کوخدان؛ بهشت پنهان دنا در انتظار یک تصمیم

به گزارش رکنا، پنج کیلومتر شمال سی‌سخت، مرکز شهرستان دنا، روستایی نشسته که انگار طبیعت وقت گذاشته و با حوصله آن را ساخته است. کوخدان در میانه ارتفاعات زاگرس جنوبی قرار دارد، در دامنه‌هایی که از یک طرف به جنگل‌های بلوط ختم می‌شود و از طرف دیگر به مراتع سبز تابستانی .

این روستا با پوشش گیاهی غنی، منابع آب طبیعی، مناظر چهار فصل و معماری بومی کوهستانی، همه مؤلفه‌هایی را دارد که یک مقصد اکوتوریسم واقعی به آن نیاز دارد. نه تصنعی، نه ساخته‌وپرداخته‌شده برای توریست؛ بلکه اصیل و دست‌نخورده .

یک زنجیره گردشگری در انتظار معرفی

فعالان گردشگری منطقه می‌گویند کوخدان و روستاهای اطراف آن، از جمله علی‌آباد، اقبال‌آباد، دهنو و سرمور، یک زنجیره گردشگری طبیعی را تشکیل می‌دهند که می‌توان آن را به صورت یک مسیر چند روزه برای طبیعت‌گردان طراحی کرد .

مسیرهای پیاده‌روی کوهستانی در اطراف کوخدان هنوز نیازمند نقشه‌برداری و تابلوگذاری هستند. چشمه‌های طبیعی پراکنده در دامنه‌ها، مناطق مناسب برای کمپینگ کوهستانی، و دسترسی به مسیرهای صعود به ارتفاعات دنا، ظرفیت‌هایی هستند که اگر به درستی معرفی شوند، این منطقه را به یکی از مقصدهای جدی اکوتوریسم استان تبدیل می‌کنند .

یک راهنمای بومی‌گردی منطقه می‌گوید: «هر بار که گروهی از شهرهای دیگر استان یا از خارج از استان می‌آورم اینجا، بازخوردشان یکی است؛ چرا این جا معروف نیست؟ چرا کسی از آن حرف نمی‌زند؟ پاسخ ساده است: هم زیرساخت کامل نیست، هم معرفی منسجم نشده» .

گردشگری که می‌آید و منتظر تکمیل زیرساخت است

کوخدان در شبکه‌های اجتماعی ردپایی کوچک اما واقعی دارد. عکس‌هایی که طبیعت‌گردان از آن منتشر کرده‌اند، واکنش‌های مثبتی جلب کرده و کنجکاوی برای بازدید ایجاد شده است. اما همین علاقه وقتی به زیرساخت دسترسی می‌رسد، نیازمند توجه بیشتر است .

فعالان اقامتگاه‌های بومگردی در سی‌سخت می‌گویند بارها پیش آمده گردشگرانی که برای دیدن کوخدان برنامه داشتند، به دلیل وضعیت جاده دسترسی، یا برنامه خود را تغییر دادند یا تجربه مناسبی نداشتند. این موضوع نشان می‌دهد که گردشگر آمادگی آمدن را دارد، اما زیرساخت هنوز آمادگی پذیرایی را ندارد .

زیرساخت‌های نیمه‌تمام؛ مانع اصلی توسعه

جاده دسترسی؛ اولین گام از همکاری دستگاهی

وضعیت فعلی جاده دسترسی به کوخدان، نتیجه اجرای پروژه‌های خدمات‌رسانی مانند گاز، آب و فاضلاب روستایی است. این پروژه‌ها برای ارتقای کیفیت زندگی اهالی انجام شده، اما حفاری‌های صورت‌گرفته نیاز به ترمیم و هماهنگی دارد تا هم اهالی راحت‌تر تردد کنند و هم گردشگران با خیال راحت‌تر به منطقه سفر کنند .

اهالی می‌گویند نیاز به پروژه جدید نیست. نیاز به تکمیل کارهایی است که شروع شده. همکاری میان دستگاه‌های خدمات‌رسان، شهرداری، بخشداری و راهداری می‌تواند این مسیر را به یک جاده قابل تردد برای تمام فصول تبدیل کند .

پل روستا؛ پروژه‌ای که در انتظار تکمیل است

پل دسترسی به کوخدان و روستاهای همسایه‌اش که بیش از یک سال است در حال بهسازی و تعریض است، یکی دیگر از پروژه‌هایی است که تکمیل آن به نفع هم اهالی و هم گردشگران خواهد بود. این پل مسیر تردد روزانه اهالی، دانش‌آموزان و بیماران را هم شامل می‌شود.

نیاز به معرفی منسجم و برنامه‌ریزی مشترک

آنچه کوخدان به آن نیاز دارد، فراتر از ترمیم جاده است. این روستا نیازمند یک برنامه‌ریزی مشترک میان میراث‌فرهنگی، شهرداری، بخشداری و دستگاه‌های خدمات‌رسان است تا زیرساخت و معرفی همزمان پیش بروند .

کارشناسان توسعه گردشگری روستایی تأکید دارند که بسیاری از مناطق کمتر شناخته‌شده استان کهگیلویه و بویراحمد، نه به سرمایه‌گذاری کلان، بلکه به هماهنگی دستگاهی نیاز دارند . یک جاده قابل تردد، تابلوهای اطلاعات گردشگری، حمایت از راه‌اندازی اقامتگاه بومگردی، و معرفی در پلتفرم‌های گردشگری؛ همین‌ها کافی است تا کوخدان را از یک روستای گمنام به یک مقصد شناخته‌شده تبدیل کند .

کوخدان در یک نگاه

یک تصمیم کوچک، یک تحول بزرگ

توسعه گردشگری روستایی، مسئولیت یک دستگاه نیست. مسئولیت مشترک است. کوخدان فرصتی است برای نشان دادن اینکه وقتی دستگاه‌ها با هم حرکت کنند، چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت .

این روستا با جاذبه‌های طبیعی منحصربه‌فرد و مردمی مهمان‌نواز، تنها به یک جاده قابل تردد، چند تابلو راهنما و معرفی درست نیاز دارد تا از یک روستای کمتر شناخته‌شده به یکی از مقصدهای اصلی اکوتوریسم استان تبدیل شود. شاید وقت آن رسیده که مسئولان این بهشت پنهان را جدی بگیرند.