یا درون یک سینی دکوراتیو قرار گیرند.

طراحی بخش‌های مختلف خانه به سبک ویکتوریایی

اصول طراحی داخلی به سبک ویکتوریایی باید با کاربری هر فضا هماهنگ شود. قرار نیست تمام اتاق‌ها به یک اندازه رسمی و پرجزئیات باشند؛ بلکه می‌توان ویژگی‌های اصلی سبک را در هر بخش با شدت متفاوت اجرا کرد.

پذیرایی

در پذیرایی بهتر است ابتدا یک نقطه کانونی مانند شومینه، مبل اصلی، لوستر یا آینه بزرگ تعیین شود. سپس سایر عناصر بر اساس آن چیده شوند. مبل مخمل، میز چوبی، فرش طرح‌دار، پرده بلند و نور گرم، پایه‌های اصلی این فضا را تشکیل می‌دهند. قاب‌بندی دیوار یا کاغذ دیواری طرح‌دار نیز می‌تواند هویت سبک را تقویت کند.

اتاق خواب

برای طراحی اتاق خواب، تخت تاج‌دار، روتختی باکیفیت و دو آباژور متقارن نقطه شروع مناسبی هستند. رنگ‌هایی مانند سبز تیره، آبی نفتی، زرشکی و کرم به خصوص برای تخت به ایجاد فضای گرم کمک می‌کنند. بهتر است تزئینات اتاق خواب محدودتر از پذیرایی باشند تا محیط همچنان آرام و مناسب استراحت باقی بماند.

آشپزخانه

آشپزخانه به سبک ویکتوریایی معمولا دارای کابینت‌های قاب‌دار، دستگیره‌های برنجی، صفحه سنگی و سینک کلاسیک است. رنگ سبز زیتونی، کرم، خاکستری گرم یا چوب طبیعی برای کابینت‌ها مناسب است. چراغ آویز کلاسیک، قفسه ظروف، شیرآلات برنزی و کاشی طرح‌دار می‌توانند جزئیات تاریخی را وارد آشپزخانه‌ای امروزی کنند.

اتاق غذاخوری

در اتاق غذاخوری، میز چوبی و لوستر مرکزی مهم‌ترین عناصر هستند. استفاده از صندلی‌های روکش‌دار، بوفه چوبی، آینه بزرگ و ظروف چینی فضای رسمی‌تری می‌سازد. رنگ دیوار می‌تواند کمی تیره‌تر از سایر بخش‌های خانه باشد، به‌ خصوص اگر اتاق از نور طبیعی کافی برخوردار است.

تفاوت سبک ویکتوریایی با سایر سبک‌های دکوراسیون

سبک ویکتوریایی از سبک دکوراسیون کلاسیک، سبک سنتی اروپایی، گوتیک و برخی عناصر سبک روکوکو و سبک باروک تأثیر گرفته است؛ اما هویتی التقاطی و متعلق به انگلستان قرن نوزدهم دارد. آشنایی با تفاوت آن با سبک‌های دیگر، انتخاب مبلمان و تزئینات را آسان‌تر می‌کند.

ویکتوریایی یا کلاسیک؟

تفاوت سبک ویکتوریایی و کلاسیک بیشتر در میزان تنوع و تزئینات دیده می‌شود. سبک کلاسیک بر تقارن، تناسب، ستون‌ها و نظم برگرفته از معماری یونان و روم تأکید دارد. در مقابل، سبک ویکتوریایی ترکیبی‌تر است و از نقوش گل‌دار، رنگ‌های تیره، مبلمان متعدد و اشیای دکوراتیو فراوان استفاده می‌کند.

هر دو شیوه زیر مجموعه طراحی داخلی کلاسیک و دکوراسیون اروپایی محسوب می‌شوند؛ اما دکور کلاسیک انگلیسی ویکتوریایی معمولا گرم‌تر، شخصی‌تر و پرجزئیات‌تر از یک فضای کلاسیک رسمی است.

