برابوس رویای بنیان‌گذارش را به واقعیت تبدیل کرد / رانندگی با کوپه ۱۰۰۰ اسب‌بخاری Bodo + تصاویر

به گزارش رکنا، شرایط آب‌وهوایی شهر بوتروپ آلمان، درست به اندازه خودرویی که قرار است معرفی شود، حال‌وهوایی خاص دارد. باران مداوم، بادهای نسبتاً شدید و دمای حدود ۱۲ درجه سانتی‌گراد، فضای متفاوتی را در محل استقرار شرکت برابوس ایجاد کرده است.

در بدو ورود، نخستین چیزی که به گوش می‌رسد، اشاره‌ای کوتاه به آب‌وهوای همیشگی بوتروپ است؛ شهری که هنوز نام یکی از مشهورترین چهره‌های خود، یعنی بودو بوشمان، بنیان‌گذار شرکت تیونینگ لوکس برابوس، را با خود دارد.

بوشمان در زمان حیاتش رؤیایی داشت که فرصت تحقق آن را پیدا نکرد؛ ساخت خودرویی کاملاً اختصاصی که از ابتدا در مجموعه برابوس توسعه یافته باشد. حالا هشت سال پس از درگذشت او، این رؤیا به واقعیت تبدیل شده و نخستین نمونه‌های این خودرو در اختیار مشتریان قرار گرفته‌اند.

محصول جدید برابوس، یک گرندتورر با طراحی جسورانه، کیفیت لوکس و عملکردی بی‌ملاحظه است؛ خودرویی که قرار است یادآور دوران طلایی صنعت خودرو باشد.

نام این پروژه Bodo است؛ کوپه‌ای به طول حدود ۵.۰۶ متر که بر پایه استون مارتین ونکویش توسعه یافته و به‌خوبی فلسفه طراحی و مهندسی برابوس را به نمایش می‌گذارد. ظاهر تهاجمی خودرو نیز با صدای خشن پیشرانه ۱۲ سیلندر آن هماهنگی کاملی دارد.

طراحی برابوس Bodo؛ کوپه‌ای با چهره‌ای متفاوت

در نمای جلو، جلوپنجره بسیار بزرگ و برجسته بیش از هر عنصر دیگری جلب توجه می‌کند. چراغ‌های باریک با خطوط زاویه‌دار در دو طرف آن قرار گرفته‌اند و چهره‌ای تهاجمی به خودرو بخشیده‌اند.

کاپوت کشیده خودرو دارای دو شیار عمیق است که علاوه بر ایجاد جلوه‌ای خاص، به خنک‌کاری پیشرانه قدرتمند زیر آن نیز کمک می‌کنند.

خطوط بدنه از قسمت جلو به‌صورت پیوسته به سمت عقب امتداد پیدا می‌کنند و به نمای عقبی عریض و نسبتاً تخت خودرو می‌رسند. در این بخش، باله عقب، چراغ‌های با طراحی پیکسلی و نشان نورانی برابوس دیده می‌شوند.

بال عقب فعال و دیفیوزر بزرگ نیز وظیفه بهبود عملکرد آیرودینامیکی را بر عهده دارند. خروجی‌های اگزوز در دو طرف خودرو و به‌صورت جفتی روی هم قرار گرفته‌اند. با وجود ابعاد و ظاهر خشن سیستم اگزوز، صدای آن در زمان روشن شدن موتور برخلاف انتظار چندان پرهیاهو نیست.

بدنه مشکی‌رنگ و استفاده گسترده از فیبر کربن، جلوه‌ای بسیار خاص به Bodo داده است. تماشای این خودرو در حال خروج از بخش شست‌وشوی مجموعه برابوس، بیشتر به صحنه‌ای از یک فیلم ابرقهرمانی شباهت دارد؛ گویی خودروی بتمن برای آغاز مأموریتی تازه آماده می‌شود.

این همان خودرویی است که به نظر می‌رسد بودو بوشمان نیز از دیدن آن رضایت داشت.

پیشرانه ۱۲ سیلندر با قدرت ۱۰۰۰ اسب‌بخار

مهم‌ترین ویژگی فنی برابوس Bodo، پیشرانه عظیم آن است. این خودرو به یک موتور ۱۲ سیلندر V شکل با حجم ۵.۲ لیتر مجهز شده که ریشه آن به محصولات استون مارتین بازمی‌گردد.

با این حال، برابوس تغییرات گسترده‌ای روی این پیشرانه انجام داده است. سیستم تزریق سوخت، مجموعه توربوشارژرها و تنظیمات اختصاصی موتور مورد بازنگری قرار گرفته‌اند تا خروجی نهایی به رقم خیره‌کننده ۱۰۰۰ اسب‌بخار برسد.

پوشش فیبر کربنی موتور با ذرات طلایی تزئین شده و روی میله تقویتی مجموعه تعلیق نیز پلاکی طلایی با امضای یورن گاندر، مدیر فنی برابوس، قرار دارد.

این پیشرانه در محدوده دور موتور ۲۹۰۰ تا ۵۰۰۰ دور در دقیقه، حداکثر گشتاور ۸۸۵ پوندفوت، معادل حدود ۱۲۰۰ نیوتن‌متر، تولید می‌کند.

نیروی موتور از طریق یک جعبه‌دنده اتوماتیک هشت‌سرعته به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. این چرخ‌ها ۲۱ اینچی هستند و تایرهای اختصاصی Continental SportContact 7 Force با ابعاد 325/30 ZR21 روی آن‌ها نصب شده است.

با چنین مشخصاتی، Bodo در عمل چیزی فراتر از یک کوپه لوکس معمولی است.

تجربه رانندگی؛ قدرت زیاد، رفتار قابل‌کنترل

شرایط جاده برای آزمایش کامل توانایی‌های خودرو چندان ایده‌آل نیست. سطح آسفالت همچنان خیس است و شاخه‌های شکسته در بخش‌هایی از مسیر دیده می‌شوند. به همین دلیل، آزمایش رانندگی با احتیاط آغاز می‌شود.

نکته جالب این است که با وجود قدرت بسیار زیاد پیشرانه، Bodo در رانندگی آرام و روزمره نیز رفتار قابل‌قبولی دارد.

این خودرو یک گرندتورر واقعی با ظرفیت چهار سرنشین در آرایش دو نفر جلو و دو نفر عقب است؛ خودرویی که علاوه بر شتاب و سرعت بالا، برای پیمودن مسیرهای طولانی و سفرهای جاده‌ای نیز طراحی شده است.

دید راننده به اطراف بهتر از چیزی است که از یک کوپه با این ابعاد انتظار می‌رود. صندلی‌های ارگونومیک نیز راحتی مناسبی دارند و واکنش پدال گاز، ترمزها و سیستم تعلیق در رانندگی عادی بسیار نرم و قابل‌کنترل است.

البته عبور از ناهمواری‌های شدید همچنان ضربات کوچکی را به کابین منتقل می‌کند، اما در مجموع، رفتار خودرو نسبت به برخی رقبای قدرتمند خود متعادل‌تر است.

وجود پنج حالت رانندگی نیز به راننده اجازه می‌دهد تنظیمات خودرو را متناسب با شرایط مسیر و سبک رانندگی تغییر دهد. به همین دلیل، سفرهای طولانی با Bodo الزاماً خسته‌کننده نخواهد بود.

۱۰۰۰ اسب‌بخار روی آسفالت خیس؛ هیجان بدون دردسر

پس از تجربه رانندگی آرام، نوبت به آزمایش قدرت واقعی پیشرانه می‌رسد.

با فشردن پدال گاز در یک مسیر خلوت، موتور ۱۲ سیلندر بیدار می‌شود و واکنش محور عقب نشان می‌دهد که با خودرویی کاملاً جدی روبه‌رو هستیم.

لغزش‌های کوتاه چرخ‌های عقب و مقدار محدودی دود تایر، بخشی از هیجان این تجربه هستند؛ با این حال، خودرو حتی روی آسفالت خیس نیز رفتار نسبتاً کنترل‌شده‌ای دارد.

شتاب‌گیری Bodo برخلاف برخی خودروهای برقی پرقدرت، ناگهانی و ضربه‌ای نیست. قدرت به‌صورت تدریجی افزایش پیدا می‌کند و راننده فرصت بیشتری برای درک و کنترل توان پیشرانه دارد.

در بزرگراه، سرعت خودرو به حدود ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد؛ سرعتی که در کابین آرام و باثبات آن، کمتر از میزان واقعی احساس می‌شود.

البته این عدد هنوز فاصله زیادی با حداکثر سرعت اعلام‌شده خودرو دارد. برابوس برای Bodo حداکثر سرعت ۳۶۰ کیلومتر بر ساعت را در نظر گرفته است.

چنین عملکردی نشان می‌دهد که این کوپه نه‌تنها برای حرکت سریع در بزرگراه‌ها، بلکه برای ارائه تجربه‌ای متفاوت از یک گرندتورر فوق‌لوکس ساخته شده است.

در مسیرهای جاده‌ای نیز واکنش خودرو به فرمان‌پذیری و عبور از پیچ‌ها اطمینان‌بخش توصیف شده است؛ هرچند شرایط بارانی اجازه نمی‌دهد تمام ظرفیت‌های دینامیکی آن به‌طور کامل آزمایش شود.