ویکتوریایی یا نئوکلاسیک؟

سبک دکوراسیون نئوکلاسیک از خطوط منظم، تقارن و تزئینات کنترل‌شده استفاده می‌کند و معمولا پالت روشن‌تری دارد. سبک ویکتوریایی با رنگ‌های عمیق، پارچه‌های سنگین، چوب تیره و لایه‌های تزئینی شناخته می‌شود. بنابراین نئوکلاسیک برای افرادی که به شکوه کلاسیک با ظاهری خلوت‌تر علاقه دارند مناسب‌تر است؛ درحالی‌که ویکتوریایی برای دوستداران فضاهای گرم، نمایشی و تاریخی جذابیت بیشتری دارد.

ویکتوریایی یا مدرن؟

تفاوت سبک ویکتوریایی و مدرن در نگاه آن‌ها به فرم و تزئینات کاملا مشخص است. طراحی مدرن بر خطوط ساده، عملکرد، سطوح یکدست و حذف جزئیات غیرضروری تأکید می‌کند؛ اما سبک ویکتوریایی از منبت‌کاری، نقوش متعدد و مبلمان حجیم استقبال می‌کند.

با این حال، ترکیب این دو امکان‌پذیر است. یک فضای ساده با دیوارهای روشن می‌تواند میز آنتیک، مبل مخمل، لوستر کلاسیک یا آینه طلایی داشته باشد و بدون شلوغی، بخشی از هویت ویکتوریایی را نمایش دهد.

چالز ایمز می‌گوید: «جزئیات، بخش فرعی طراحی نیستند؛ آن‌ها خود طراحی را می‌سازند.»

مزایا و معایب سبک دکوراسیون ویکتوریایی

از مهم‌ترین مزایا و معایب سبک دکوراسیون ویکتوریایی می‌توان به زیبایی چشمگیر و دشواری اجرای متعادل آن اشاره کرد. این سبک فضایی گرم، منحصربه‌فرد و لوکس ایجاد می‌کند و امکان استفاده از اشیای قدیمی و مبلمان ماندگار را فراهم می‌سازد. در مقابل، تهیه مبلمان باکیفیت، پارچه‌های نفیس و تزئینات مناسب ممکن است هزینه‌بر باشد.

نظافت سطوح منبت‌کاری‌شده، پرده‌های چندلایه و اکسسوری‌های متعدد نیز به زمان بیشتری نیاز دارد. همچنین اجرای نادرست آن در فضای کوچک می‌تواند خانه را تاریک، شلوغ و کم‌تحرک نشان دهد.

این سبک برای چه خانه‌هایی مناسب است؟

این سبک در خانه‌های بزرگ، ویلاها، فضاهای دارای سقف بلند و ساختمان‌هایی با پنجره‌های بزرگ بهتر دیده می‌شود. وجود شومینه، قاب‌بندی دیوار و گچ‌بری نیز بستری مناسب برای اجرای آن فراهم می‌کند. بااین‌حال، استفاده از سبک ویکتوریایی محدود به خانه‌های بزرگ نیست. در آپارتمان‌های کوچک می‌توان تنها چند نشانه مانند مبل مخمل، آینه کلاسیک، چراغ دیواری و کاغذ دیواری طرح‌دار را به کار برد.

چگونه خانه خود را به سبک ویکتوریایی طراحی کنیم؟

برای پاسخ به پرسش «چگونه خانه را به سبک ویکتوریایی طراحی کنیم؟» ابتدا باید رنگ غالب، نقطه کانونی و میزان تزئینات مشخص شود. لازم نیست تمام اجزای خانه هم‌زمان تغییر کنند. می‌توان طراحی سبک ویکتوریایی را از پذیرایی آغاز کرد و به‌تدریج پرده، نورپردازی، مبلمان و اکسسوری‌ها را با یکدیگر هماهنگ ساخت.