برای مسیرهای ناهموار نیز سیستم بالابر محورهای جلو و عقب در نظر گرفته شده است که می‌تواند ارتفاع بدنه را حدود ۲.۵ سانتی‌متر افزایش دهد و عبور از موانع و دست‌اندازها را آسان‌تر کند.

کابین لوکس با امکان شخصی‌سازی گسترده

فضای داخلی برابوس Bodo ترکیبی از فیبر کربن، چرم نوبوک و جزئیات لوکس است. صندلی‌ها از حمایت جانبی مناسبی برخوردارند، بدون آنکه بدن سرنشین را بیش از حد محدود کنند.

در طراحی کابین از ترکیب رنگ مشکی پیانویی و خاکستری سایه‌ای استفاده شده است؛ انتخابی که با سلیقه بنیان‌گذار برابوس هماهنگی دارد.

تزئینات فیبر کربنی نیز یادآور هویت اصلی این شرکت در صنعت تیونینگ است. دریچه‌های هوای گرد با طراحی توربینی، از دیگر جزئیات کابین هستند که به ارتباط نزدیک برابوس با مرسدس‌بنز اشاره دارند.

البته خریداران محدود به همین ترکیب رنگی نیستند. امکان سفارش فیبر کربن با رنگ سبز نئونی، چرم صورتی و دوخت نارنجی نیز وجود دارد. به این ترتیب، هر مشتری می‌تواند فضای داخلی خودرو را مطابق سلیقه شخصی خود سفارش دهد.

امضای بنیان‌گذار برابوس نیز روی پنل درها دیده می‌شود؛ جزئیاتی که می‌تواند به‌صورت نمادین یادآور تاریخچه این برند باشد.

قیمت یک میلیون یورویی برای یک کوپه خاص

برابوس Bodo خودرویی معمولی برای استفاده روزمره نیست و قیمت آن نیز این موضوع را به‌خوبی نشان می‌دهد.

قیمت پایه این خودرو حدود یک میلیون یورو اعلام شده است؛ اما با انتخاب تجهیزات سفارشی و شخصی‌سازی‌های مختلف، این رقم می‌تواند تا حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار یورو افزایش پیدا کند.

در بخش عقب کابین، دو صندلی کوچک مجزا در نظر گرفته شده‌اند که بیشتر برای کودکان یا استفاده محدود مناسب هستند. سرنشینانی با قد بیش از حدود ۱۳۰ سانتی‌متر احتمالاً فضای کافی برای نشستن راحت در این قسمت نخواهند داشت.

فضای صندوق عقب نیز از نظر حجم قابل‌قبول است، اما دهانه نسبتاً کوچک آن، قرار دادن بارهای بزرگ را دشوار می‌کند. بنابراین هنگام سفر باید به ابعاد چمدان‌ها و وسایل همراه توجه داشت.

تولید محدود ۷۷ دستگاهی؛ ادای احترام به بنیان‌گذار برابوس

یکی از جزئیات جالب این خودرو، پلاک آن است. ترکیب حروف و اعداد BOT-BB 77 به‌نوعی ادای احترام به بودو بوشمان، شهر بوتروپ و برنامه تولید محدود خودرو است.

برابوس قصد دارد تنها ۷۷ دستگاه از نسخه کوپه Bodo تولید کند. همچنین برنامه ساخت ۷۷ دستگاه دیگر از نسخه روباز این خودرو نیز در نظر گرفته شده است.

این تیراژ محدود، در کنار قیمت بسیار بالا و امکان شخصی‌سازی گسترده، Bodo را به محصولی خاص برای مجموعه‌داران و مشتریان ثروتمند تبدیل می‌کند.

در پایان آزمایش رانندگی، نکته‌ای که بیش از همه جلب توجه می‌کند، هماهنگی میان شخصیت خودرو و فلسفه‌ای است که بنیان‌گذار برابوس دنبال می‌کرد؛ خودرویی جسور، متفاوت و قدرتمند که در عین حال می‌تواند آرام، راحت و قابل‌کنترل باشد.

برابوس حالا خودرویی اختصاصی به نام بنیان‌گذار خود دارد؛ همان‌طور که فراری مدل انزو را به یاد انزو فراری و اوپل مدل آدام را به یاد آدام اوپل نام‌گذاری کرده است.

Bodo فقط یک کوپه ۱۰۰۰ اسب‌بخاری نیست؛ بلکه ادای احترامی به مردی است که رؤیای ساخت آن را در سر داشت و سرانجام هشت سال پس از درگذشتش، این رؤیا به جاده‌ها رسید.