اگر بودجه محدود دارید

به‌ جای خرید یک ست کامل مبلمان، یک یا دو قطعه شاخص مانند صندلی آنتیک، میز عسلی منبت‌کاری‌ شده یا آینه قاب‌ طلایی انتخاب کنید. تعویض روکش یک مبل قدیمی با مخمل، نصب کاغذ دیواری روی یک دیوار و استفاده از قاب‌های کلاسیک نیز با هزینه کمتر امکان‌پذیر است. خرید وسایل دست‌ دوم سالم و بازسازی آن‌ها می‌تواند نتیجه‌ای اصیل‌تر و اقتصادی‌تر ایجاد کند.

اگر فضای خانه کوچک است

در فضای کوچک از رنگ روشن برای بخش عمده دیوارها استفاده کنید و رنگ‌های تیره را به پرده، کوسن یا یک دیوار محدود سازید. مبلمان کم‌تعداد و متناسب با اتاق انتخاب کنید و به‌ جای چند وسیله تزئینی کوچک، یک اکسسوری شاخص به کار ببرید. آینه بزرگ، نورپردازی مناسب و پرده‌ای که از نزدیکی سقف نصب شده باشد، فضا را مرتفع‌تر نشان می‌دهد.

اگر می‌خواهید سبک ویکتوریایی را با سبک مدرن ترکیب کنید

برای ساخت یک فضای ویکتوریایی مدرن، زمینه را ساده و خنثی نگه دارید و عناصر تاریخی را به‌صورت محدود اضافه کنید. برای مثال، یک کاناپه ساده را با صندلی مخمل، میز چوبی قدیمی و لوستر کلاسیک ترکیب کنید. بهتر است حدود یک‌ سوم فضا دارای عناصر ویکتوریایی باشد تا طراحی همچنان سبک و امروزی باقی بماند. سبک ادواردی نیز به دلیل فرم‌های روشن‌تر و تزئینات کنترل‌ شده می‌تواند پلی میان ویکتوریایی و دکوراسیون معاصر ایجاد کند.

اشتباهات رایج در اجرای دکوراسیون ویکتوریایی

یکی از رایج‌ترین اشتباهات، استفاده بیش از حد از تزئینات است. پر کردن تمام دیوارها، میزها و قفسه‌ها با اکسسوری، اجازه دیده شدن قطعات ارزشمند را نمی‌دهد. میان گروه‌های تزئینی باید فضای خالی کافی وجود داشته باشد.

انتخاب رنگ‌های نامناسب نیز می‌تواند نتیجه را از هویت اصلی سبک دور کند. رنگ‌های تیره باید همراه با نور کافی و طیف‌های متعادل‌کننده به کار روند. ترکیب چند نقش شلوغ و چند رنگ قوی بدون یک طرح مشخص، محیط را آشفته نشان می‌دهد.

نورپردازی اشتباه، به‌خصوص استفاده از یک چراغ سقفی با نور سرد، گرما و عمق فضا را از بین می‌برد. نور گرم و لایه‌ای شامل لوستر، دیوارکوب و آباژور انتخاب مناسب‌تری است. استفاده از مبلمان نامتناسب نیز ممکن است مسیر رفت‌وآمد را مسدود کند؛ بنابراین نباید بزرگی و تجمل مبلمان را مهم‌تر از تناسب و عملکرد فضا دانست.

در نهایت، برای اجرای موفق دکوراسیون ویکتوریایی باید میان زیبایی، عملکرد و جزئیات تعادل ایجاد شود. شناخت دقیق سبک دکوراسیون ویکتوریایی کمک می‌کند رنگ، نور، پارچه و مبلمان به‌ صورت هماهنگ انتخاب شوند. چه هدف شما اجرای کامل سبک ویکتوریایی در دکوراسیون داخلی باشد و چه بخواهید تنها نشانه‌هایی از سبک ویکتوریایی در معماری داخلی خانه ایجاد کنید، یک برنامه منسجم و انتخاب‌های متناسب با فضا، مهم‌ترین اصول طراحی سبک ویکتوریایی خواهند بود.